III SA/Wr 478/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędziowie Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Protokolant Aneta Szmyt po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości. Decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].09.2014 r. nr [...]nałożono na stronę karę pieniężna w wysokości [...] ([...]) złotych. Na uzasadnienie organ wskazał, że podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło: 1) skrócenie dziennego czasu odpoczynku, o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę, 2) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy- o czas powyżej 15 minut do 30 minut, za każdą następną rozpoczętą godzinę, 3) okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy- za każdą wykresówkę. Na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia[...].05.2014 r. Inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego przeprowadzili kontrolę w siedzibie przedsiębiorcy A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A. B. [...] Eksport Import Transport Ciężarowy Spedycja, mającego siedzibę przy ul. T. [...] w O.. Zakres kontroli obejmował okres od 04.07.2013 r. do 04.07.2014 r. Przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli zatrudniał kierowców w liczbie średnio [...] osób. Ustalono, iż przedsiębiorstwo posiada licencję na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy nr –[...] wydaną przez Ministra Infrastruktury w dniu 01.04.2004 r. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr [...] z dnia[...].07.2014 r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ I instancji decyzją administracyjną nałożył na stronę karę pieniężną od której strona wniosła odwołanie. Strona w odwołaniu twierdzi odnośnie naruszeń określonych lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, że kierowca po zakończeniu prowadzenia pojazdu był dowożony do miejsca rozpoczęcia nowego przewozu i nie przebywał w tym czasie w pojeździe. Odwołujący się wnosi o uchylenie decyzji i uwzględnienie jej stanowiska. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. ([...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h, lit. s, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.) lp. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2 , lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 5 lit. a Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985r.ze zm.), art. 25 ustawy z dnia 30.08.2012 r. o czasie pracy kierowców (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1155 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od opisanej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. Organ odwoławczy po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazał, że stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10 000 złotych za każde naruszenie. Zgodnie z art. 92a ust. 3 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: 1) 25 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; Stosownie do art. 92a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. a i lit. h i lit. s ustawy o transporcie drogowym użyte w ustawie określenia oznaczają obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz: a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 L W sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 1.12.1985, str. 21), h) rozporządzenia (WE) nr 561/2006, r) ustawy z dnia 30.08.2012 L o czasie pracy kierowców (tj. Dz. U. z 2012 L, poz. 1155 ze zm.), Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęta 30 minut: zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) Nr 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: o czas powyżej 15 minut do 30 minut karą pieniężną w wysokości 150 złotych, za każde następne rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 złotych. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy L. M. wykazała, iż kierowca L. M. w dniu [...].12.2013 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 17 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 47 minut w okresie od godziny 10:10 do godziny 15:51 dnia 27.12.2013 r. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe: 11 :06-11:29; 13:11-13:37. Oznacza to, że kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 17 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 150 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy L. M. wykazała, iż kierowca w dniu 17.12.2013 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 25 minut. Kierowca L. M. prowadził pojazd przez 4 godziny i 55 minut w okresie od godziny 07:42 do godziny 13:52 17. 12. 2013 r.. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe: 10:41-11 :12; 12:20-12:39. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 150 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp 5.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, danych z karty kierowcy L. M. wykazała, iż kierowca w dniu 18.01.2014 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 7 minut. Kierowca L. M. prowadził pojazd przez 5 godzin i 37 minut w okresie od godziny 05:19 do godziny 13:22. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum l5-minutowe: 08:10-08:41; 10:25-10:51; 11:14-11:43. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. Rozporządzenia 561/2006. Organ I Instancji błędnie określił wysokość kary pieniężnej na 350 zł. mimo że kara pieniężna powinna w niniejszym wypadku wynieść 550 złotych, jednakże zgodnie z art. 139 k.p.a niedopuszczalne jest orzekanie w postępowaniu odwoławczym na niekorzyść strony. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 350 złotych za stwierdzone naruszenia określone 1p 5.2.1 i lp. 5.2.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ?zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 650 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.2,2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę. Zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją tych rozwiązań jest treść lp. 5.3 załącznika nr 5 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych, za każdą następną godzinę karę pieniężną w wysokości 200 złotych. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli, wykresówki kierowcy M. K. z dnia 10.01.2014 r. wykazała, iż w dniu 10.01.2014r. o godzinie 2:40 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca M. K. odebrał jedynie 7 godzin i 20 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:20 dnia 10.01.2014r. do godziny 02:40 dnia 11.01.2014r, Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 40 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia (WE) 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli, wykresówki kierowcy R. K. z dnia 13.12.2013 r. wykazała, iż w dniu 13.12.2013r. o godzinie 17:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca R. K. odebrał jedynie 8 godzin i 15 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 9:15 dnia 14.12.2013r. do godziny 17:30 dnia 14.12.2013r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 45 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia (WE) 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 100 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli, wykresówki kierowcy R. K. z dnia 23.12.2013 r. wykazała, , iż w dniu 23.12.2013 r. o godzinie 15:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca R. K. odebrał jedynie 6 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 8:35 dnia 24.12.2013 r. do godziny 15:00 dnia 24.12.2013 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny 35 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia (WE) 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 500 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli, wykresówki kierowcy R. K. z dnia 16.12.2013 r. wykazała, iż w dniu 16.12.2013 r. o godzinie 15:45 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca R. K. odebrał jedynie 4 godzin i 55 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 10:50 dnia 17.12.2013r. do godziny 15:45 dnia 17.12.2013 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny 5 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art, 12 Rozporządzenia (WE) 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 900 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli wykresówki kierowcy R. K. z dnia 24.01.2014 r. wykazała, iż w dniu 24. I. 2014 r. o godzinie 17:20 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca R. K. odebrał jedynie 6 godzin i 35 min nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 10:45 dnia 25.o1 2014 r; do godziny 17:20 dnia 25.01.2014 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 25 minut. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia (WE) 561/2006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 500 złotych za stwierdzone naruszenie określone Ip 5.3.1 i lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego tj. protokołu kontroli, wykresówki kierowcy L. M. z dnia 03.01.2014 r. wykazała. iż w dniu 03.01.2014 r. o godzinie 06:23 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca L. M. odebrał jedynie 8 godz. i 16 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:07 dnia 03.01.2014 r. do godziny 06:23 dnia 04.01.2014 r. czasu UTC+ 1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 44 minuty. W sprawie nie stwierdzono wpisów pozwalających na zastosowanie art. 12 Rozporządzenia (WE) 56112006. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 100 złotych za stwierdzone naruszenie określone Ip. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 2400 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp. 5.3.1·i lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy za każdą wykresowkę. Zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia rady (EWG) nr 3821/85. kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów, Wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit.b,c,d; a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Konsekwencją powyższego jest lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę karą pieniężną w wysokości 300 złotych. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J., wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 17.12.2013 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość W. na stanie kilometrów 829238 pojazdem o nr rej. [...][...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 20.12.2013 r. miejscowości P. T. na stanie kilometrów 829578 pojazdem o nr rej. [...][...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości W. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J., wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 20.12.2013 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość P. T. na stanie kilometrów 829720 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 21.12.2013r.w miejscowości Z. na stanie kilometrów 830115 pojazdem o nr rej. [...] Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości P. T. do miejscowości Z. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J., wykazała, w dniu 8.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość O. na stanie kilometrów 833930 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 13.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 834104 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości O. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J., wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 13.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość S. na stanie kilometrów 834430 pojazdem o nr rej.[...] . Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 15.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 834695 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości S. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z mi. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J. wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 15.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość W. na stanie kilometrów 835005 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 17.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 835359 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości W. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 56112006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J. wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 17.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość O. na stanie kilometrów 835650 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 21.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 835970 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości O. do miejscowości P. T. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J. wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 24.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość O. na stanie kilometrów 837004 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 27.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 837393 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości O. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z mi. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J. wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 27.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość W. na stanie kilometrów 837763 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 28.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 837960 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości W. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy J. J. wykazała, iż kierowca J. J. w dniu 28.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość W. na stanie kilometrów 838252 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 29.01.2014 r. w miejscowości P. T. na stanie kilometrów 838597 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości W. do miejscowości P. T.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy W. B. wykazała, iż kierowca W. B. w dniu 3.12.2013 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość S. na stanie kilometrów 141 567 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 04.12.2013 r. w miejscowości G. na stanie kilometrów 141865 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości S. do miejscowości G.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy W. B. wykazała, iż w dniu12.l2.2013 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość G. na stanie kilometrów 144523 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 13.12.2013 r. w miejscowości O. na stanie kilometrów 144687 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości G. do miejscowości O.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy W. B. wykazała, iż kierowca W. B. w dniu 12.12.2013 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość G. na stanie kilometrów 144523 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 13.12.2013 r. w miejscowości O. na stanie kilometrów 144687 pojazdem o nr rej. [...] Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości G. do miejscowości O.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Analiza materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli, wykresówek kierowcy W. B. wykazała, iż kierowca W. B. w dniu 24.01.2014 r. wskazał jako miejsce zakończenia miejscowość D. G. na stanie kilometrów 153052 pojazdem o nr rej.[...]. Następna wykresówka tego kierowcy rozpoczyna się w dniu 25.01.2014 r. w miejscowości G. na stanie kilometrów 153256 pojazdem o nr rej.[...]. Oznacza to, że brak jest na wykresówce aktywności dokumentującej przejazd kierowcy z miejscowości D. G. do miejscowości G.. Zgodnie zaś z art. 9 ust. 2 Rozporządzenia (WE) 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Mając powyższe na uwadze zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 300 złotych za stwierdzone naruszenie określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 3900 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym Zdaniem organu odwoławczego odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym jest on nietrafnym. Należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia WE nr 561/2006 czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. Czas spędzony przez kierowcę kierującego pojazdem nieobjętym zakresem niniejszego rozporządzenia do lub z pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia, który nie znajduje się w miejscu zamieszkania kierowcy ani w bazie pracodawcy, gdzie kierowca zazwyczaj pracuje, jest traktowany jako "inna praca". Oznacza to, że dojazd do miejscowości innej niż ta w której zakończono używanie wykresówki, zawsze winien być rejestrowany na odwrocie tarczy, stosownie do dyspozycji wynikającej z art. 15 ust. 2 zdanie trzecie rozporządzenia m 3821/85 który stanowi, iż w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem l, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty. Okazane do kontroli wykresówki kierowców takich adnotacji na rewersie me zawiera. Nie ma więc znaczenia dla stwierdzonych naruszeń ilu kierowców przebywało w momencie powstania naruszenia w pojazdach, których nr rejestracyjny znajduje się na wykresówkach kierowcy u którego stwierdzono naruszenie. Należy wskazać, że w złożonych wyjaśnieniach strona nie kwestionuje, że kierowcy przemieszczali się z miejsca zakończenia prowadzenia pojazdu do miejsca rozpoczęcia nowego przewozu. Nie jest natomiast istotne w jaki sposób się przemieszczali, niezależnie bowiem od środków transportu kierowca powinien zaznaczyć na wykresówce sposób dotarcia do miejsca prowadzenia pojazdu, czego nie uczynił. Odnosząc się do art. 92b ustawy o transporcie drogowym należy stwierdzić, że odnosi się ona tylko do naruszeń dotyczących czasu pracy kierowców. Zgodnie z art. 92b przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności za naruszenie jeżeli zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy oraz właściwe zasady wynagrodzenia nie uzależnione od ilości przewiezionego ładunku, czy przejechanych kilometrów. Obowiązek udowodnienia takich okoliczności spoczywa na stronie. Podczas prowadzonego postępowania strona nie przedstawiała żadnej dokumentacji dotyczącej organizacji zadań przewozowych, która świadczyła by o tym, że zadania są wykonywane w sposób który pozwala zapewnić przestrzeganie przepisów czasu pracy. Należy wskazać, że obowiązek udowodnienia tych okoliczności spoczywa na stronie, która w niniejszym przypadku nie tylko nie udokumentowała, ale też nie wskazała takich okoliczności. Odnośnie art. 92c należy stwierdzić, że stosownie do art. 10 rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) m 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) m 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Zatem w powyższym zakresie strona ma władcze uprawnienia wobec kierowcy, może mu polecić wykonanie czynności, udzielić mu wiążących instrukcji i wskazówek. Wynikający z art. 10 rozporządzenia WE 561/2006 stosunek podporządkowania pozwala na bezpośredni wpływ na działania kierowcy, a przedsiębiorca posiada możliwość zapobieżenia nieprawidłowościom w pracy kierowcy. Z tych względów nie może w rozpatrywanej sprawie znaleźć zastosowanie przepis art. 92 c ust. 1 pkt 1 utd, który stanowi, iż nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej ( ... ) a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Przedsiębiorca ma wpływ na powstanie naruszeń związanych z regulacjami rozporządzenia 3821/85 oraz rozporządzenia 561/2006 bowiem zakres tych regulacji został wskazany jako obowiązek nadzoru z jego strony, w szczególności poprzez wydawanie odpowiednich poleceń kierowcy i przeprowadza regularnych kontroli. Ponadto aby doszło do zastosowania art. 92 c ust. 1 pkt 1 utd, to przesłanka braku wpływu na powstałe naruszenie musi być następstwem zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. W niniejszej sprawie strona nie wykazała okoliczności na które nie miała wpływu, lub których nie mogła przewidzieć, ani nawet takich okoliczności nie wskazała. Organ przytacza tezy zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2014 r. o sygn. II GSK 1027/13 " w dotychczasowym orzecznictwie, na gruncie art. 93 ust. 7 u.t.d. w brzmieniu przed l stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał, że przepis ten odnosi się jedynie do wyjątkowych sytuacji i to takich, których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy, przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności nie był w stanie przewidzieć. Organ odwoławczy zważył, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji wypełnił obowiązek wynikający z art. 77 kpa i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. W orzeczeniu z dnia 04.07.2001 r. NSA (ISA 301100) wskazał, że "Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy". Ponadto zgodnie z art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, który określa zasadą swobodnej oceny dowodów organ stanowi na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swobodna ocena dowodów nie oznacza oczywiście dowolnej oceny dowodów nie mającej oparcia w zebranym, wszechstronnie i najstaranniej rozpatrzonym całym materiale dowodowym. Organ obowiązany jest rozpatrzyć wszystkie dowody w ich wzajemnej łączności, nie zaś każdy dowód z osobna. W kwestiach oceny materiału dowodowego wypowiadają się wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny i Sąd Najwyższy, naruszenia bowiem przepisów o postępowaniu dowodowym i w tym zakresie należą do najczęstszych w naszym postępowaniu administracyjnym. Z orzecznictwa: "Prowadząc postępowanie w sprawie zwolnienia od należności celnej, organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy k.p.a." (wyrok z dnia 26 V 1981 r. SA 810/81, ONSA 1981, z. 1, poz. 45). Powyższa zasada została zachowana w toku prowadzonego postępowania administracyjnego przed organem I instancji. Organ odwoławczy zważył, iż zaskarżona decyzja organu I instancji zawiera niezbędne elementy określone wart. 107 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 16 marca 2007 r. (Sygn. akt II SA/Łd 1098/06) prawidłowo sformułowane uzasadnienie powinno umożliwiać organom nadzoru i sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Uzasadnienie prawne powinno być wywodem prawniczym, którego celem jest wykazanie, że przyjęte rozstrzygnięcie jest wynikiem poprawnego, logicznego procesu stosowania normy materialnej w danej sytuacji faktycznej. Chodzi o umotywowaną ocenę stanu faktycznego w świetle konkretnego przepisu prawa oraz wykazanie związku między tą oceną a treścią rozstrzygnięcia (art. 107 KPA). Wysokość nakładanych na stronę kar pieniężnych za dane naruszenie, jest ściśle określona w załączniku do ustawy o transporcie drogowym. Organy orzekające nie mają możliwości dowolnego kształtowania wysokości nakładanych kar pieniężnych. Taryfikator w sposób ścisły określa wysokość kary za dane naruszenie. Natomiast, gdy strona znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kary w orzeczonej wysokości może wystąpić z oddzielnym, stosownym wnioskiem do właściwego organu o rozłożenie na raty lub umorzenie nałożonej kary pieniężnej. Na ostateczną decyzję w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożył zobowiązany. Wskazał, że jego zdaniem nałożona decyzją kara jest częściowo niezasadna. W skardze podniósł, że w związku z przeprowadzoną kontrolą w firmie [...] dnia 04.07.2014r. przez Inspekcję Transportu Drogowego, potwierdzoną protokołem kontroli [...] została na skarżącego nałożona kara pieniężna decyzją [...] w wysokości 6950zł. W związku z zarzutem, że karę strona uważa w części za bezpodstawną, odwołuje się od niej i wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd. Zdaniem skarżącego zarzuty dotyczące: "okazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy-za każdą wykresówkę" - dotyczące kierowcy J. J.. W celu wyjaśnienia sprawy, do kontroli zostały przedstawione wykresówki tego kierowcy. W miejsce brakujących kilometrów pojazdu, którym jeździł kierowca dosłane wykresówki innego kierowcy, jeżdżącego tym samym pojazdem. Kara została nałożona za to, że kierowca J. zakańczał wykresówkę w jednej miejscowości, po odebranym odpoczynku oraz dodatkowo czasie wolnym rozpoczynał jazdę w innej. Strona dodaje, że odpoczynek trwał nie raz kilka dni i paradoksem jest, że kierowca musi przedstawić-udokumentowć w jaki sposób przejechał w ciągu wolnego, swojego