III SA/Wr 507/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L. T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia nieopłaconych w terminie składek własnych na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: odmówić zasądzenia kosztów za udzieloną pomoc prawną z urzędu. Po wyroku z dnia 18 listopada 2010 r., oddalającym skargę, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r., przyznano stronie skarżącej, L. T., prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jej pełnomocnika została wyznaczona r. pr. E. M., o czym Sąd został powiadomiony pismem z dnia 1 lutego 2011 r. Pełnomocnik, po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia wyroku, przedstawiła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z 14 marca 2011 r. i jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zauważyć należy, że pominięcie takiego oświadczenia nie stanowi braku formalnego, który jest usuwalny w oparciu o art. 49 p.p.s.a. Jego skutek bowiem ma charakter materialnoprawny - jest nią utrata prawa o wynagrodzenia (zob. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, LEX 242945). R. pr. E. M., wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie złożyła oświadczenia wymaganego przepisem § 16 powołanego rozporządzenia. Tym samym jej wniosek należało uznać za nieuzasadniony. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.