III SA/Wr 653/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. N., na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy i niepodjęcia weryfikacji punktów karnych, postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 200,00 złotych (słownie: dwieście złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. Pismem z [...] czerwca 2014 r., doprecyzowanym [...] października 2014 r., B. N. (zwany dalej skarżącym lub stroną), wniósł skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., zawartą w piśmie z [...] października 2014 r., nr [...], polegającą na odmowie weryfikacji punktów karnych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego tytułem popełnionych naruszeń zarejestrowanych na nielegalnie ustawionych fotoradarach Straży Miejskiej w D., poprzez uznanie, że przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488) nie dają podstaw do weryfikacji umieszczonych punktów karnych w prowadzonym rejestrze. Skarżący wskazał, że – w jego ocenie – tryb z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) został zachowany, gdyż pismem z [...] maja 2014 r. wezwał on Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. do sprawdzenia prawidłowości wprowadzenia do rejestru 4 punktów karnych jakie zostały wpisane na podstawie wniosku Straży Miejskiej w D. sporządzonego w oparciu o dokonane pomiary prędkości a w konsekwencji do wykreślenia tych punktów z ewidencji kierowców Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W niniejszej sprawie strona w sposób jasny wyartykułowała, że skarżona czynność odmowy weryfikacji punktów karnych wynika z pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...]. Bezspornym – według skarżącego – jest również fakt, że organ administracji publicznej został skutecznie wezwany do usunięcia naruszenia prawa, na dowód czego strona powołała się na własne pismo z [...] maja 2014 r. zatytułowane "wniosek o weryfikację prawidłowości wpisów dokonanych w wyniku zgłoszenia wykroczeń przez operatora Komendę Powiatową Policji w C., z zapisami ewidencyjnymi sporządzonymi przez Straż Miejską w D. w dniu [...] lipca 2012 r.". Odnosząc tak zakreślony przez stronę przedmiot zaskarżenia – jakim jest czynność wynikająca ze wspomnianego pisma z [...] czerwca 2014 r. – do treści regulacji ustawy procesowej przywołanych na wstępie, w szczególności do art. 52 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia kwestionowanej czynności. Przyjęta bowiem w powyższym przepisie reguła stanowi, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest konsekwencją podjętej czynności. Innymi słowy, nie można wezwać organu administracji publicznej do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z danej czynności wcześniej niż ta czynność nastąpiła. Z akt sprawy przedłożonych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wynika, że niniejsza skarga jest niejako efektem sporu powstałego na tle procedury weryfikacji figurujących w ewidencji kierowców punktów karnych. Niemniej jednak strona, działając na wezwanie Przewodniczącego Wydziału III, w sposób precyzyjny określiła pismo, z którego wynika kwestionowana przez nią czynność. Wskazać przy tym należy, że powołanie się przez stronę na zaskarżoną czynność i podanie jej jako przedmiotu skargi jest dla sądu wiążące (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1523/10). Skoro opisana w skardze czynność nastąpiła [...] czerwca 2014 r., zaś wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sformułowane zostało w piśmie z 12 maja 2014 r., doręczonym organowi w dniu 20 maja 2014 r., zatem skarżący nie wypełnił dyspozycji art. 52 § 3 p.p.s.a., gdyż nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z kwestionowanej czynności. Z powyższej konstatacji wynika więc, że skarga została wniesiona bezpośrednio po podjęciu czynności przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z pominięciem stosownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez ten organ. Stąd też skargę wniesioną przez B.N. należało uznać za niedopuszczalną, co obligowało Sąd do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Podstawą do zwrotu poniesionych przez stronę kosztów postępowania był art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.