III SA/Wr 652/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie WSA Jerzy Strzebinczyk, WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), , Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa D.; II. zasądza od Marszałka Województwa D. na rzecz strony skarżącej [...] złotych kosztów postępowania. Jak wynika z akt sprawy "A" Sp. z o.o. – zwana dalej Spółką, złożyła w dniu [...] r. w D. Wojewódzkim Urzędzie Pracy w W. Filia we W. (DWUP) - Instytucji Pośredniczącej II stopnia, w ramach konkursu otwartego, ogłoszonego przez D. Wojewódzki Urząd Pracy w W. – dotyczącego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytetu VIII – Regionalne kadry gospodarki, Poddziałanie 8.1.1 – Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw, wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]". Wniosek pozytywnie przeszedł ocenę formalną i został przekazany do oceny merytorycznej. Pismem z dnia [...] Spółka została poinformowana, że wniosek został odrzucony przez Komisję Oceny Projektów z powodu nieuzyskania wymaganego minimum 60 punktów ogółem. W uzasadnieniu powołano się i przytoczono opinie dwóch oceniających, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia. W dniu [...] r. Spółka wniosła pisemny protest od powyższego rozstrzygnięcia. W proteście zakwestionowano w całości merytoryczną ocenę wniosku, przedstawiając obszerną polemikę z poszczególnymi uwagami oceniających. Wraz z protestem Spółka wniosła o udostępnienie jej kart oceny merytorycznej wniosku. Po otrzymaniu od DWUP kserokopii dwóch kart oceny Spółka zwróciła się o wyjaśnienie, dlaczego punktacja w jednej z przesłanych kart oceny nie odpowiada punktacji przyjętej za podstawę odrzucanie wniosku. W odpowiedzi strona została poinformowana, że w ramach obowiązującej przy wyborze projektów procedury, w sytuacji, gdy oceny wystawione przez dwóch oceniających różnią się punktacją o ponad 30%, wniosek zostaje przekazany do oceny trzeciemu oceniającemu. W końcowej ocenie bierze się pod uwagę jedynie te wyniki spośród ocen dwóch oceniających, które są liczbowo bliższe ocenie trzeciego oceniającego. Natomiast wraz z kartami oceny skarżącej Spółce omyłkowo przesłano także kartę oceny merytorycznej oceniającego, którego ocena nie była brana pod uwagę. Spółka w kolejnych pismach podnosiła zarzuty, że niepoinformowanie jej na wstępie o tym, że wniosek był oceniany przez trzech oceniających, z których jeden przyznał wnioskowi wysoką (ponad 60 pkt) punktację, postawiło ją w niekorzystnej sytuacji procesowej, bowiem pozbawiało ją możliwości podniesienia istotnych argumentów w kwestii nieprawidłowej oceny wniosku przez oceniających, których opinie stanowiły podstawę rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] r. Spółka została poinformowana, że DWUP negatywnie rozstrzygnął protest i podtrzymał decyzję o odrzuceniu wniosku na etapie oceny merytorycznej. Korzystając z prawa do wniesienia kolejnego środka odwoławczego Spółka w dniu [...] r. wniosła do Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. (Instytucji Pośredniczącej) – dalej: UMWD odwołanie od rozstrzygnięcia DWUP w przedmiocie protestu. W odwołaniu Spółka zarzuciła, że rozstrzygniecie w przedmiocie protestu nie miało merytorycznego charakteru, a ponadto zawierało elementy odnoszące się do nieobowiązujących już zasad wypełniania wniosku o dofinansowanie. Zarzuciła, że uzasadnienie tego rozstrzygnięcia sprowadzało się do cytowania zapisów Podręcznika przygotowywania wniosków o dofinansowanie projektów w ramach POKL, który jest jedynie dokumentem pomocniczym i nie może stanowić podstawy odrzucenia protestu. Jako szczególnie krzywdzące Spółka oceniła kwestionowanie jej potencjału partnerstwa do realizacji projektu oraz sposobu zarządzania projektem i stwierdziła, że odniosła wrażenie braku standardów IOK w powyższym zakresie. Dodatkowa Spółka podniosła zarzuty dotyczące uchybień formalnych w zakresie udzielonej informacji o wynikach protestu – podtrzymując w tej kwestii stanowisko prezentowane w powołanych wyżej pismach, tj. że DWUP w W. miał obowiązek poinformować ją o punktacji przyznanej przez każdego z trzech oceniających. Pismem z dnia [...] r. UMWD poinformował Spółkę o negatywnym rozpatrzeniu odwołania. W uzasadnieniu odniesiono się szczegółowo do poszczególnych punktów oceny merytorycznej wniosku oraz zarzutów i argumentów Spółki podnoszonych w tym zakresie. Zarzuty Spółki co do oceny merytorycznej wniosku oraz stosowanych kryteriów oceny UMWD uznał za niezasadne, z wyjątkiem zarzutu dotyczącego odrzucenia przez DWUP argumentu Spółki, iż od [...] r. nie zamieszcza się w harmonogramie realizacji projektu informacji o zasobach ludzkich oraz stopniu ich zaangażowania w poszczególne zadania. Za nieuzasadnione uznano także zarzuty dotyczące uchybień formalnych tj. niepoinformowania Spółki o wszystkich trzech ocenach sporządzonych w toku oceny merytorycznej wniosku. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia wraz z poprzedzającym je rozstrzygnięciem Instytucji Pośredniczącej II stopnia – D. Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W., przekazanie wniosku o dofinansowanie do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów procesowych. W skardze Spółka podniosła zarzuty złamania obowiązujących w Unii Europejskiej zasad jawności i przejrzystości wyboru projektów w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego - poprzez nieprzestrzeganie przez IP II obowiązujących Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w kwestii informowania wnioskodawców o wynikach oceny ich wniosków. Strona powtórzyła i rozwinęła zarzuty podniesione uprzednio w odwołaniu. Wskazała, że zgodnie z powołanym wyżej dokumentem DWUP miał obowiązek poinformować ją nie tylko o tych punktacji przy ocenach, które ostatecznie zostały uwzględnione przy obliczaniu średniej punktacji wniosku, ale o wszystkich punktach, przyznanych przez każdego oceniającego. Zaniechanie powyższego obowiązku wprowadza wnioskodawcę w błąd i uniemożliwia mu zdobycie pełnej wiedzy o procesie oceny wniosku, a także stawia w niekorzystnej sytuacji w obliczu ewentualnej procedury odwoławczej, poprzez pozbawienie stro9ny możliwości uwzględnienia w proteście argumentów oceniającego, który bardzo wysoko ocenił wniosek Spółki. Rozpatrujący odwołanie UMWD wykazał się brakiem znajomości przepisów i niewłaściwie wykonał obowiązki kontrolne wobec IP II, co potwierdza fakt, że opisanej w kwestii obowiązków informacyjnych Spółce przyznało rację Ministerstwo Rozwoju Regionalnego , jako Instytucja Zarządzająca. Ponadto, zdaniem Spółki, w procesie oceny wniosku doszło do złamania obowiązujących procedur, bowiem protest został rozpoznany w oparciu o zapisy Podręcznika przygotowywania wniosków o dofinansowanie projektów w ramach POKL, który to dokument na charakter jedynie pomocniczy i nie stanowi elementu Systemu Realizacji PO KL. W skardze Spółka ponowiła również zarzut, rozpatrując odwołania UMWD nie odniósł się do postawionego zarzutu, iż zakwestionowanie jej potencjał do prowadzenia projektu przez DWUP dowodzi braku standardów odnośnie weryfikacji takiego potencjału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność - wymienione w art. 3 § 2 cyt. ustawy. Jak wynika jednakże z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. Jak wynika bowiem z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712), zwanej dalej u.o.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. Dodać należy, iż cyt. przepis został dodany na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. nr 216, poz. 1370). Zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 2 u.o.p.p.r skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że na podstawie art. 30e u.o.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-54, art. 61 § 3-6, art.115-122, art.146, art. 150 i 152 tej ustawy. Oznacza to, że w toku kontroli sądowo administracyjnej, jakiej na podstawie art. 30c u.o.z.p.p.r. poddane są informacje o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, będą miały odpowiednie zastosowanie wszystkie pozostałe przepisy u.p.s.a. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 134 § 1 u.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przepis ten konstytuuje zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia Sądu I instancji poza zarzuty, wnioski oraz podstawę prawną rozpatrywanej skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć z przyczyn innych, niż w niej podniesione. Realizacja programów operacyjnych odbywa się w zgodzie z regulacjami zawartymi w powołanej ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Projekt, którego negatywna ocena jest w niniejszej sprawie przedmiotem skargi, został zgłoszony do konkursu otwartego, ogłoszonego przez D. Wojewódzki Urząd Pracy w W. – dotyczącego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytetu VIII – Regionalne kadry gospodarki, Poddziałanie 8.1.1 – Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw. Procedura wyboru projektów w ramach