III SA/Wr 686/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-07-22
Skład orzekający: Maciej Guziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier bez wymaganej koncesji, ze względu na ryzyko znacznej szkody finansowej dla strony skarżącej?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie. Kara pieniężna w wysokości 12.000 zł, w połączeniu z trudną sytuacją finansową skarżącego, mogła doprowadzić do utraty płynności finansowej i pozbawienia go środków do życia, co uzasadniało zastosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. wymierzającą karę pieniężną w związku z eksploatacją automatu do gier bez wymaganej koncesji. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie grozi utratą płynności finansowej i nieodwracalną szkodą ze względu na wysokość kary i trudną sytuację finansową skarżącego. Skarżący przedstawił dokumenty dotyczące swojej sytuacji finansowej, w tym straty z działalności gospodarczej, dochody, koszty utrzymania, zobowiązania kredytowe oraz brak oszczędności.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry bez wymaganej koncesji wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia [...] r. G. P. (dalej jako skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na opisaną
w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.
w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry bez wymaganej koncesji. W skardze zawarto wniosek
o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzupełniony pismem z dnia [...] r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że w sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Zaznaczył, że kara przekracza jego możliwości finansowe. Skarżący wskazał że w 2014 r. prowadzona przez niego działalność gospodarcza przyniosła stratę w wysokości [...] zł. Wskazał także, że w 2014 r. uzyskał dochód w wysokości [...] zł z tytułu stosunku pracy. Skarżący podał, że w 2015 r. uzyskał dochód w wysokości [...] zł. Podniósł, że
w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą płaci comiesięczny podatek
w wysokości około 3.000 zł. Skarżący podał, że jest współwłaścicielem nieruchomości, na którą zaciągnięty został kredyt hipoteczny oraz że posiada dwa samochody osobowe (o łącznej wartości około 45.000 zł.) Podkreślił, że nie posiada żadnych oszczędności, ani lokat bankowych. Jednocześnie zaznaczył, że na jego utrzymaniu znajduje się partnerka w ciąży oraz dziecko, a miesięczne koszty utrzymania zamykają się w kwocie około 2.500 zł.
Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący załączył: oświadczenie, harmonogram spłaty kredytu, deklarację dla podatku od towarów
i usług za okres od stycznia do marca 2016 (VAT-7), informację
o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy w roku 2011 (PIT-11), zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym za lata 2014-2015 (PIT-36), informację o wysokości dochodu (straty)
z pozarolniczej gospodarczej w roku podatkowym za lata 2014-2015 (PIT/B).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine P.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej.
W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa
w art. 61 § 3 P.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).
Analizując przedstawione we wniosku argumenty Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania decyzji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący dostatecznie uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. Skarżącemu została wymierzona kara 12.000 zł. Nałożony na niego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jednak konsekwencji zapłacenia należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która
w połączeniu z sytuacją finansową skarżącego może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej skarżącego, a w ostateczności nawet do pozbawienia go środków do życia. Okoliczności sprawy przemawiają więc za uwzględnieniem wniosku.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło