III SA/Wr 587/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek, , , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] sygn. akt [...] w którym Sąd oddalił skargę A. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 8 lipca 2008 r. (III SA/Wr 587/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. o wymeldowaniu A. M. z lokalu przy ul. [...] we W. Na rozprawę bezpośrednio poprzedzającą wydanie tego wyroku stawił się osobiście skarżący, który został pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia zapadłego rozstrzygnięcia, między innymi ze wskazaniem, że środkiem zaskarżenia – powodu niezgodności wyroku z prawem - jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosowne pouczenie zawarte zostało również w piśmie z dnia 3 września 2008 r. przy którym doręczono skarżącemu w dniu 8 września 2008 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w aktach sprawy). W piśmie z dnia 7 października 2008 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu (data stempla pocztowego na kopercie) zatytułowanym "Skarga – zażalenie – odwołanie", sporządzonym i podpisanym przez skarżącego, wywodził on, że całkowicie nie zgadza się z wyrokiem, gdyż jest on fałszywy i nie może być traktowany poważnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Analizując treść pisma z dnia 7 października 2008 r. z którego wynika wyraźny zamiar kwestionowania przez skarżącego legalności wyroku z dnia 8 lipca 2008r. jak też mając na uwadze fakt, że pismo to wniesione zostało w terminie właściwym dla wniesienia środka zaskarżenia od wyroku, Sąd doszedł do przekonania, że należy je zakwalifikować jako skargę kasacyjną. Wskazać zatem należy, że skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dla skutecznego wniesienia wymaga uprzedniego wypełnienia określonych warunków prawnych. Zgodnie zatem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a. powinna być sporządzona (napisana i podpisana) przez podmioty posiadające odpowiednie kwalifikacje tj - przez adwokata lub radcę prawnego – o czym skarżący został prawidłowo pouczony zarówno na rozprawie jak też w piśmie doręczającym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że warunek określony w art. 175 § 1 ww. ustawy nie został spełniony, gdyż skarżący sporządził i podpisał skargę osobiście. Z Sygn. akt III SA/Wr 587/07 akt sprawy nie wynika również aby spełniał wymagania zwalniające go z obowiązku zastosowania się do tzw. przymusu adwokackiego, o których mowa w art. 175 § 2 przywołanej ustawy. Natomiast sporządzenie skargi kasacyjnej bez zachowania tzw. przymusu adwokackiego, jest taką wadą prawną, która nie podlega uzupełnieniu na skutek dodatkowych czynności wykonanych na wezwanie sądu, przez występującego ze skargą kasacyjną (por. też NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., FSK 371/05; z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 349/06; J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", LexisNexis Warszawa 2006, s. 392). Skarga kasacyjna dotknięta wskazanym wyżej uchybieniem jest więc niedopuszczalna, a to - na mocy art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - obliguje Sąd do jej odrzucenia. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że jeżeli nawet potraktować pismo z dnia 7 października 2008 r. jako zażalenie na orzeczenie Sądu z dnia 8 lipca 2008 r. (takiego określenia dla rodzaju pisma – obok skargi i odwołania - użył sam skarżący), to podlegałoby ono również odrzuceniu. Z treści art. 173 § 1 u.p.p.s.a. jednoznacznie wynika bowiem, że jedynym środkiem zaskarżenia od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tego też względu, nawet jeżeli przyjąć, że przedmiotowe pismo stanowiłoby zażalenie, to jako niedopuszczalne podlegałoby również odrzuceniu. Wreszcie wyjaśnić należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ogóle nie przewidują takiego środka prawnego jak odwołanie, zatem jest on również niedopuszczalny . W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na podstawie art. 178 w związku z art. 175 u.p.p.s.a – postanowił jak w sentencji.