III SA/Wr 583/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 13 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 września 2006 r. K. W. - działający przez pełnomocnika, radcę prawnego S.B. - zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 13 czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego radcy prawnemu. Nie dołączono natomiast dowodu uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym oraz niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 zł. Natomiast według przepisu art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej, przy czym z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, od której - jak w niniejszej sprawie - nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Treść tego przepisu pozostawała bowiem w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. Z akt sprawy wynika, iż od skargi wniesionej przez pełnomocnika K. W. (radcę prawnego) nie została uiszczona należna kwota wpisu stałego, a tym samym uchybiono wymogowi, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego - z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowo-administracyjnego - oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Wobec naruszenia art. 221 p.p.s.a., Sąd zobowiązany był-zgodnie z tym przepisem, w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. - odrzucić skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.