III SA/Wr 426/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 października 2010 r. sprawy ze skargi P. M. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wpisania na listę rezerwową wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę. P. M. (zwany w dalszych wywodach uzasadnienia "skarżącym") złożył wniosek o dofinansowanie projektu: "Budowa Centrum Konferencyjno-Hotelowego [...] szansą na zwiększenie atrakcyjności turystycznej [...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 (RPO WD), zarejestrowany pod nr [...]. Pismem z dnia [...] r. D. I. P. (zwana dalej jako "DIP") poinformowała skarżącego, że wniosek zawiera błędy formalne, które podlegają jednokrotnej poprawie, wskazując jednocześnie sposób w jaki błędy te należy wyeliminować. W dniu [...] r. skarżący ponownie złożył wniosek - poprawiony, który został oceniony pozytywnie pod względem formalnym. Pismem z dnia [...] r. skarżący został poinformowany przez DIP, iż jego wniosek został pozytywnie oceniony pod względem merytorycznym. Jednocześnie w piśmie tym wskazano, iż wniosek skarżącego otrzymał łącznie 18,5 punktu za spełnienie dodatkowych kryteriów merytorycznych i sektorowych. Pismem z dnia [...] r., nazwanym przez skarżącego "odwołaniem dotyczącym aspektu proceduralnego", skierowanym do Dyrektora DIP, skarżący podniósł zarzuty dotyczące przeprowadzonej oceny wniosku, zwracając się jednocześnie o wyjaśnienie ilości przyznanych punktów. Następnie w dniu [...] r. skarżący ponownie złożył pismo, w którym oświadczył, iż "wycofuje" pismo z dnia [...] r. oraz "odwołanie" z dnia [...] r. i składa niniejszym "odwołanie dotyczące aspektu proceduralnego, a mianowicie stwierdzenia odstępstwa od procedury podczas dokonywania przez oceniających oceny merytorycznej wniosku". Pismem z dnia [...] r. DIP poinformowała skarżącego, że zgodnie ze Szczegółowym Opisem Priorytetów RPO dla WD na lata 2007-2013, odwołanie nie przysługuje w sytuacji, gdy wniosek został oceniony pozytywnie pod względem formalnym i merytorycznym. Wobec czego brak jest podstaw formalnoprawnych do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu. W dniu [...] r. skarżący złożył do Marszałka Województwa D. pismo nazywając je "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy" (od pisma DIP nr [...] z dnia [...] r.), zarzucając iż ocena merytoryczna wniosku została przez ekspertów przeprowadzona niezgodnie z Regulaminem Pracy KOP, albowiem jest ona nierzetelnie i nieprzejrzyście uzasadniona. Skarżący podniósł między innymi, iż : 1. ocena merytoryczna została przeprowadzona po nieuważnym zapoznaniu się z treścią wniosku, niedokładnym przejrzeniu strony internetowej wnioskodawcy, 2. podczas dokonywania oceny eksperci nie zwrócili się do Wnioskodawcy o uzyskanie stosownych wyjaśnień, pomimo odnotowania w karcie oceny zaistnienia wątpliwości. Pismem z dnia [...] r. skarżący został poinformowany przez Dyrektora Departamentu RPO Urzędu Marszałkowskiego Województwa D., iż podziela on stanowisko DIP w przedmiocie nieprzysługiwania środków odwoławczych od pozytywnej oceny merytorycznej wniosku, w świetle obowiązujących przepisów prawa i dokumentów składających się na system realizacji RPO WD na lata 2007-2013. W piśmie tym strona przeciwna poinformowała również skarżącego, że uznaje sprawę za wyjaśnioną. Od powyższego pisma skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie decyzji Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego z dnia [...] r. i przyznanie dotacji na realizację zgłoszonego projektu. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że brak możliwości odwołania od przeprowadzonej oceny merytorycznej jest złamaniem zasady procesowej oraz jest kuriozalne. Skarżący podniósł, że niesprawiedliwe jest postawienie w gorszej sytuacji osób, które przedstawiły prawidłowy projekt i ich wniosek został wpisany na listę rezerwową od osób, które złożyły wniosek zupełnie nieprawidłowy i został odrzucony. Skarżący podniósł, że nie zgadza się nie tyle z ilością przyznanych wnioskowi punktów, ile z niską jakością i niezgodnością z zasadami procedury przeprowadzonej oceny. Wskazał, że wnioskiem zajmował się ponad rok, uczestniczył we wszystkich szkoleniach organizowanych przez DIP i zapoznał się ze wszystkimi biuletynami dotyczącymi procedury dopłat, tak aby złożony wniosek był jak najlepiej sporządzony. Zdaniem skarżącego, analiza dokonanej oceny merytorycznej wskazuje na to, że przeprowadzona ona została w sposób powierzchowny i nierzetelny, a dokonujący jej eksperci niedokładnie zapoznali się ze stroną internetową projektu – [...]. Skarżący nie zgodził się brakiem punktów z powodu niedotrzymania ustaleń zawartych w § 4 Regulaminu Pracy KOP, z powodu posiadania strony internetowej nie pozwalającej na bezpośredni kontakt klienta z oferentem. Skarżący wskazał, że przedmiotowa witryna posiada zakładkę "kontakt", która zawiera zarówno numer telefonu, pod którym klient może się z nim skontaktować, jak i formularz kontaktowy, pozwalający na komunikowanie się za pomocą poczty e-mail. Dodatkowo podniósł, że zwrócił się do administratora serwera o potwierdzenie faktu wysłania wiadomości przez zewnętrznych kontrahentów w zakresie działalności turystycznej ze swoich adresów pocztowych przez adres e-mail [...], czyli adres serwera poczty wychodzącej i to w okresie dłuższym niż wymagany przez DIP. Od administratora uzyskał jednak informację, że nie jest możliwe potwierdzenie wysyłania wiadomości przez zewnętrznych kontrahentów w zakresie działalności turystycznej ze swoich adresów mailowych, ponieważ serwer przechowuje dane w archiwum jedynie przez 4 tygodnie. Jednakże administratorzy zakładający stronę internetową [...] potwierdzili, że wszystkie wiadomości wysyłane przez zewnętrznych kontrahentów i potencjalnych klientów, przechodziły przez formularz kontaktowy. Dodatkowo skarżący podniósł, że organ, zgodnie z procedurą RPO WD, sprawa wniosku miała być rozstrzygnięcia do dnia [...] r., tymczasem z pieczęci na nim wynika, że wydane ono zostało w dniu [...] r., długopisem napisana jest data [...] r.. Zdaniem skarżącego, ważniejsza jest data wynikająca z pieczęci, zatem sprawa została ostatecznie załatwiona z przekroczeniem obowiązującego organ terminu. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa D. wniósł pozostawienie jej bez rozpatrzenia ewentualnie o oddalenie, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący złożył skargę pomimo, iż strona przeciwna nie wydała w sprawie rozstrzygnięcia dotyczącego negatywnej oceny projektu, od którego, zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przysługiwałby środek zaskarżenia. Organ podniósł, że pismo z dnia [...] r. jest pismem informującym skarżącego, iż w przypadku jego wniosku - wniosku ocenionego pozytywnie zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym - nie przysługują żadne środki odwoławcze, ani też środki zaskarżenia do sądu administracyjnego. Marszałek Województwa podkreślił, że w żadnym piśmie w sprawie, skarżący nie odwołuje się od umieszczenia projektu na liście rezerwowej, lecz od aspektu proceduralnego pozytywnego wyniku oceny merytorycznej projektu. Zdaniem organu oznacza to, że nieuprawniony jest zarzut skarżącego dotyczący braku możliwości odwołania od umieszczenia na liście rezerwowej. Dodatkowo w odpowiedzi na skargę wywodzono, że złożony przez skarżącego wniosek został oceniony pozytywnie pod względem merytorycznym, zatem z tej przyczyny, a nie z powodu umieszczenia projektu na liście rezerwowej, skarżący nie miał możliwości korzystania z prawa określonego w art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Niezależnie od powyższego Marszałek Województwa zarzucił, że skarga, pomimo wezwania Sądu, została złożona bez kompletnej dokumentacji wymaganej przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Organ przyznał, że co prawda skarżący, nie będąc pouczonym o środkach zaskarżenia (wobec ich