III SA/Wr 523/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Anna Moskała, Sędziowie Sędzia NSA Sędzia WSA Marcin Miemiec, , Protokolant aplikant radcowski Andrzej Biernacki, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok [...] oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] r. D. O. R. ARiMR we W. utrzymał w mocy decyzję K. B. P. we W. nr [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w pomniejszonej wysokości dla G. S. (zwanego dalej skarżącym). W uzasadnieniu organ odwoławczy przytoczył, że w dniu [...] roku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...]. Wniosek producenta obejmował [...] działek ewidencyjnych położonych w W. D. P. P., G. C. , w obrębach C., G., K. na których były położone działki rolne oznaczone we wniosku literami od [...] do [...] o łącznej powierzchni [...] ha. W dniu [...] r. organ pierwszej instancji wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności do gruntów rolnych na rok [...] w wysokości wnioskowanej przez producenta rolnego. W dniu [...] r. gospodarstwo skarżącego zostało skierowane do kontroli metodą inspekcji terenowej, która została przeprowadzona w dniu [...] roku. Dnia [...] roku do Biura Powiatowego ARiMR we W. wpłynął protokół z tej kontroli na miejscu. Jej przedmiotem było ustalenie stanu faktycznego użytkowanych działek rolnych na dzień przeprowadzania kontroli. Na zadeklarowanych przez producenta działkach rolnych wskazano na liczne nieprawidłowości takie jak: na działce rolnej [...] o powierzchni [...] ha w dniu kontroli nie była prowadzona działalność rolnicza natomiast działki rolne [...] [...] nie były utrzymane w dobrej kulturze rolnej, czyli na gruntach ugorowanych nie przeprowadzono koszenia lub zabiegów uprawowych zapobiegających występowaniu i rozprzestrzenianiu chwastów, co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca oraz nie przeprowadzono koszenia i usuwania na łąkach okrywy roślinnej co najmniej raz w roku w terminie do dnia 31 lipca. 1 W związku z pojawieniem się nowych okoliczności faktycznych, nieznanych organowi w momencie wydania decyzji w sprawie nr [...] , na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i 150 k.p.a. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku wznowił z urzędu postępowanie administracyjne, zakończone następnie wydaniem opisanej na wstępie decyzji [...] z dnia [...] roku o uchyleniu decyzji dotychczasowej i o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości. Rozpoznając wniesione przez skarżącego odwołanie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARIMR we W. - po ponownej analizie protokołu z kontroli oraz załączonych do niego dokumentów stwierdził, iż inspekcja została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodny z obowiązującymi przepisami i procedurami. Jak zaznaczył, celem przedmiotowej kontroli było ustalenie stanu faktycznego użytkowanych działek w terenie. W gospodarstwie skarżącego brak było możliwości zakwalifikowania działek rolnych [...] [...] jako utrzymanych w dobrej kulturze rolnej natomiast na działce [...] nie stwierdzono prowadzenia jakiejkolwiek działalności rolniczej. Wszystkie ustalenia poczynione zostały zgodnie z wiedzą teoretyczną inspektorów terenowych wynikającą z wykształcenia rolniczego oraz wieloletniej praktyki przy kontrolach powierzchniowych i upraw rolnośrodowiskowych. Stan poszczególnych działek rolnych potwierdza obszerny i szczegółowy materiał zdjęciowy, z którego bezspornie wynika, iż brak jest na działce [...] plantacji [...], a na działkach [...] na całej ich powierzchni nie wykonano zabiegu koszenia. Odnosząc się do stanu działki [....] opisanym w protokole pokontrolnym organ drugiej instancji wskazał, że plantacja nieużytkowana rolniczo nie jest objęta wsparciem bezpośrednim na podstawie art. 143 b ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) 2358/71 i (WE) nr 2529/2001, z którego wynika że obszar użytków rolnych objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi 2 użytki rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień [...]. Użytkami tymi są grunty orne, trwałe użytki zielone, trwałe plantacje i ogródki przydomowe. Z kolei art. 5 tego rozporządzenia stanowi, ze wszystkie grunty rolne, w szczególności grunty, które nie są wykorzystywane do celów produkcyjnych są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnie z ochroną środowiska. Organ drugiej instancji przywołał przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2007 r. Nr 46, poz.306 zez m.). Zgodnie z przywołanymi przepisami, grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli: 1) w przypadku gruntów ornych - jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie, przy czym dla pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa ten sam gatunek rośliny może być uprawiany na tej samej powierzchni w