III SA/Wr 502/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na czynność materialno- techniczną Prezydenta W. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych. W skardze na ww. czynność materialno- techniczną skarżący wystąpił o zwolnienie go z "kosztów przedmiotowego postępowania" wskazując w uzasadnieniu, iż utrzymuje się jedynie z świadczenia rentowego w wysokości 1500 zł, z którego potrącane jest świadczenie alimentacyjne na rzecz córki w wysokości 800 zł. We wniosku złożonym w dniu 16 października 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, po potrąceniach (w tym na rzecz Urzędu Skarbowego) otrzymywane świadczenie rentowe (przyznane z uwagi na orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy) wynosi 615 zł, a jego wydatki kształtują się w następujący sposób: czynsz- 300 zł; opłata za gaz i energię elektryczną- 50 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.