III SA/Wr 59/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący złożył do tut. Sądu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję organu nakładającą karę pieniężną w kwocie 12.000 zł w związku z urządzaniem gier na automatach poza kasynem gry. Jednocześnie wraz ze skargą skarżący - w oparciu o art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego i wyrządzenia znaczniej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego. Wskazał, że dochód skarżącego osiągnięty w 2013 roku wyniósł [...] zł, w 2014 roku [...] zł, w 2015 roku (od stycznia do listopada) [...] zł. Zaznaczył, że obecnie zatrudnia 3 osoby, których wynagrodzenie w czerwcu 2015 roku wyniosło [...] zł. Zdaniem skarżącego, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżący, na skutek egzekucji nałożonej na niego kary finansowej, może zostać pozbawiony środków do życia. Brak wstrzymanie może przy tym doprowadzić do rozwiązania umów łączących skarżącego z obecnymi pracownikami. Brak środków finansowych może przy tym spowodować, iż skarżący popadnie w spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia. Zauważył, że wysokość nałożonej na skarżącego kary znacznie przekracza jego dochód za 2013 rok, stanowi praktycznie 100% dochodu osiągniętego w 2014 roku i 58% dochodu uzyskanego przez skarżącego w okresie od stycznia do listopada 2015 roku. Skarżący podał także, że w tut. Sądzie toczą się jeszcze 3 sprawy skarżącego w analogicznym przedmiocie (sygn. akt III SA/Wr 671/15, III SA/Wr 672/15, III SA/Wr 673/15), w których to sprawach Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonych decyzji. Zgodnie skarżący na dowód wysokości swoich dochodów przedłożył zeznania podatkowe za 2013 r., 2014 r. oraz zestawienie sum miesięcznych za okres styczeń - listopad 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W ocenie Sądu, wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody w możliwości, na skutek zapłaty orzeczonej wobec niego kary, spowodowania zadłużenia, utraty płynności finansowej i konieczności zwolnienia pracowników. Na dowód powołał zeznania podatkowe za 3 ostatnie lata. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w tut. Sądzie niniejsza sprawa jest obecnie jedyną sprawą ze skargi skarżącego na decyzję w przedmiocie nałożenia na niego kary pieniężnej. W pozostałych sprawach (sygn. akt III SA/Wr 671/15, III SA/Wr 672/15 i III SA/Wr 673/15) Sąd wydał orzeczenia, w których uchylono zaskarżone decyzje i nie orzeczono w przedmiocie ich wykonania. Z tego powodu, na mocy znowelizowanego art. 152 § 1 p.p.s.a. zaskarżone decyzje nie wywołują skutków prawnych do dnia uprawomocnienia się wyroków. Kwota, jaką organy mogą obecnie wyegzekwować od skarżącego wynika jedynie z zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji ostatecznej i wynosi [...]zł. W ocenie Sądu, z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika, że dobrowolne lub przymusowe uiszczenie przez skarżącego orzeczonej wobec niego kary będzie miało znaczący wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący powołuje się na niewielki dochód, który działalność przynosi. Wskazać należy, że w przypadku przedsiębiorców miarodajną dla oceny zdolności płatniczych podmiotu nie jest jednak kategoria "dochodu", lecz "przychodu", gdyż istnieją legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów tak, by w końcowym rozliczeniu minimalizować bądź w ogóle eliminować obciążenia podatkowe. Strata (lub jak w niniejszej sprawie – niewielki dochód) jest wyłącznie wynikiem bilansowym i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1630/13 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 września 2013 r., sygn. akt II OZ 707/13, dotyczące wniosków o przyznanie prawa pomocy, opubl. w CBOSA). Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy dokumentów wynika, że skarżący z prowadzonej działalności gospodarczej rokrocznie osiąga przychód w kwocie ponad [...] zł. W 2015 r. do listopada osiągnął przychód w kwocie [...] zł, tylko na zakup towarów przeznaczył [...] na pozostałe wydatki [...] zł, a na wynagrodzenia pracowników tylko [...] zł. Stwierdzić więc należy, że wykazywany przez skarżącego niski dochód, jest jedynie konsekwencją wysokich wykazywanych kosztów działalności. W ocenie Sądu, zestawienie przychodu skarżącego (ponad [...] zł) z wysokością nałożonej kary ([...] zł), prowadzić musi do konstatacji, iż nałożona kara w relacji do środków, którymi skarżący dysponuje, jest relatywnie niewysoka i możliwa do uiszczenia z posiadanych środków lub w drodze uzyskania finansowania w odpowiedniej instytucji pożyczkowej. Wykonanie zaskarżonej decyzji nie może więc zakłócić prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, a tym samym wywołać negatywnych skutków, przedstawionych we wniosku. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.