III SA/Wr 460/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca) Protokolant Ewa Zawal po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d. postanawia: zawiesić postępowanie. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy wydaną przez siebie - w pierwszej instancji - decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie przez "A" Sp. z o. o. z/s w N. działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d. Stwierdził, że stanowiące podstawę podjętego w sprawie rozstrzygnięcia przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 - dalej: u.g.h.), tj. m. in. art. 138 ust. 1 u.g.h., zgodnie z którym zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 (tj. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych wydane na podstawie uchylonej ustawy z 1992 r.), nie naruszają postanowień Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Zdaniem organu, zastosowane w sprawie przepisy ustawy nie stanowiły podlegających notyfikacji norm technicznych, których projekty winny być przekazane Komisji Europejskiej. W skardze strona zakwestionowała opisane wyżej stanowisko organu, poddając pod rozwagę Sądu wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że rozstrzygający sprawę sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także całokształt przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze Sygn. akt III SA/Wr 460/10 oraz dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Orzeczeniem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/09 (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do przepisów technicznych, których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych?" Na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten stanowi również podstawę do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz J. P. Tarno wyd. 2 LexisNexis 2006). W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej przedstawione pytanie prejudycjalne. W rezultacie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.