prywatnego czasu do innej miejscowości, skąd rozpoczynał nową jazdę-nową wykresówkę. Wymagane prawem odpoczynki trwają od 9 do 45 godzin. Natomiast ten kierowca odpoczywał więcej, niż wymaga prawo, nawet do kilku dni. Wszystkie miejsca zakończenia trasy były z kierowcą uzgadniane. Przychylając się do jego próśb otrzymał zezwolenie na zakończenie trasy w miejscowościach ujętych na wykresówkach. Kierowca twierdził, że będzie odpoczywał u kolegi lub rodziny, co jest jego prywatną sprawą. Taka sama sytuacja dotyczy również kierowcy W. B., którego odpoczynki są dużo dłuższe od minimalnych-wymaganych prawnie. W związku z tym kierowca również uzyskał zezwolenie na zakończenie trasy w miejscu przez siebie wybranym. Po czym dowolnie wykorzystał swój prywatny czyli wymagany odpoczynek i dodatkowy czas wolny, a następnie udał się do miejsca załadunku (rozpoczęcia nowej wykresówki). I za to została nałożona kara. Suma przytoczonych kar pieniężnych wynosi 3600zł. Kary te zostały nałożone za wolność oraz poszanowanie prywatności kierowców. Nasuwa się pytanie: czy przejazd kierowcy z jednego miejsca do drugiego, który trwa do czterech godzin i zrealizowany jest w ciągu kilku dni bezwarunkowo musi być udokumentowany? Przecież przerwa w pracy /odpoczynek/ była o wiele dłuższa od wymaganej i przejazd w wolnym czasie nie ma wpływu na całokształt pracy kierowcy w świetle oczywiście ustawowo wymaganego wypoczynku. Jest to typowy obraz, w którym prawo stanowi prawo i zostało stworzone tylko dla idei. Natomiast ludzka logika pozostała daleko w tyle i nie jest brana jest pod uwagę. Przedstawione dowody dotyczą kierowców żyjących w wolnym kraju i mogących robić to co uważają za stosowne-jeżeli nie zabrania tego prawo oczywiście. Jakie są argumenty by zabronić kierowcy dysponowania własnym, prywatnym czasem? Dlaczego zawód jaki wykonują jest tak napiętnowany, w tak bezmyślny sposób, zmuszając w konkretnym przypadku kierowców do opisywania w jaki sposób gospodarują czasem wolnym poza prawnie odbieranymi odpoczynkami. Sytuacja taka to przykład państwa policyjnego i nosi oznaki zniewolenia. Konstytucja, jako najważniejszy dokument państwowy stanowi, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Natomiast dalej w art. 5, rozdział I zapewnia nam zasadę wolności praw człowieka i obywatela. W świetle przedstawionych dowodów oraz praw jakie zapewnia nam wspomniana Konstytucja strona nie widzi podstaw do nałożenia na nią kary pieniężnej za to, że kierowca w czasie ustawowo wolnym, poza czasem, w którym musiał odebrać przysługujący mu odpoczynek przemieścił się z jednego miejsca w drugie. Miejsca te znajdowały się w niedużych odległościach od siebie. To był jego wolny czas i jego wybór, do którego miał pełne prawo, o którym mówi Konstytucja. W doręczonym sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki sąd administracyjny zważył: Skarga nie może zostać uwzględniona. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno orzeczenia uchybiającego prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania. W tym ostatnim przypadku chodzi jednak wyłącznie o sytuacje, gdy uchybienie przepisom prawa procesowego mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Można jeszcze dodać, że stosownie do treści przepisu art. 134. § 1. ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sama treść skargi wskazuje, że strona skarżąca kwestionuje ostateczną decyzję w sprawie, w zakresie obciążenia przedsiębiorcę karą administracyjną, wymierzoną "za to, że kierowca kończył pracę (a tym samym i zapis na wykresówce) w jednej miejscowości, a rozpoczynał ją ponownie w innej miejscowości (zapis na wykresówce)". Trzeba także zauważyć, że skarżący nie wskazuje wprost, iż organy popełniły błędy w toku postępowania, a pisze że zastosowany przez nie artykuł prawa materialnego jest niezgodny z przepisami Konstytucji i swobodami obywatelskimi. Jak wynika z akt administracyjnych, dołączonych do odpowiedzi na skargę, stan faktyczny sprawy pozostaje niesporny między stronami. W tym kontekście wskazać trzeba na treść art. 9 rozporządzenia nr 561/2006 (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, s. 1). Stosownie do omawianego artykułu 1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, w przypadku gdy kierowca towarzyszy pojazdowi transportowanemu promem lub pociągiem i wykorzystuje regularny dzienny okres odpoczynku, okres ten można przerwać nie więcej niż dwukrotnie innymi czynnościami trwającymi łącznie nie dłużej niż godzinę. Podczas tego regularnego dziennego okresu odpoczynku kierowca ma do dyspozycji koję lub kuszetkę. 2. Czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia lub powrotu z tego miejsca, jeżeli pojazd nie znajduje się ani w miejscu zamieszkania kierowcy, ani w bazie pracodawcy, w której kierowca zwykle pracuje, nie jest liczony jako odpoczynek lub przerwa, chyba że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i posiada dostęp do koi lub do kuszetki. 