nieprzysługiwania od pozytywnej oceny merytorycznej projektu) złożył skargę bez wymaganych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju załączników, niemniej Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał więc [...] r. skarżącego o uzupełnienie skargi poprzez złożenie kompletnej dokumentacji sprawy według wymogów przywołanej ustawy i w dniu [...] r. złożone zostało przez stronę skarżącą do akt sprawy pismo przewodnie, którym uzupełniona została skarga, oraz przy którym załączono materiały w wykonaniu wezwania Sądu. Marszałek zarzucił, że załączniki (komplet dokumentacji sprawy) nie zostały przez skarżącego podpisane lub potwierdzone za zgodność z oryginałem. Ponadto wniosek o dofinansowanie projektu został złożony do Sądu jako niepodpisany i nieopatrzony datą, a do tego bez obligatoryjnych (i nie wszystkich dodatkowych) załączników do niego, stanowiących immanentną część formularza wniosku o dofinansowanie. Dodatkowo złożony do Sądu wniosek nie jest oryginałem wniosku, tylko wydrukiem jego wersji elektronicznej. Do skargi skarżący nie dołączył również - informacji w przedmiocie oceny projektu. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, organ administracji wywodził, że w sprawie nie ma możliwości ustalenia, czy przedłożony wniosek (bez załączników) odpowiada w każdym elemencie dokumentom podlegającym ocenie przez DIP, stąd Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznawania skargi, do której nie dołączono dokumentów, o których mowa w art. 30c ust. 2 ww. ustawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi - nierzetelnej oceny merytorycznej wniosku oraz doręczenia "decyzji" organu z opóźnieniem, Marszałek podniósł, że procedura odwoławcza, w tym przesłanki i zasady skorzystania z niej zostały opisane szczegółowo dokumentach programowych RPO WD, które obowiązywały także skarżącego, a mianowicie w Wytycznych dla Wnioskodawców w ramach RPO WD na lata 2007-2013. Priorytet 1, Działanie 1.1, Schemat 1.1.Dl., jak również w Uszczegółowieniu RPO WD na lata 2007-2013 (wersja z 4 sierpnia 2009 r., czyli wersji obowiązującej w dniu ogłoszenia o naborze i w okresie oceny projektów). Zgodnie z uregulowaniem zawartym w dokumentach programowych, wnioskodawca może odwołać się wyłącznie w przypadku negatywnej oceny projektu. W sytuacji, w której projekt uzyskał pozytywną ocenę, środek odwoławczy nie przysługuje. Zdaniem organu treść przywołanych wyżej dokumentów programowych jest zgodna z zapisem ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, którego art. 30b (w zw. z art. 30a ust. 3) stanowi, iż środek odwoławczy przysługuje wyłącznie w przypadku negatywnej oceny projektu po otrzymaniu przez wnioskodawcę pisemnej informacji o negatywnym wyniku oceny jego projektu. Organ wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie skarżący złożył zatem nieznany ustawie i dokumentom programowym RPO WD środek odwoławczy - odwołanie od pozytywnej oceny merytorycznej. Zdaniem Marszałka Województwa zaskarżone w sprawie pismo nie jest rozstrzygnięciem zapadłym w toku procedury odwoławczej, a jedynie informacją dla wnioskodawcy o jej sytuacji prawnej w odniesieniu do złożonego i pozytywnie ocenionego wniosku o dofinansowanie. Od takiej informacji skarga nie przysługuje. Odnośnie drugiego z zarzutów, organ podniósł, że zgodnie z Dokumentami Programowymi RPO WD na lata 2007-2013 (m.in. Wytyczne dla wnioskodawców w ramach działania 1.1.Dla, dostępne wnioskodawcom już od etapu ogłoszenia o naborze), organ powinien rozpatrzyć sprawę w terminie 40 dni od dnia wpływu pisma skarżącego (str. 34 ww. Wytycznych). Termin ten może być przedłużony. W niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce dwukrotnie, co było podyktowane wolą organu wnikliwego i wszechstronnego przeanalizowania sprawy dotyczącej wątpliwości strony skarżącej w zakresie jednego z aspektów pozytywnego wyniku oceny merytorycznej jej projektu. Ostatecznie pismo informujące skarżącego