III SA/Wr 418/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marcin Miemiec, , Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 października 2010 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia I. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście złotych) tytułem uiszczenia wpisu od skargi. Rozstrzygnięciem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - z dnia [...] r. [...], L.Dz. [...] Marszałka Województwa D. - nie uwzględniono wniosku "A" Spółki z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej projektu "[...]". Rozstrzygnięcie to, wraz z pouczeniem o prawie wniesienia od rozstrzygnięcia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia otrzymania, doręczono stronie skarżącej – stosownie do przedłożonego dowodu doręczenia (k. 123 akt sądowych) – w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z.o.o. wywiodła skargę na opisane rozstrzygnięcie, składając ją w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (ust. 1), z tym że (o czym stanowi ust. 2) skarga wnoszona jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Z art. 30c ust. 5 pkt 1 cytowanej ustawy wynika natomiast, że wniesienie skargi: po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej czy też bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie, zakwestionowane rozstrzygnięcie doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r. Czternastodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu [...] r. (wtorek). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, bowiem strona skarżąca nadała ją – bezpośrednio w siedzibie tutejszego Sądu – dopiero w dniu [...] r., a zatem jeden dzień po upływie wskazanego terminu. Skarżąca, wbrew temu co twierdzi w piśmie procesowym, nie wykazała, że przesyłka z zaskarżonym rozstrzygnięciem dotarła do niej w dniu [...] r., tudzież pod niewłaściwy adres lub do rąk osoby nieuprawnionej. Bezsprzecznie przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dacie [...], zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159) - na adres siedziby strony skarżącej, ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym, tj. "[...]", jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Tenże dowód doręczenia, ma walor dokumentu urzędowego, co skutkuje domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą (vide postanowienie NSA z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt I FSK 1580/08, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 555/08). Jakkolwiek domniemanie to jest wzruszalne i można je obalić, jednakże w sprawie niniejszej strona skarżąca nie podważyła prawdziwości dowodu doręczenia. Twierdzenia i wyjaśnienia strony skarżącej są bowiem w tej materii niejasne i już z tej racji nie mogą być uznane za miarodajne, ale nie są wiarygodne także zważywszy na adnotacje w rzeczonym dowodzie potwierdzenia odbioru oraz na tle obowiązującego postępowania w zakresie doręczeń wynikającego z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5 poz. 34 ze zm.). Regulacja w § 10 ust. 2 rozporządzenia przewiduje, że potwierdzenie odbioru polega na doręczeniu nadawcy formularza z pokwitowaniem adresata odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego, a stosownie do § 35 ust. 4 rozporządzenia, jeżeli adresatem przesyłki lub przekazu pocztowego jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, pokwitowanie odbioru powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy, datę odbioru i odcisk stempla firmowego, a w przypadku braku stempla firmowego - informację o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. Formularz zwrotnego potwierdzenia odbioru wypełniany jest w momencie doręczania przesyłki, zarówno przez doręczyciela, jak i adresata, po czym formularz ten odłączany jest od wydanej adresatowi przesyłki i doręczany nadawcy formularza. Treść wypełnionego formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiera datownik placówki oddawczej urzędu pocztowego, na którym widnieje odcisk wskazujący na datę [...] r. i jest zgodny z datą odbioru przesyłki przez A. M., której czytelny podpis widnieje jako podpis odbiorcy, z dopiskiem "[...]", co wskazuje, że osoba ta podała się za upoważnionego do odbioru pism pracownika. Jest rzeczą strony skarżącej, jako osoby prawnej, a więc podmiotu działającego w formie zorganizowanej, jaką osobę upoważnia do odbioru korespondencji oraz jak reguluje wewnętrzny obieg korespondencji w firmie. Skarżąca nie udokumentowała zresztą, że w tejże dacie uprawniona do odbioru korespondencji była inna osoba niż A. M., a nawet takiej osoby w ogóle nie wskazała, podając jedynie, że przedmiotową przesyłkę A. M. doręczyła w dniu [...] r. prezesowi spółki – A. S. Skarżąca, przecząc jakimkolwiek relacjom wiążącym ją z A. M., nie wyjaśniła jednocześnie w jakich to okolicznościach A. M. mogła odebrać przesyłkę oraz przekazać ją następnego dnia stronie skarżącej. Z dowodu doręczenia wynika jednoznacznie, że doręczenie miało miejsce przecież w siedzibie strony skarżącej. Nie sposób przyjąć by była to osoba zupełnie postronna dla skarżącej spółki. Dokonując odbioru korespondencji kierowanej do strony skarżącej A. M. musiała mieć wiedzę o konieczności wykazania swego umocowania do dokonania odbioru korespondencji i przedstawiła się jako pracownik strony skarżącej. Godzi się zauważyć przy tym, że sąd administracyjny nie może dopuścić dowodu z przesłuchania świadków (o co wnioskował pełnomocnik strony skarżącej), gdyż według art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może wyłącznie przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jakkolwiek niezgodnie z § 35 ust. 4 rozporządzenia brak jest odciska stempla firmowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jednakże okoliczność ta nie ma istotnego wpływu dla sprawy, gdyż w powyższym świetle nie może budzić żadnych wątpliwości data doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w dniu [...] r. W tym stanie rzeczy, stosownie do powołanych przepisów, Sąd skargę pozostawił bez rozpatrzenia, co znalazło odzwierciedlenie w punkcie I sentencji. Orzeczenie w punkcie II, znajduje oparcie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).