tego konkursu została opisana w ogłoszeniu o konkursie, wraz z opisem procedury odwoławczej. Szczegółowe zasady obowiązujące w toku wyboru projektów oraz dotyczące trybu wnoszenia i rozpoznawania środków odwoławczych zostały zawarte w powołanych w ogłoszeniu o konkursie dokumentach składających się na System Realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w tym Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (http[...]). Zgodnie z regułami wynikającymi z w/w dokumentów i przytoczonymi w ogłoszeniu o konkursie, proces wyboru projektów składa się z następujących etapów: ogłoszenie konkursu, nabór wniosków, ocena wniosków, podjęcie decyzji o dofinansowaniu projektu, ogłoszenie wyników konkursu, podpisanie umowy. Ocena wniosków obejmuje ocenę formalną i merytoryczną. Po dokonaniu oceny spełnienia przez wniosek kryteriów formalnych (i ewentualnie kryteriów dostępu) Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) podejmuje decyzję o przekazaniu wniosku o dofinansowanie projektu do dalszej oceny, odrzuceniu wniosku lub skierowaniu wniosku do uzupełnienie lub poprawy stwierdzonych w nim braków i/lub błędów. Wnioski poprawne pod względem formalnym są przekazywane do Komisji Oceny Projektów (KOP), która dokonuje ich oceny merytorycznej – uwzględniając określone dla programu, działania i priorytetu kryteria (kryteria dostępu, kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne oraz kryteria strategiczne) oraz sposób ich stosowania. O wynikach oceny, zarówno formalnej, jak i merytorycznej, zawiadamia się wnioskodawcę na piśmie (art. 30a u.o.z.p.p.r.). Przepis art. 30 b ust. 1 u.o.z.p.p.r. przewiduje, że w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie (ust. 2). W przypadku Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, na etapie przesądowym kontroli oceny wniosku, przewidziano dwustopniową procedurę odwoławczą, przyznając wnioskodawcy dwa środki odwoławcze: protest i odwołanie. Jak wynika z zapisów rozdziału 6.15 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki , protest jest pisemnym, w tym elektronicznym (jeśli IOK dopuszcza taką możliwość w dokumentacji konkursowej) wystąpieniem podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektów, podanymi przez IOK w dokumentacji konkursowej (regulaminie konkursu) i uprzednio przyjętymi przez Komitet Monitorujący PO KL, a także procedurami regulującymi proces oceny wniosków. Wnioskodawca, którego projekt nie został wyłoniony do dofinansowania na dowolnym etapie oceny, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wynikach rozpatrzenia jego wniosku, może złożyć pisemny protest. Protest jest składany do i rozpatrywany przez IOK. W przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu wnioskodawca, w terminie 7 dni kalendarzowych26 od dnia otrzymania informacji w tym zakresie, może wnieść odwołanie do IP (jeśli instytucją rozpatrującą protest była IP2) lub do IZ (jeśli instytucją rozpatrującą protest była IP lub IP 2 w ramach Priorytetu V). Ostatnim etapem kontroli jest etap sądowy, który został uregulowany w art. 30 c-e u.p.z.p.p.r. Jak bowiem wskazano już na wstępie, zgodnie z art. 30c ust. 1 u.o.z.p.p.r., wnioskodawcy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego (czyli w tym przypadku protestu oraz odwołania), przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z dokumentacji dołączonej do skargi, projekt skarżącej Spółki pozytywnie przeszedł ocenę dotyczącą warunków formalnych wniosku, natomiast nie uzyskał pozytywnej oceny merytorycznej z uwagi na nieuzyskanie wymaganej minimalnej ilości punktów. Pismo informujące o odrzuceniu wniosku oraz zawierające uzasadnienie sporządzone na podstawie kart oceny merytorycznej, podpisała w imieniu Instytucji Wdrażającej [...] T. M. Spółka, zgodnie z pouczeniem zawartym w informacji z dnia [...] r., wniosła pisemny protest od negatywnej oceny projektu. Powyższy protest rozpatrzony został negatywnie, zaś rozstrzygnięcie protestu podpisała również [...] T. M. W tym miejscu wskazać należy na treść art. 30 b ust. 3 u.o.z.p.p.r. zgodnie z którym w rozpatrzeniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie dokonywały czynności związanych z określonym projektem, w tym były zaangażowane w jego ocenę. Przepis ten ma charakter gwarancyjny. Sam wymóg ustawy, że program operacyjny musi przewidywać przynajmniej jeden środek odwoławczy nawiązuje do przyjętej w postępowaniu administracyjnym zasady dwuinstancyjności i ma zapewnić podmiotom występującym o dofinansowanie jak najbardziej rzetelne rozpoznanie ich wniosków i uniknięcie błędów poprzez ponowną weryfikację kwestii podniesionych przez wnioskodawcę jako wątpliwe. Zastrzeżenie, że kontrola w ramach środków odwoławczych musi być prowadzona przez osoby inne, niż związane na wcześniejszym etapie z projektem lub jego oceną ma gwarantować maksymalny stopnień obiektywizmu, co jest szczególnie istotne, zważywszy, że wybór projektów do dofinansowania następuje w drodze konkursu. Na taką też rolę wskazuje uzasadnienie projektu ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370), z którego wynika, że dodanie przepisu art. 30b ust. 3 do dotychczasowego tekstu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju miało na celu właśnie zapewnienie obiektywizmu przy rozpatrywaniu środka odwoławczego od negatywnej oceny projektu wnioskodawcy. Tym bardzie więc przesłanka ta powinna być brana pod uwagę przy wykładni i stosowaniu tego przepisu. Regulacja art. 30b ust. 3 u.o.p.p.r. znajduje zresztą potwierdzenie w szczegółowych zasadach, zawartych w powołanym wyżej dokumencie Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w rozdziale 6.16, zawierającym szczegółowy opis procedury odwoławczej, stosowanej w toku rozpatrywania wniosków o dofinansowanie projektów zgłoszonych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W powołanym wyżej dokumencie, który w opisie procedury odwoławczej przytacza treść art. 30b ust. 3 u.o.z.p.p.r., wyjaśnia się, że wyłączenie dotyczy każdej osoby związanej z projektem w sposób: a) podmiotowy: wynikający z więzów pokrewieństwa, powinowactwa, czy też z kontaktów kontraktowych, podległości służbowej itp., b) przedmiotowy: wynikający z faktu zaangażowania danej osoby w ocenę projektu na etapie konkursu lub w ramach ponownej oceny przeprowadzanej w wyniku uwzględnienia środka odwoławczego, bądź też w rozpatrywanie środka odwoławczego na którymkolwiek etapie przedsądowej procedury odwoławczej. W kwestii interpretacji powyższego zakazu wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2010 r. , sygn. akt II GSK 16/10 stwierdzając, iż użyte w art. 30b ust. 3 pojęcie "jakikolwiek etap postępowania" należy rozumieć, jako każdy etap, w którym dokonywane są czynności związane z projektem, w tym polegające na jego ocenie formalnej i merytorycznej. Udział osoby w dokonywaniu tych czynności w jakimkolwiek z tych etapów wyłącza tę osobę z rozpatrywania środka odwoławczego wniesionego przez wnioskodawcę od negatywnej oceny projektu. Przepis art. 30b ust. 3 u.o.z.p.p.r nie daje, zdaniem NSA, podstaw do jego zawężającej wykładni i stosowania wyłącznie do etapu oceny projektu. Jak zwrócono uwagę w powołanym wyroku, ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawiera legalnej definicji użytego w art. 30b ust. 3 pojęcia "czynności z określonym projektem", ale wskazuje jedynie, że muszą to być czynności związane z danym projektem. Przedmiot tych czynności nie został ustawowo określony i przedmiotowo ograniczony. Tym samym, jak stwierdza NSA i który to pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, należy przyjąć, że omawiany przepis ma także zastosowanie do dokonanej w niniejszej sprawie czynności zatwierdzenia oceny projektu i podpisania skierowanej do wnioskodawcy informacji o odrzuceniu projektu. Zatwierdzając zatem w rozpoznawanej sprawie negatywną ocenę projektu i informując o odrzuceniu projektu skarżącą Spółkę, p. T. M. brała udział w czynnościach związanych z projektem, a właściwie z jego oceną. Tym samym w myśl z art. 30b ust. 3 u.o.z.p.p.r. nie miała już prawa brać udziału w rozpatrzeniu protestu. Jej udział w rozpatrzeniu protestu – wyrażający się podpisaniem informacji o rozpatrzeniu protestu - wymagał dokonania oceny zarzutów kwestionujących odrzucenie projektu na etapie oceny merytorycznej, z uwagi na nieuzyskanie przez projekt minimalnej ilości punktów. W tej sytuacji wcześniejsze zaangażowanie T. M. w ocenę projektu, potwierdzone jej podpisem pod informacją o jego odrzuceniu, stoi w sprzeczności z zasadami obiektywizmu i każe ocenić przeprowadzoną w niniejszej sprawie procedurę rozpoznania wniosku jako sprzeczną z literalnym brzmieniem bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 30b ust. 3 u.o.z.p.p.r. Powyższe naruszenie prawa uzasadnia uwzględnienie przez Sąd skargi na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 tej ustawy i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 u.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w kwocie 200 zł.