III SA/Wr 622/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 6 października 2008 r. W S wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję D O R A R i M R we W . W związku z faktem, że przedłożone pismo było jedynie kserokopią skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego złożonej skargi, poprzez przesłanie oryginału skargi, bądź podpisanie przez skarżącego kserokopii złożonej w sądzie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie, została podjęta w miejscu zamieszkania skarżącego, w trybie zastępczym przez [...] M Z , w dniu 21 listopada 2008 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi upływał zatem w dniu 28 listopada 2008 r. o godz. 24.00 W dniu 11 grudnia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo organu administracji, do którego dołączony został oryginał skargi W S . Z pisma organu wynika, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie (3 grudnia 2008 r.) nadał przesyłkę zawierającą oryginał skargi i przesyłkę tę skierował do D O R A R i M R we W . Organ administracji pismem nadanym w dniu 10 grudnia 2008 r. skargę tę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże bezwzględnym warunkiem dochowania terminu, jest prawidłowe określenie adresata przesyłki. W niniejszej sprawie, skarżącego wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Przesyłka została nadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazano również, aby w odpowiedzi na wezwanie wskazać sygnaturę akt sprawy nadaną przez Sąd. Strona wnosząca skargę w wyznaczonym terminie nadała jednak pismo zawierające uzupełnienie braku formalnego nie do Sądu, a do organu, za pośrednictwem którego wnosiła skargę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, o zachowaniu terminu dotyczącego pism wnoszonych za pośrednictwem operatora pocztowego decyduje data wniesienia pisma do właściwego sądu. Jeżeli pismo zostanie wniesione z pominięciem sądu, do którego powinno być wniesione, a wniesione zostało przed upływem terminu do wniesienia pisma, o zachowaniu terminu decyduje data nadania pisma w urzędzie pocztowym pod adresem właściwego sądu (por. uch. połączonych Izb Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSN 1988, nr 6, poz. 73). Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie za datę uzupełnienia braku formalnego skargi należy uznać dzień nadania pisma zawierającego oryginał skargi W S przez organ administracji, tj. 10 grudnia 2008 r. Tymczasem, jak wskazano powyżej siedmiodniowy ustawowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi upływał w dniu 3 grudnia 2008 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucił skargę. O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.