III SA/Wr 617/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A L, na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W, z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku czwartym i piątym, postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r., decyzją nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M z/s w S, z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku czwartym i piątym. Skargę na to orzeczenie wniósł A L. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowane na adres wskazy w skardze, doręczono w dniu [...] r. I L – [...] skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestię dotyczącą wpisu od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym reguluje art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z jego brzmieniem, od tego typu pism, w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to zatem: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Kategoryczna treść przepisu praktycznie uniemożliwia, w takim przypadku, podejmowanie jakichkolwiek działań, poza możliwością wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu. Prerogatywa w tym zakresie należy do przewodniczącego, który wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 721/08, LEX Nr 493650). Zatem, w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skuteczność dokonanych wezwań do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu oceniać trzeba przez pryzmat prawidłowości ich doręczenia. W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 67 § 1 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym doręcza się osobom fizycznym osobiście, bądź ustawowemu przedstawicielowi jeśli strona nie ma zdolności procesowej (doręczenie wprost). Zgodnie jednak z art. 72 p.p.s.a., w przypadku przeszkody w doręczeniu w postaci nieobecności adresata w miejscu zamieszkania, doręczający może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, przy czym pismo uznaje się wówczas za skutecznie doręczone adresatowi (doręczenie zastępcze). Wszelkie terminy liczone są wówczas od momentu doręczenia osobie która faktycznie podjęła pismo, nie zaś od chwili przekazania przesyłki adresatowi. W tym stanie prawnym doręczenie pisma sądowego – zamieszkującej wspólnie ze skarżącym – [...], w dniu [...] r., należy uznać za skuteczne, a zatem, w myśl przytoczonych przepisów, ustawowy termin do opłacenia skargi upłynął w dniu [...] roku (czwartek). Do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Skoro więc – mimo prawidłowego wezwania strony skarżącej do usunięcia uchybień, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych – nie opłacono skargi, zaś termin zakreślony do uzupełnienia braków już upłynął, skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie przywołanych przepisów prawa.