3. Czas spędzony przez kierowcę kierującego pojazdem nieobjętym zakresem niniejszego rozporządzenia do lub z pojazdu objętego zakresem niniejszego rozporządzenia, który nie znajduje się w miejscu zamieszkania kierowcy ani w bazie pracodawcy, gdzie kierowca zazwyczaj pracuje, jest traktowany jako "inna praca". Zdaniem sądu, wskazany przepis jest jednoznaczny i powoduje on, iż nie ma możliwości potraktowania zaistniałych w przedsiębiorstwie skarżącego sytuacji faktycznych w taki sposób, aby czas spędzony przez kierowcę pomiędzy miejscem zakończenia trasy i rozpoczęciem jej na nowo uznać za czas wypoczynku, jak by tego chciała strona skarżąca. Jak pisze R. A. R. w komentarzu do tego artykułu (Lex el./2015) "przepis art. 9 kształtuje warunkowe odstępstwo od regulacji dotyczących korzystania z dziennego i tygodniowego odpoczynku. Treść komentowanego artykułu, przy uwzględnieniu wytycznej nr 2 Komisji Europejskiej, wskazuje na trzy sytuacje, w których czas przejazdu może być uznany za "odpoczynek" lub "przerwę". Jak pisze dalej komentatorka przepis w sposób enumeratywny wylicza te sytuacje i tak za odpoczynek lub przerwę można uznać sytuację gdy "1) kierowca towarzyszy pojazdowi, który jest transportowany promem lub pociągiem – w takim przypadku kierowca może odebrać odpoczynek lub przerwę, pod warunkiem jednak, że ma dostęp do koi lub kuszetki; odbierając regularny (jedenastogodzinny) okres dziennego odpoczynku, kierowca może w takim przypadku przerwać odpoczynek nie więcej niż dwukrotnie na łącznie nie dłużej niż godzinę; 2) kierowca nie towarzyszy pojazdowi, lecz podróżuje pociągiem lub promem, udając się do miejsca innego niż baza pracodawcy, ale wskazanego przez pracodawcę, w celu przejęcia lub zdania pojazdu objętego zakresem zastosowania rozporządzenia nr 561/2006 – w takim przypadku czas spędzony na dojeździe do takiego miejsca lub powrotu może być liczony jako przerwa lub odpoczynek, pod warunkiem że kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i ma dostęp do koi lub kuszetki; 3) pojazd obsługiwany jest przez więcej niż jednego kierowcę, drugi kierowca pozostający do dyspozycji siedzi obok kierowcy i nie pomaga mu w sposób aktywny w prowadzeniu pojazdu – w takim przypadku 45-minutowy okres gotowości drugiego kierowcy może być uznany za przerwę". Jak konkluduje autorka "kierowca udający się w określone miejsce, inne niż baza pracodawcy, wskazane przez pracodawcę, w celu przejęcia pojazdu z tachografem, spełnia swój obowiązek wobec pracodawcy, a zatem nie dysponuje swobodnie swoim czasem. Jedynie w trzech wskazanych powyżej przypadkach czas przejazdu może być uznany za odpoczynek lub przerwę. Natomiast czas spędzony przez kierowcę w drodze do lub z miejsca niebędącego miejscem zamieszkania kierowcy lub bazą pracodawcy, w którym kierowca ma przejąć lub zdać pojazd, objęty zakresem rozporządzenia nr 561/2006, należy zarejestrować jako okres gotowości lub okres innej pracy. Zasada ta występuje niezależnie od tego, czy pracodawca wydał polecenie co do terminu i sposobu dojazdu, czy też pozostawił kierowcy swobodny wybór w tym zakresie. Ponadto czas spędzony przez kierowcę prowadzącego pojazd, nieobjęty zakresem rozporządzenia nr 561/2006, do lub z miejsca niebędącego miejscem zamieszkania kierowcy lub bazą pracodawcy, w którym kierowca ma przejąć lub zdać pojazd objęty zakresem rozporządzenia, należy zarejestrować jako inną pracę. Należy podkreślić, że odstępstwa określone w art. 9 dotyczą zarówno kierowców zatrudnionych na stałe, jak i kierowców na umowach czasowych, zatrudnionych za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej, tj. niezależnie od rodzaju umowy o pracę. Mając na uwadze obowiązek rejestracji okresów aktywności kierowcy, stosując odstępstwa określone w art. 9 rozporządzenia nr 561/2006, kierowca powinien zapisywać stosowne okresy aktywności ręcznie na wykresówce lub automatycznie na karcie kierowcy po jej ponownym włożeniu do tachografu, jako że w okresach tych nie znajduje się w pojeździe objętym zakresem rozporządzenia. Oznacza to, że kierowca, który kończy dzień pracy poza swoim normalnym miejscem pracy, nie może wykonywać żadnej dalszej pracy, w tym pojechać do domu, bez zarejestrowania takiej czynności i może dopuszczać się naruszenia". Jak już wcześniej powiedziano w stanie faktycznym sprawy nie zaistniały przesłanki umożliwiające uznanie, że kierowca w okresie od zakończenia trasy w jednej miejscowości, do kontynuacji w innej, korzystał z przerwy w pracy. Wskazany przepis nakazuje ten okres uznać za pozostawanie kierowcy w dyspozycji pracodawcy, zatem nie sposób uznać, aby pracownik dysponował swobodnie swoim czasem. Stąd skarga, jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu (art. 151 ppsa).