ramach działki ewidencyjnej nie dłużej niż trzy lata; 2) w przypadku łąk i pastwisk- okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw, z tym że w przypadku: a) łąk i pastwisk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania płatności dla obszarów NATURA 2000 oraz związanych z wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania program rolnośrodowiskowy - okrywa roślinna jest koszona i usuwana w terminie określonym w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, b) łąk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt -okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie określonym w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, jednak nie później niż do dnia 31 października (§1 ust. 1). Natomiast w odniesieniu do ugorów, jeżeli grunt 3 ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Biorąc powyższe pod uwagę organ drugiej instancji ponownie wskazał na wyniki przeprowadzonej kontroli, i wskazał, że zgodnie z materiałem dowodowym w postaci fotografii dołączonych do protokołu pokontrolnego na działkach [...], na całej ich powierzchni nie wykonano zabiegu koszenia. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że wobec wyników kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] r. zastosowano w odniesieniu do płatności JPO sankcję w wyniku wykluczenia działki rolnej [...] z płatności. Stwierdzona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wyniosła [...] % w związku z tym kwota jaką przyznano została pomniejszona o kwotę będącą dwukrotną różnicą na podstawie art. 138 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i lva tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. L 345/1z 20.11.2004 ze zm.). Organ drugiej instancji wskazał ponadto, ze naliczono sankcję w wysokości [...]% całkowitej kwoty dopłaty ze względu na niezastosowanie się do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnie z ochroną środowiska na działkach [...]. Organ przywołał art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) 1453/2001, (WE) 1454/ 2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. (WE) Nr L 270 z 21.10.2003 r., str. 1 ze zm.) w związku z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne 4 zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) zmniejsza się całkowitą kwotę płatności do gruntów rolnych, które mają zostać przyznane w danym roku kalendarzowym, w którym doszło do wystąpienia niezgodności. W wyniku zastosowania wszelkich zmniejszeń i sankcji, będących konsekwencją stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości, stronie przyznano płatność z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszonej płatności o kwotę w wysokości [...] zł. Co do zarzutu, skarżącego (ujętym w odwołaniu) naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. organ wskazał, że na treść art. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz.1051 ze zm.), zgodnie z którym nałożony został na strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą bez zatajania czegokolwiek, w myśl przywołanego artykułu obowiązek udowodnienia faktu obciąża osobę, która wywodzi z niego skutki prawne. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego, że na działkę [...] zostały nałożone podwójne sankcje, organ wskazał, że powierzchnia tej działki została zaliczona jako powierzchnia zawyżona i z tego tytułu zostały naliczone sankcje [art. 138 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004] natomiast sankcje z tytułu niezastosowania się do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania i dobrej kultury rolnej zgodnie z ochroną środowiska w kwocie [...] zł zostały naliczone do powierzchni [...] ha, czyli do której naliczona została jednolita płatność obszarowa i stanowi ona [...] % całkowitej kwoty dopłaty ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. Organ orzekający podkreślił, że uwagi strony dotyczące uprawnień jednostek certyfikujących wynikające z ustawy o rolnictwie ekologicznym nie odnosi się do rozpatrywanej sprawy bowiem przedmiot kontroli wykonywany przez jednostki certyfikujące i Biuro Kontroli na Miejscu jest odmienny. Natomiast przeprowadzona w dniu [...] r. kontrola dotyczyła wniosku skarżącego w ramach płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i ONW, a pominięcie protokołu z tej kontroli stanowiłoby rażące naruszenie art. 77 k.p.a. W odniesieniu do żądania skarżącego 5 dotyczącego przesłuchania wnioskowanych przez niego świadków organ wskazał, że protokół z kontroli na miejscu z dnia [...] r. jest dowodem bezpośrednim i ma większą moc dowodową niż oświadczenia wskazywanych świadków, gdyż kontrola ta została przeprowadzona przez wykwalifikowanych inspektorów terenowych. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji wydał swoje rozstrzygnięcie zgodnie z przepisami prawa materialnego i prawa procesowego i właściwie ustalił wysokość procentowego zawyżenia przez skarżącego powierzchni uprawnionej do płatności. W skardze na to rozstrzygnięcie - domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji - skarżący podnosił, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, gromadzenie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób wybiórczy, mający na celu udowodnienie niesłusznej i arbitralnie przyjętej tezy, że działka rolna oznaczonej symbolem [...] stanowi nieużytek -nie prowadzi się na niej plantacji [...] oraz że działki oznaczone symbolami [...] stanowią ugór. W opinii skarżącego rozpatrując niniejszą sprawę organ dopuścił się naruszenia przywołanych art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art.78 k.p.a. przez pominięcie protokołu kontroli gospodarstwa rolnego skarżącego przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą, pominięcie dowodu z Certyfikatu Zgodności na [...] r. wystawionego przez jednostkę certyfikującą "A" Sp. z o.o., pominięcie dowodu z rachunku Nr [...] za zakup [...], pominięcie dowodu z rejestru działań agrotechnicznych skarżącego, nieuwzględnienie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu ze świadków. Skarżący wskazał, że organ dopuścił się naruszenia art. 11 k.p.a. przez niewyjaśnienie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. W opinii skarżącego organ nie wskazał w uzasadnieniu decyzji w wystarczający sposób powodów nieuwzględnienia wyników kontroli przeprowadzonych przez jednostkę certyfikującą, przyczyn nieuwzględnienia wniosku skarżącego o przesłuchanie świadków, organ nie wypowiedział się co do dowodów w postaci protokołu z kontroli przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą, co do Certyfikatu Zgodności na rok [...] rachunku nr [...], rejestru działań 6 agrotechnicznych. Skarżący zarzucił decyzji organu drugiej instancji naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez ocenianie stanu plantacji działek według pozaustawowych norm oraz § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm poprzez błędne jego zastosowanie polegające na uznaniu w kontekście zebranego materiału dowodowego w sprawie, że skarżący nie spełnia warunków do otrzymania płatności bezpośrednich za rok [...] r. w sytuacji, gdy prawidłowa analiza zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, ze strona skarżąca powinna otrzymać powyższe płatności, niewłaściwe zastosowania w kontekście zebranego materiału dowodowego w sprawie przepisu art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 , przepisu art. 7 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w zw. z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 polegające na zastosowaniu sankcji wobec skarżącego pomniejszających płatności pomimo spełnienia przez niego wszelkich wymogów uprawniających do uzyskania jednolitej płatności obszarowej w [...] r. do wszystkich zgłoszonych działek oznaczonych symbolami [...][...] W ocenie skarżącego rozstrzygnięcia zarówno organu pierwszej instancji jak i organu drugiej instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co z kolei determinowało naruszenia przez te ograny przepisów prawa materialnego. W opinii skarżącego organy oparły swoje rozstrzygnięcia na wątpliwym, jego zdaniem dowodzie w postaci protokołu czynności kontrolnych, pomijając przy tym dowody zgłaszane przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ). Określone w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu 7 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") podstawy uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami prawa procesowego i materialnego. Rozpoznając wniesioną skargę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa. Badając legalność zaskarżonej decyzji należało zacząć od zagadnienia prawidłowości zastosowanego trybu wznowienia postępowania. W opinii Sądu zaistniała w rozpatrywanym przypadku podstawa z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej w skrócie "k.p.a"). Niewątpliwie w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] r. ustalono, że stan przedmiotowych działek nie odpowiada stanowi deklarowanemu w złożonym przez producenta rolnego wniosku o przyznanie płatności. Tego rodzaju kontrola i jej wynik przedstawiony w protokole kontroli sporządzonym przez inspektorów terenowych, stanowił bezsprzecznie nowy dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Dowód ten, co oczywiste, nie istniał w dacie wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] r. Wszakże w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymienia się dwie, niezależne od siebie przesłanki w ramach omawianej podstawy wznowienia, jak należy wnosić ze sformułowania, cyt.: "(...) ujawniły się nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody". Zarówno nowe dowody jak i nowe okoliczności muszą ujawnić się po wydaniu decyzji (tu - protokół z kontroli na miejscu), lecz muszą istnieć w chwili wydania pierwotnej decyzji. Wystarczające jest ujawnienie się albo nowej okoliczności faktycznej albo nowego dowodu, które spełniają - każde z nich - pozostałe przesłanki wznowienia. Każda okoliczność faktyczna może być dowodzona określonym dowodem. W doktrynie i judykaturze wyraża się pogląd, że "jeżeli więc nawet dany dowód nie istniał w dniu wydania decyzji, lecz został sporządzony w terminie późniejszym, to jednak wynikająca z tego dowodu okoliczność faktyczna mogła istnieć w dniu wydania decyzji i może uzasadniać wznowienie postępowania" (por. np. do analogicznie brzmiącej przesłanki wznowienia - B. Gruszczyński [w]: S. Babiarz, b. Deuter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 616 ). W realiach rozpoznawanej sprawy nowe okoliczności faktyczne ujawniły się za 8 pośrednictwem dowodu, który został sporządzony już po wydaniu decyzji ostatecznej -wynikają one z twierdzeń zawartych w protokole kontroli. Dokonane w jej toku ustalenia, że na działkach rolnych [...] oraz [...] inspektorzy terenowi stwierdzili ugór i niewykoszoną łąkę trwałą, na działce rolnej [...] brak prowadzonej jakiejkolwiek działalności rolniczej, stanowią zatem tego rodzaju okoliczności faktyczne, które ujawniły się już po wydaniu decyzji ostatecznej, istniały w dacie jej wydania, lecz nie były znane organowi. Zważywszy na prawne przesłanki przyznania płatności (o czym mowa w dalszych rozważaniach) stanowiły one okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Na tym tle należy uznać bezsprzecznie, że organy prawidłowo oceniły wystąpienie określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ustawowej podstawy do wznowienia postępowania, o czym jest mowa w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i czego nie zakwestionował organ odwoławczy. Uchylenie ostatecznej decyzji nastąpiło z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 146 § 1 k.p.a., sama instytucja wznowienia postępowania dotyczy wzruszania decyzji ostatecznych, a zatem z istoty rzeczy postępowanie w tej materii wszczyna się w razie zaistnienia ustawowych przesłanek, co ujawnia się z upływem czasu. Tak więc organy wydając zaskarżone decyzje po wznowieniu postępowania działały na podstawie przepisów prawa, zgodnie żart. 6 k.p.a. W dalszej kolejności pod ocenę Sądu poddane zostały zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów procesowych. Przepisy te rzutują bowiem na prawidłowość stanu faktycznego, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić zasadność zastosowania konkretnych norm prawa materialnego. W tym miejscu należy zauważyć, iż nie każde naruszenie przepisów procesowych skutkuje uwzględnieniem zarzutów skargi, a jedynie takie naruszenie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącego naruszenia przepisów postępowania, należy wskazać na treść art. 3 ust. 1-3 ustawy o płatnościach z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności 9 uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych organ administracji publicznej: 1) na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom na ich żądanie niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom na ich żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego się nie stosuje (ust.2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (ust.3). Z treści przywołanego przepisu wyraźnie widać, że formułuje on obowiązki organów administracji publicznej odmiennie niż wynika to z uregulowań ujętych w k.p.a. Ustawodawca zastosował bowiem regulację odmienną od art. 7 k.p.a., zgodnie z którym to organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a zatem w myśl tego przepisu, to organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W postępowaniu w sprawie przyznania płatności to nie organ administracji publicznej, a strona ma przedstawić wszystkie dowody nie zbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Zgodnie z przywołanym przepisem przedmiotem dowodu są fakty mające znaczenie dla sprawy, czyli dotyczące danej sprawy administracyjnej oraz mające znaczenie prawne. Dlatego też organ drugiej instancji trafnie nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego związanych z uzyskaniem przez stronę certyfikatu zgodności na rok [...] w 10 ramach rolnictwa ekologicznego. Trafnie organ w uzasadnieniu decyzji wskazał, że podstawy prawne i cel kontroli na miejscu producenta rolnego ubiegającego się o płatność bezpośrednią do gruntów rolnych są całkowicie odmienne od kontroli przeprowadzanej przez jednostki certyfikujące na mocy unormowań ustawy o rolnictwie ekologicznym, gdyż w tym ostatnim przypadku jednostki certyfikujące kontrolują jedynie, czy produkty z gospodarstwa są pozyskiwane metodami ekologicznymi zgodnie z właściwymi regulacjami wspólnotowymi (tj. w