o stanowisku organu zostało podpisane przez upoważnioną osobę w Urzędzie Marszałkowskim Województwa D. w dniu [...] r. (i w tym dniu sprawa została rozpatrzona), a nadane [...] r.. W piśmie Dyrektora DRPO w UMWD z dnia [...] r. nr [...] skarżący został poinformowany o terminie rozpatrzenia sprawy do dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor DRPO w UMWD rozpatrzył sprawę składając w tym dniu podpis na ww. piśmie. W ocenie Marszałka należy wyraźnie rozróżnić moment rozstrzygnięcia sprawy (co nastąpiło [...] r.) od nadania pisma ([...] r.), a także jego doręczenia ([...] r.). Jak podniósł organ, czterdziestodniowy termin zakreślony w dokumentach programowych dla organu rozpatrującego sprawę jest terminem o charakterze instrukcyjnym, dyscyplinującym. Jego ewentualny upływ nie ma żadnych bezpośrednich skutków decydujących o ważności rozstrzygniętej sprawy i innych praw lub obowiązków dla strony skarżącej. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podniósł, że istnieją duże rozbieżności pomiędzy informacjami jakie otrzymywał z DIP i z Instytucji Zarządzającej. Podkreślił również, że podtrzymuje w całości zarzut o nierzetelnej i niefachowej ocenie wniosku przez ekspertów. Przedstawił także planowane wyposażenie techniczne obiektu. Pełnomocnik Marszałka Województwa D. podtrzymał zaś wniosek o odrzucenie skargi. Przedłożył również pismo, z którego wynikało, że informację o pozytywnej ocenie merytorycznej wniosku skarżący otrzymał w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zajął w tej sprawie następujące stanowisko. :.: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. nr 227, poz. 1658 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ustawą"), stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust.4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Zgodnie z ust. 3 przywołanego art., w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w rozpoznawanej sprawie było rozstrzygniecie Marszałka Województwa D. - wpisanie na listę rezerwową wniosku o dofinansowanie projektu: "Budowa Centrum Konferencyjno-Hotelowego [...] szansą na zwiększenie atrakcyjności turystycznej [...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013 (RPO WD), zarejestrowany pod nr [...]. W tym miejscu uzasadnienia należy rozważyć, czy na podstawie przywołanego art. 30c ust. 1 ustawy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozpatrywanej sprawie rzeczywiście przysługuje. W opinii organu system, na podstawie którego była przeprowadzana procedura w niniejszej sprawie nie przewidywał środków zaskarżenia bowiem skarżący uzyskał opinię pozytywną projektu. Należy wskazać się, że zgodnie z treścią art. 30b ust. 1 zd. 1 ustawy w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. Natomiast w myśl Szczegółowego Opisu Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007–2013, który jest uszczegółowieniem Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. przyjętego przez Komisję Europejską decyzją K(2007) 4207 z dnia 9 września 2007 r. oraz uchwałą Zarządu Województwa D. z dnia [...] odwołanie/wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje od pozytywnej oceny projektu. Jeżeliby przyjąć, że uzyskanie pozytywnej opinii merytorycznej projektu przy jednoczesnym niezakwalifikowaniu tego projektu do dofinansowania z powodu braku środków i umieszczeniu go na liście rezerwowej (a więc de facto uniemożliwienie podpisania przez wnioskodawcę umowy o dofinansowanie złożonego przez niego projektu), jest równoznaczne z jego pozytywną oceną, należałoby zgodzić się z organem. Odnosząc się do tak postawionego problemu należy jednak najpierw odpowiedzieć na pytanie, co jest przedmiotem postępowania w sprawie o dofinansowanie projektu oraz w którym momencie i w jaki sposób dochodzi do zakończenia tego postępowania. Sąd orzekający w sprawie, wyjaśniając to zagadnienie, podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 282/10, w którym NSA przywołał