III SA/Wr 611/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-03-05

Skład orzekający: Anetta Chołuj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej może zostać uwzględniony w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej, ponieważ decyzja ta pozostaje poza granicami sprawy, której przedmiotem jest skarga na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest tożsamości przedmiotowej między zaskarżonym postanowieniem a decyzją o nałożeniu kary pieniężnej, co uniemożliwia orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej. W ramach skargi skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi S. D. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...]. W skardze na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec sformułowania w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej, w pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, przy czym wstrzymanie wykonania dotyczy aktu zaskarżonego lub aktu wydanego w granicach sprawy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169). Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99). Przenosząc powyższe uwagi na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej, pozostaje poza granicami przedmiotowej sprawy. Kwestia wykonalności tej decyzji nie jest związana z zaskarżonym postanowieniem i nie jest objęta skutkami prawnymi tego postanowienia. W sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Decyzja nakładająca karę pieniężną i postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji zostały bowiem oparte na różnych podstawach prawnych (por. postanowienie NSA z 19 października 2018 r., sygn. akt I FZ 286/18). Reasumując powyższe należy jeszcze raz podkreślić, że decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego pozostaje poza granicami sprawy. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło