III SA/Wr 642/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. N.o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia ... w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 r. postanawia: 1. przyznać adwokat J. N. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć i 40/100 złotych) (w tym 22% VAT) oraz 3,75 zł (trzy i 75/100 złotych) z tytułu poniesionych wydatków; 2. odmówić przyznania pozostałych wnioskowanych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 września 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona w dniu 22 października 2009 r. adwokat J. N. której skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. W wyroku z dnia 19 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalając skargę przyznał pełnomocnikowi skarżącej kwotę 292, 80 zł tytułem opłaty za czynności z tytułu zastępstwa prawnego oraz kwotę 17 zł z tytułu zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. We wniosku z dnia 1 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku załączyła fakturę VAT na kwotę 309, 80 zł. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 146, 40 zł oraz poniesiony, udokumentowany niezbędny wydatek (opłata pocztowa od przesyłki poleconej), tj. łącznie kwotę 150, 15 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" zd. pierwsze w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wniosek pełnomocnik skarżącej o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielone z urzędu w zakresie przekraczającym ww. kwotę jest bezzasadny. Wymieniona we wniosku kwota żądanego wynagrodzenia wskazuje, że pełnomocnik błędnie ją wyliczyła w oparciu o pkt 1 § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia (który to przepis określa stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika za dokonywanie czynności przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji). Postępowanie "w pierwszej instancji" kończy się z chwilą wydania przez sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowania w sprawie i wszelkie czynności dokonane po tej chwili uznawane są za dokonane już w postępowaniu "w drugiej instancji", a podstawą określenia wynagrodzenie pełnomocnika za ich dokonanie jest pkt 2 § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia. Pełnomocnik skarżącej nie udokumentowała również faktu poniesienia wydatków we wnioskowanej kwocie 17 zł (z wyjątkiem dowodu nadania przesyłki pocztowej- 3, 75 zł), czego wymaga § 19 pkt 2 ww. rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.