stanie prawnym sprawy - zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 2092/91/EWG z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych; Dz. Urz. WE L 198, 22.07.1991 r., ze zm., a obecnie rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91; Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1, ze zm.). Kontrole wykonywane przez jednostki certyfikujące mają na celu stwierdzenie, czy produkty z gospodarstwa producenta rolnego mogą być wprowadzone do obrotu jako produkty rolnictwa ekologicznego, natomiast kontrola na miejscu z dnia [...] r. wykonana w gospodarstwie skarżącego miała na celu wykazanie czy powierzchnia gruntów zgłoszonych do płatności we wnioskach ARiMR oraz roślina w plonie głównym jest zgodna z deklaracją skarżącego i wykazała, że deklarowana przez skarżącego plantacja [...], która powinna (zgodnie z deklaracją) znajdować się na tych gruntach stanowi nieskoszone i porośnięte chwastami ugory lub nieużytki, na których nie jest prowadzona działalność rolnicza ze względu na zaniechania prowadzenia zabiegów agrotechnicznych. Wymagania w zakresie produkcji ekologicznej nie są tożsame ze spełnieniem wymagań do uzyskania bezpośrednich dopłat do gruntów rolnych a jednostki certyfikujące nie mają kompetencji do weryfikacji spełnienia warunków w zakresie przyznawania jednolitych płatności obszarowych. Natomiast w myśl art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli 11 żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba, że mają one znaczenie dla sprawy (§2).Tak więc organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzenia dowodu przedstawionego przez stronę, jeżeli w jego ocenie wniosek dowodowy dotyczy okoliczności dostatecznie wyjaśnionych w danym postępowaniu. W takiej sytuacji organ winien wskazać motywy takiego stanowiska. Odmowa przeprowadzenia przez organ administracji dowodu dla wyjaśnienia okoliczności już wyjaśnionych przez organ pierwszej instancji nie jest naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 5 maja 1998 r., sygn. akt III SA 193/97, LEX nr 35474, wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1622/05, LEX nr 222029). Organ drugiej instancji prawidłowo w uzasadnieniu decyzji podał przyczyny nieuwzględnienia wniosku dowodowego skarżącego dotyczącego przesłuchania świadków. Przeprowadzenia tego dowodu organ odmówił stwierdzając, że okoliczności te zostały już dostatecznie wyjaśnione innymi dowodami. Oceniając takie zachowanie organu Sąd również nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie można też podzielić zarzutu skargi jakoby organy wydając zaskarżone decyzje dopuściły się naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a., poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Organy administracji dokonały bowiem oceny zebranego w sprawie materiału (wraz z dokumentami przedłożonymi przez skarżącego w odwołaniu) dowodowego mając na względzie ustawę z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, która reguluje warunki przyznania płatności do gruntów rolnych. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego naruszenia przez organy administracji art. 11 k.p.a. Sąd stwierdził, że zarówno Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w decyzji z dnia [...] r. jak i Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji wyjaśnili zasadność przesłanek, którymi kierowali się przy 12 podejmowaniu decyzji. Organy podały powody, na których opierają wydane decyzje, jednoznacznie podały istotne fakty i podstawę prawną decyzji. Zasadniczą kwestią postępowania administracyjnego, po jego wznowieniu, było ustalenie, czy skarżący spełnia przesłanki do objęcia wsparciem w ramach jednolitych płatności obszarowych. Organy takie przesłanki ustaliły w toku prawidłowo przeprowadzonego postępowania. Materiał dowodowy jest kompletny i pozwolił na rozeznanie stanu faktycznego sprawy, na podstawie którego organ wyprowadził trafne wnioski dokonując prawidłowej subsumcji stanu faktycznego sprawy do obowiązujących, znajdujących zastosowanie w sprawie norm prawa materialnego. W zaskarżonej decyzji wskazano prawidłowy stan prawny, w szczególności powołując przepisy cytowanej wyżej ustawy o płatnościach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w art. 7 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli: 1)w przypadku gruntów ornych -jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie, przy czym dla pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa ten sam gatunek rośliny może być uprawiany na tej samej powierzchni w ramach działki ewidencyjnej nie dłużej niż trzy lata; 13 2)w przypadku łąk i pastwisk- okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw, z tym że w przypadku: a) łąk i pastwisk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania płatności dla obszarów NATURA 2000 oraz związanych z wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania program rolnośrodowiskowy - okrywa roślinna jest koszona i usuwana w terminie określonym w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, b)łąk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt - okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie określonym w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, jednak nie później niż do dnia 31 października (§1 ust. 1). Natomiast w odniesieniu do ugorów, jeżeli grunt ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm [Dz. U. z 2007 r. Nr 46, poz. 306]). Odnosząc przytoczony stan prawny do okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący w swoim wniosku o przyznanie płatności na rok [...] r. zadeklarował na działce [...] jednolitą płatność obszarową łąkę trwałą, na działkach od [...] do [...] jednolitą płatność obszarową [...]. Skarżący w ramach tych działek realizował ponadto przedsięwzięcia rolnośrodowiskowe. Skarżący wnosząc o przyznanie płatności do deklarowanych gruntów rolnych był obowiązany do utrzymania tych działek rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek. Tymczasem stan działek nie wskazywał by była na nich prowadzona produkcja rolna jako uprawa [...], z powodu ujawnienia na działkach rolnych [...] oraz [...] ugoru, oraz nieużytkowania rolniczego działki [...]. Powyższy 14 stan obrazują fotografie załączone do protokołu kontroli w sposób niebudzący żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu analiza akt sprawy wskazuje, że organy wywiodły trafne wnioski co do oceny zebranego materiału dowodowego sprawy i dokonały prawidłowej oceny prawnej. Raport z kontroli dokonanej w niniejszej sprawie jest szczegółowy, zawiera dokładny opis z lustracji działek, utrwalono w nim przeprowadzone czynności także za pomocą materiału fotograficznego, obrazującego w sposób obiektywny rzeczywisty stan działek w dacie kontroli, pozwalający na odniesienia do roku [...] z uwagi na choćby stopień i rodzaj zachwaszczenia. Organ wyjaśnił wyczerpująco: dlaczego na działce [...] stwierdzono brak koszenia, działalność rolnicza nie była prowadzona na działce [...] oraz z jakich względów zakwalifikowano pozostałe działki jako ugór zamiast plantacji [...]. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niewłaściwego zastosowania § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju W z dnia 12 marca 2007 w sprawie minimalnych norm poprzez błędne jego zastosowanie polegające na uznaniu w kontekście zebranego materiału dowodowego, że skarżący nie spełnia warunków do otrzymania płatności bezpośredniej za rok [...]. Nie można zgodzić się również z zarzutami skargi, że organy dokonały oceny stanu plantacji działek według pozaustawowych norm. Regulacje dotyczące przeprowadzania kontroli co do płatności rolnych, w tym jednolitej płatności obszarowej, zostały określone prawem wspólnotowym, tj. w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. "ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) 73/09 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008" (Dz. Urz. UE. L z 2004 r. Nr 141, str. 18). Według reguł ogólnych zawartych w art. 23 ust. 1 rozporządzenia kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Z kolei art. 24 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że kontrole administracyjne opisane w art. 23 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi 15 informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Kontrole te dotyczą odpowiednio zadeklarowanych uprawnień do dopłat i zadeklarowanych działek i pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznawania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz nienależnej kumulacji pomocy w ramach programów pomocy wiążących się z zadeklarowaniem powierzchni. Po wskazaniu nieprawidłowości wykrytych podczas kontroli krzyżowych uruchamia się odpowiednią procedurę administracyjną, a w razie konieczności także przeprowadza się kontrolę na miejscu (ust. 2 rozporządzenia). Regulacja dotycząca wykonywania kontroli na miejscu zawarta została w art. 26 i następnych rozporządzenia. W myśl art. 28 rozporządzenia z każdej kontroli na miejscu sporządzone jest sprawozdanie, które umożliwia zapoznanie się ze szczegółami przeprowadzonej kontroli. Rolnik lub jego przedstawiciel ma możliwość podpisania sprawozdania w celu poświadczenia swojej obecności w czasie kontroli oraz dodania uwag. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, rolnik otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli. Zgodnie z art. 29 kontrole na miejscu obejmują wszystkie działki rolne zadeklarowane we wnioskach o przyznanie pomocy w ramach programów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003, z wyjątkiem wniosków o pomoc z tytułu nasion, zgodnie z art. 99 tego rozporządzenia. Jednak rzeczywiste określenie obszarów w ramach kontroli na miejscu może być ograniczone do próby obejmującej przynajmniej 50 % działek rolnych objętych wnioskami w ramach systemów pomocy ustanowionych w tytułach III, IV i IVa rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003, pod warunkiem, że próba ta gwarantuje wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli - tak w odniesieniu do kontrolowanego obszaru, jak i wnioskowanej pomocy. Przepis ten wymaga również, że w przypadku, gdy w toku takiej prostej kontroli ujawniane są nieprawidłowości, próba działek rolnych poddanych kontroli ulega zwiększeniu. Warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych określa ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) zwana dalej ustawą o płatnościach. Zgodnie z art. 30 ustawy o płatnościach Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 ust. 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej 16 zgodności wymogów lub norm z zastrzeżeniem art. 31 a i 32. W tym stanie prawnym, do kontroli, czy beneficjent spełnia warunki przyznania pomocy w formie płatności rolnych uprawnione są jednostki ARiMR. W razie stwierdzenia nieprawidłowości organy ARiMR obowiązane są do zastosowania sankcji wynikających z przepisów prawa wspólnotowego. W rozpatrywanej sprawie organy biorąc pod uwagę wyniki przeprowadzonej kontroli w gospodarstwie rolnym skarżącego co do której skarżący nie zgłosił żadnych zastrzeżeń ( dodatkowo skarżący pomimo prawidłowego zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań nie skorzystał z tego prawa), właściwie (zgodnie z prawem - art. 6 k.p.a.) zastosowały wobec skarżącego sankcje wynikające z regulacji prawa wspólnotowego. Trafnie organy administracji wskazały, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wyniosła [...] %, w związku z tym kwota, jaką przyznano została pomniejszona o kwotę będącą dwukrotną różnicą na podstawie art. 138 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. L 345/1 z 20.11.2004 ze zm.). Wskazuje on, iż z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź okoliczności nadzwyczajnych zgodnie z definicją zawartą w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź kontroli na miejscu wykryte zostanie, iż ustalona różnica między zadeklarowanym a stwierdzonym obszarem w rozumieniu art. 2 punkt 22 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 przekracza 3 %, lecz nie więcej niż 30 % stwierdzonego obszaru, to kwota, jaka ma być przyznana w ramach programu płatności za jeden obszar, jest pomniejszana w przedmiotowym roku o dwukrotną wykrytą różnicę. Natomiast sankcja w wysokości [...] % całkowitej kwoty dopłaty została naliczona wobec niestosowania się skarżącego wymogów w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnie z ochroną środowiska na działkach rolnych [...] i [...]. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia 17 bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) Nr 2019/93, (WE) Nr 1452/2001, (WE) Nr 1453/2001, (WE) Nr 1454/2001, (WE) Nr 1868/94, (WE) Nr 1251/1999, (WE) Nr 1254/1999, (WE) Nr 1673/2000, (EWG) Nr 2358/71 i (WE) Nr 2529/2001 (Dz. Urz. WE Nr L 270 z 21.10.2003 r., str. 1 ze zm.) w związku z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.) zmniejsza się całkowitą kwotę płatności do gruntów rolnych, które mają zostać przyznane w danym roku kalendarzowym, w którym doszło do wystąpienia niezgodności. Na marginesie należy wskazać, że skarżący nie zgłosił zarzutów co do sposobu wyliczania przedmiotowych sankcji. Zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez ocenę stanu plantacji według pozaustawowych norm, zarzut niewłaściwego zastosowania art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1973/2004 i przepisu art. 7 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 w związku z art. 66 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 nie znajduje więc uzasadnienia. W konkluzji należy raz jeszcze podkreślić, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone zgodnie z regułami proceduralnymi, z poszanowaniem praw strony i czynnym jej udziałem. Organy wskazały szczegółowo motywy swoich rozstrzygnięć, odwołując się do konkretnych ustaleń faktycznych mających oparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach. Ocena dokonanych ustaleń w świetle wchodzących w rachubę przepisów odpowiada prawu, nie narusza bowiem granic swobodnej oceny dowodów Nie doszło zatem do obrazy norm prawa materialnego ani norm procesowych, tj. artykułów 6, 7, 77 § 1 , 80, 78, 11 k.p.a. Postępowanie było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżący brał w nim czynny udział. Zarówno decyzja I instancji, jak i zaskarżona decyzja II instancji zawierają wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne oraz prawne. Z tych powodów Sąd skargę oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a. 18