III SA/Wr 636/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Marcin Miemiec (sprawozdawca), Sędzia WSA Józef Kremis, Maciej Guziński, , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi R. T. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił R. T. umorzenia zadłużenia z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, decyzję doręczono stronie dnia [...]. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dnia [...] do organu I instancji wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z uwagi na to, że 14 dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określony w art. 129 § 2 k.p.a. upłynął dnia [...]., postanowieniem z dnia [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku. W dniu [...] strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] o odmowie umorzenia zaległości z tytułu składek. Strona oświadczyła, że opóźnienie nie wynikło z jej złej woli. Po otrzymaniu decyzji z dnia [...] usiłowała bowiem skontaktować się z mężem przebywającym na stałe za granicą, aby nakłonić go do spłacenia zadłużenia, które powstało w okresie prowadzenia przez wspólnej działalności gospodarczej. Mąż zwlekał z odpowiedzią, a następnie odmówił spłaty zadłużenia. W tej sytuacji strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona powołała się na art. 58 § 1 i 2 k.p.a., według którego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Według organu, strona składając dnia [...] wniosek o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] nastąpiło bez jej winy. Ponadto, wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie, złożonym w dniu [...] strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, do czego była zobowiązana. W tym stanie rzeczy organ postanowieniem z dnia [...] odmówił stronie przywrócenia do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze na to postanowienie strona przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie umorzenia zaległości wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Powołała ponownie jako przyczynę uchybienia terminu nieudane negocjacje prowadzone z mężem. Na tę okoliczność załączyła oświadczenie swej córki. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Postanowienie jest zgodne z prawem, jeżeli jest zgodne z przepisami prawa proceduralnego. Uchylenie postanowienia względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia rozpatrywanego sporu między stronami są przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Bezsporną okolicznością w sprawie jest uchybienie przez skarżącą 14 dniowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w I instancji decyzją z dnia [...], którą Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącej umorzenia zadłużenia z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Decyzję doręczono bowiem skarżącej dnia [...], natomiast skarżąca złożyła w dniu [...] do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z uwagi na to, że czternastodniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określony w art. 129 § 2 k.p.a., upłynął [...], postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdził prawidłowo, na podstawie art. 134 k.p.a., uchybienie terminu do wniesienia wniosku. Sąd stwierdza, że skarżąca obowiązana była zastosować się do dyspozycji art. 58 k.pa. Według § 1 tego przepisu, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Według § 2, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jeśli nawet przyjąć jako zasadne tłumaczenie skarżącej, że uchybiła terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na prowadzone negocjacje z mężem, to przyczyna uchybienia ustała wraz z niepowodzeniem tych negocjacji. Można przyjąć, że skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy niezwłocznie po stwierdzeniu tego niepowodzenia. Powołany art. 58 § 1 k.pa. stanowi jednak wyraźnie, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, jeżeli zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. wniesie prośbę o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jeżeli jednocześnie z wniesieniem prośby dopełni czynności, dla której określony był termin. Przepisy te stanowią zatem wyraźnie, że strona, aby móc uzyskać przywrócenie terminu, jest obowiązana w zakreślonym ustawowym terminie siedmiodniowym dokonać obydwu opisanych czynności. Ten siedmiodniowy termin jest nieprzywracany. Nie jest także możliwe przywrócenie z urzędu terminu bez złożenia stosownego wniosku przez stronę postępowania administracyjnego (Wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2009 r. VII SA/Wa 958/08, LEX nr 478279). Ewentualne przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może nastąpić jedynie na wyraźną prośbę zainteresowanego. Sam fakt dokonania określonej czynności po terminie nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa wniosek o przywrócenie terminu. Nie można tez podzielić poglądu, zgodnie z którym organ administracji w drodze interpretacji treści oświadczenia strony winien mieć na uwadze cel wynikający z treści tego oświadczenia. Nawet gdyby przyjąć, że celem strony było przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wniosek taki powinien wynikać wprost z pisma (podania lub odwołania), a nie być ustalany przez organ w procesie interpretacji celu wynikającego z oświadczenia zawartego we wniosku. Obowiązek wyjaśnienia, czy skarżąca wnioskowała o przywrócenie terminu, wywiedziony z art. 7 k.p.a. stałby w sprzeczności ze szczegółową regulacją określoną w art. 58 k.p.a. (Wyrok NSA z dnia 3 marca 2008 r. I OSK 268/07, LEX nr 401669). Sąd stwierdza zatem, że skoro skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem 14 dniowego terminu, nie wnosząc równocześnie o przywrócenie tego terminu, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowieniem z dnia [...]. W konsekwencji organ ten prawidłowo, zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie z dnia [...] jest zgodne z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.