III SA/Wr 626/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności ONW na [...] rok postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od strony skarżącej na rzecz Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. zwrócić stronie skarżącej 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca cofnęła swoją skargę z dnia [...] r. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", umożliwia skarżącemu cofnięcie skargi bez względu na podstawy takiego działania. Związanie sądu wolą skarżącego jest realizacją przyjętej zasady, że skarżący ma swobodę rozporządzania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Cofnięcie skargi wiąże jednak sąd jedynie wtedy, gdy jest dopuszczalne, tzn. nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości. W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi było w pełni dopuszczalne. Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł w punkcie I postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania (pkt II) znajduje umocowanie w art. 208 p.p.s.a. Orzeczenie zawarte w punkcie III zapadło na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.