art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy i wskazał, że celem postępowań prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest wyłonienie projektów, które będą dofinansowane w ramach danego programu operacyjnego, a nie przeprowadzanie jedynie oceny projektu. Dokonywanie bowiem w trakcie wyboru projektów oceny stanowi jedynie nośnik do osiągnięcia ostatecznego celu, którym jest skonkretyzowane zadysponowanie powierzonymi środkami, czyli wykonanie zadań określonych w art. 29 ust. 1 pkt 5, 7 i 11 ustawy. Jeżeli zatem jednym wnioskodawcom przyznano dofinansowanie, innym zaś odmówiono, to znaczy, ze projekty tych ostatnich oceniono jako niedostateczne do przyznania dofinansowania, czyli oceniono negatywnie. Dodatkowo należy przywołać stanowisko ujęte w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2010 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt II GSK 428/10, zgodnie z którym " Negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma zatem miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji – podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej." Skarżący w rozpatrywanej sprawie miał więc pełne prawo skorzystać ze środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wobec negatywnej oceny złożonego przez niego projektu, zgodnie z przywołanymi art. 30b ust. 1 ustawy oraz uregulowaniami ujętymi w szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 – 2013. Należy w tym miejscu uzasadnienia zwrócić uwagę na treść pisma D. I. P. (DIP) z dnia [...] r., w którym skarżący został pouczony o możliwości wniesienia do Marszałka Województwa D. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na warunkach przewidzianych przepisem art. 30b ustawy. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał na konieczność pozostawienia jej bez rozpatrzenia na podstawie, 30c ust. 5 pkt 2 jako skargi niekompletnej. Zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji , o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, że skarga zawierała braki, należy jednak wskazać, że z pisma Marszałka Województwa D. z dnia [...] wydanym w efekcie złożonego przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie DIP z dnia [...] r., brak było jakichkolwiek wskazówek odnośnie sposobu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, choć pismo to zawierało szczegółowe ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego. Natomiast zgodnie z art. 30d ust. 3 ustawy, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 30b ust. 4 ustawy właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c. Przechodząc więc do kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że postępowanie sądowe w przedmiocie kontroli negatywnych rozstrzygnięć w zakresie oceny wniosku o dofinansowanie projektu regulują art. 30c – 30e ustawy. Przepisy te wprowadzają istotną modyfikację w zakresie rozstrzygnięć sądu (art. 30c ust. 3), w stosunku do przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wyłączają jednak stosowania przez sąd art. 145 p.p.s.a.. W opinii Sądu oznacza to, że tylko w przypadku stwierdzenia w działaniu organu takiego naruszenia procedury, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawa materialnego, następuje uwzględnienie skargi. Natomiast nawet w wypadku naruszenia prawa przez organ, ale niekwalifikowanego, skarga podlega oddaleniu, gdyby bowiem przyjąć pogląd przeciwny, że każde naruszenie prawa prowadziłoby do uwzględnienia skargi, stwarzałoby to niepotrzebną (niezamierzoną przez ustawodawcę) ingerencję sądu w proces rozdziału środków w ramach programów operacyjnych (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1420/10). