III SA/Wr 492/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi J H na decyzję P W I S we W z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 16 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J H (zwanego dalej skarżącym) na decyzję P W I S we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości złożenia od powyższego rozstrzygnięcia w terminie trzydziestu dni od daty jego doręczenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] r. W wyniku złożonego wniosku "o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej" referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2008 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych. Od w/w postanowienia referendarza skarżący złożył sprzeciw, po rozpoznaniu którego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 września 2008 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych. Następnie skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy (wycofany w wyniku oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] r.) oraz wniosek – w "świetle nieświadomej złej interpretacji prawa" – o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej – bez dokonania czynności, której terminowi uchybił (k. 84 akt). Zarządzeniem z dnia [...] r., skutecznie doręczonym skarżącemu w dniu [...] r., wezwano skarżącego – w trybie art. 49 p.p.s.a.- do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dokonanie czynności, której skarżący nie dokonał w terminie, poprzez dołączenie do składanego wniosku skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe skarżący pismem z dnia [...] r. oświadczył, że "uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło wskutek błędnej interpretacji prawa i działania w błędzie" poprzez przyjęcie, że "skoro Sąd na wniosek o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej ustanawia radcę prawnego m.in. do sporządzenia skargi kasacyjnej zwalniając lub częściowo zwalniając od kosztów – uczynić to może również za odpłatnością". Ponadto skarżący wskazał, iż "ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło po wnikliwym wyjaśnieniu sądu pismem z dnia [...] r. jak i uzyskaniu dodatkowej porady w kancelarii prawnej". Skarżący również tym razem nie dokonał czynności, której terminowi uchybił. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidziana jest możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. W niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości okoliczność, że odpis wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 maja 2008 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości złożenia od powyższego rozstrzygnięcia w terminie trzydziestu dni od daty jego doręczenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] r., a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem [...] r. Pismem z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o "przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej" (nie dokonując czynności, której terminowi uchybił) wskazując następnie, że "ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło po wnikliwym wyjaśnieniu sądu pismem z dnia [...] r. (skutecznie doręczonym skarżącemu w dniu [...] r.) jak i uzyskaniu dodatkowej porady w kancelarii prawnej". Jednocześnie skarżący (dwukrotnie już przez Sąd pouczony o trybie wnoszenia skargi kasacyjnej i po uzyskaniu – jak sam to podkreślił – dodatkowej porady prawnej) cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i co więcej (choć wzywany przez Sąd) nie dokonał czynności, której terminowi uchybił, a zatem nie wniósł skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata bądź radcę prawnego. Tymczasem składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący obowiązany był równocześnie dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.), czyli w rozpatrywanym przypadku zobligowany był do wniesienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skargi kasacyjnej. Co więcej, skarżący nie dokonał również spóźnionej czynności (nie złożył skargi kasacyjnej) będąc wzywanym do jej dokonania przez Sąd, podczas gdy – co wymaga podkreślenia - w przypadku spóźnionej skargi kasacyjnej można ją wnieść tylko w terminie zakreślonym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie później jednak niż równocześnie z tym wnioskiem (wyrok Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 6 lutego 2007 r. I OSK 438/06). Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.