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Orzekający stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez skarżącego przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zgodnie z założeniami zawartymi w art. 1 i art. 2, określa zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. Stosownie do art. 4 ustawy - rozwój ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera regulacje mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie wyżej określonego rozwoju. Jak stanowi art. 26 ust. 1 omawianej ustawy, do zadań instytucji zarządzającej, w tym zarządu województwa, należy między innymi (pkt 1) wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78). Według powołanego przepisu unijnego - instytucja zarządzająca odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za (lit.a) zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji. Ponadto, zgodnie z pkt 2 ust. 1 art. 26 powołanej ustawy – do zadań instytucji zarządzającej należy przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1, a także (o czym mowa w pkt 4) wybór - w oparciu o kryteria wyboru projektów, o których mowa w pkt 3, czyli zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący - projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego oraz (pkt 6) określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego i określenie systemu realizacji programu operacyjnego (pkt 8), przez co rozumie się zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów ( art. 5 pkt 11). Po myśli art. 26 ust. 2 ustawy - instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Na podstawie art. 29 ust. 1 instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej, przy czym ogłoszenie zawiera informacje obejmujące również kryteria wyboru projektów ( pkt 6). Na tle tak opisanych, ustawowych zadań instytucji zarządzającej, wbrew zarzutom skargi, może ona domagać się od uczestników konkursów dochowania warunków określonych przez Komitet Monitorujący oraz tę instytucję, w tym, w zakresie dokumentowania twierdzeń zawartych w złożonych wnioskach. Przede wszystkim stwierdzić należy, że stosownie do wskazanych norm, Zarząd Województwa D. - jako instytucja zarządzająca – ogłosił kryteria wyboru projektów. Kryteria te sprecyzowane zostały w opracowanym "Szczegółowym Opisie Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007-2013", zwany Uszczegółowieniem RPO WD. Przewiduje ono (w części 1.1.4), że projekt kwalifikuje się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WD, jeżeli spełnia wymienione warunki, a w tym, spełnia także szczegółowe kryteria wyboru projektów w ramach RPO WD. W ramach tych kompetencji zostały opracowane Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach RPO dla Województwa D. ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Priorytetu: 1 Wzrost konkurencyjności d. przedsiębiorstw "Przedsiębiorstwa i innowacyjność". Działanie: 1.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw. Schemat: 1.1.D1 Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu, Podschemat 1.D1.a. Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu ( wykluczeniem projektów z zakresu tworzenia centrów pobytowych EURO 2012). Dodatkowo przed przystąpieniem do meritum sprawy przypomnieć należy, że Regionalny Pogram Operacyjny Województwa D. na lata 2007-2013 (zwany w skrócie "RPO WD") został przyjęty decyzją Komisji Europejskiej z dnia K(2007) z dnia 4 września 2007 r. oraz zatwierdzony uchwałą zarządu Województwa D. nr [...] z dnia [...] r., natomiast Uszczegółowienie RPO WD wynika bezpośrednio z zapisów ujętych w regionalnym Programie Operacyjnym Województwa D. na lata 2007-2013,czyli stanowi jego kontynuację i zostało potwierdzone uchwałą Zarządu Województwa D. nr [...] z dnia [...] r. W ramach tych kompetencji zostały opracowane Wytyczne dla Wnioskodawców w ramach RPO dla Województwa D. ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Priorytetu: 1 Wzrost konkurencyjności d. przedsiębiorstw "Przedsiębiorstwa i innowacyjność". Działanie: 1.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw. Schemat: 1.1.D1 Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu, Podschemat 1.D1.a. Dotacje inwestycyjne dla MŚP zwiększające atrakcyjność turystyczną regionu (wykluczeniem projektów z zakresu tworzenia centrów pobytowych EURO 2012). W opinii Sądu kryteria wyboru projektów, wypowiedzi zawarte w wytycznych zostały sformułowane w sposób precyzyjny, są czytelne dla potencjalnych uczestników konkursu, którzy przecież są podmiotami profesjonalnymi w zakresie prowadzonej przez siebie działalności. Wskazówki interpretacyjne zawarte zostały także we wniosku o dofinansowanie. Dodatkowo skarżący miał możliwość wyjaśnienia wątpliwości dotyczących poszczególnych kryteriów, o czym był informowany. Nadto w celu zagwarantowania rzetelnej i bezstronnej oceny projektów uwzględniającej istotne okoliczności w ramach poszczególnych kryteriów i wykluczającej dowolność istotne znaczenie ma przewidziana skala punktacji umożliwiająca zróżnicowanie ilości przyznawanych punktów w zależności od jakości spełnienia danego kryterium oraz możliwość udziału ekspertów posiadających specjalistyczna wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym (art.31 ust. 1 ustawy). Z kolei weryfikacja oceny projektu dokonywana jest w ramach procedury odwoławczej, w etapie końcowym może podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Odnosząc się do zarzutów skarżącego w zakresie zakwestionowania kryteriów, sprowadzajacych się w istocie do tego, że ocena wniosku o dofinansowanie jest nierzetelna, nienależycie uzasadniona, w szczególności z uwagi na niedokładne przejrzenie strony internetowej przygotowanej przez skarżącego co miało wpływ na nieuzyskanie punktów w ramach kryterium sektorowego "Wykorzystanie Internetu", należy wskazać, że weryfikacja merytoryczna danych wynikających z wniosku o dofinansowanie oraz dołączonych dokumentacji była dokonywana przez dwóch niezależnych sprawdzających, co zapewnia rzetelność i bezstronność dokonywanej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ w ramach poszczególnych kryteriów jest przy tym, w ocenie Sądu, jasna spójna i logiczna i wyczerpująca. Dodać przy tym należy, że przy dokonywaniu oceny słusznie wzięto pod uwagę okoliczności istniejące na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie i wykazane we wniosku i dołączonej dokumentacji, a nie zdarzenia późniejsze czy spodziewane. Takie działanie znajduje uzasadnienie w zasadzie równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przyscenie projektów wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Na podstawie powołanej zasady na wynik dokonanej oceny nie mogły mieć również wpływu okoliczności powołane przez skarżącego już po złożeniu wniosku o dofinansowanie i w nim podniesione. Z tego powody wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia prawa przez brak wezwania skarżącego do wyjaśnienia okoliczność sprawy. Zasadniczo ocena wniosku dokonywana jest na podstawie danych zawartych we wniosku oraz dołączonej do wniosku dokumentacji, natomiast wystąpienie do beneficjenta o złożenie wyjaśnień jest uprawnieniem oceniających, a nie ich obowiązkiem. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego, że informacja o wynikach procedury odwoławczej została doręczona skarżącemu po terminie, Sąd zgadza się z argumentacja organu, że zgodnie z Wytycznymi dla wnioskodawców w ramach działania 1.1.D1a (dla skarżącego), które były dostępne dla wnioskodawców od momentu ogłoszenia o naborze, organ powinien rozpatrzyć sprawę w terminie 40 dni, od dnia wpływu pisma skarżącego (str.34 Wytycznych). Termin ten jednak może być przedłużony i z tej możliwości organ skorzystał, o czym skarżący był informowany. Należy jednak wskazać, że czterdziestodniowy termin zakreślony w dokumentach programowych dla organu ma charakter instrukcyjny i jego ewentualny upływ nie ma żadnych bezpośrednich skutków decydujących o ważności rozstrzygniętej sprawy. Z tych względów Sąd uznał, że merytoryczna ocena projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wobec czego, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712) orzeczono o oddaleniu skargi, jako nieuzasadnionej.