III SA/Wr 690/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu maja 2 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi M.S., na decyzję Zarządu Województwa D., z dnia [...]r., Nr [...], w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu z tytułu dofinansowania projektu, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. M.S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa D. z dnia [...] r., nr [...] określającej obowiązek zwrotu kwoty [...] zł dofinansowania przyznanej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa D. na lata 2007 – 2013. W uzasadnieniu wniosku podał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji zmierzające do wyegzekwowania kwoty [...] zł wraz z odsetkami sięgającymi kwoty [...] zł narazi go na powstanie znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący bowiem – najprawdopodobniej – jak sam wskazał, zmuszony będzie do wstrzymania produkcji lub sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, albowiem wobec utraty bieżących środków nie będzie mógł uiszczać opłat z tytułu jej prowadzenia lub też na bieżąco regulować należności publicznoprawnych. Jakikolwiek przestój w prowadzeniu działalności przez beneficjenta spowoduje też nieodwracalną szkodę – w postaci utraty odbiorców produktów pochodzących z jego działalności. Przywrócenie natomiast tego stanu rzeczy albo będzie znacznie utrudnione i wiązać się będzie z wieloletnim odbudowywaniem rynku zbytu, albo też będzie zupełnie niemożliwe wobec nagłej utraty dochodowości jego przedsiębiorstwa. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że wyegzekwowanie kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji, spowoduje po jego stronie szkodę polegającą na redukcji zatrudnienia bądź całkowitej likwidacji około 30 miejsc pracy. Dodatkowo na poparcie swojego wniosku skarżący przedstawił rachunek zysków i strat za okres od [...] r. do [...] r., z którego wynika, że przychody netto ze sprzedaży w 2012 r. wyniosły [...] zł, a w 2013 r. przychód netto stanowił kwotę [...] zł. Strata ze sprzedaży w 2012 r. wyniosła [...] zł. W piśmie z dnia [...] r. skarżący podał, że zatrudnia 62 pracowników na podstawie umów o pracę. Wskazał także, że zysk netto na koniec 2012 r. w kwocie [...] zł został osiągnięty wyłącznie z uwagi na fakt sprzedaży środków trwałych (nieruchomości) na koniec 2012 r. za kwotę [...] zł. W innym przypadku skarżący poniósłby znaczną stratę. Ponadto skarżący dodał, że nie jest aktualnie możliwe przedstawienie bieżącego bilansu za 2013 r., ponieważ przeprowadzany jest remanent, a także trwa sezon sprzedażowy w przedsiębiorstwie. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie godząc się z powyższym orzeczeniem skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt II GZ 1/14) uchylono pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. W piśmie z dnia [...] r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący podniósł, że organ przyznał, iż podlegają refundacji wydatki kwalifikowane w kwocie [...] zł, które zostaną wypłacone beneficjentowi po otrzymaniu przez D. Instytucję Pośredniczącą kwoty przypadającej do zwrotu. Zdaniem skarżącego kwota [...] zł jest bezsporna i powinna zostać mu wypłacona przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Na wstępie rozważań zaznaczyć należy, że rozpatrując wniosek strony skarżącej Sąd nie kierował się prognozami co do wyniku sprawy. Oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania powołała się w istocie na możliwość wystąpienia obu przesłanek powołanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu w świetle przedstawionych przez skarżącego okoliczności, należy podzielić pogląd strony, co do możliwości wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania decyzji. Zaznaczyć bowiem należy, że zapłata określonej w zaskarżonej decyzji kwoty przypadającej do zwrotu w wysokości [...] wraz z odsetkami sięgającymi kwoty [...] zł może narazić skarżącego na zaczną szkodę. Skarżący – wobec utraty bieżących środków finansowych – może być zmuszony do wstrzymania produkcji i sprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji nie będzie mógł regulować bieżących opłat i należności publicznoprawnych. Należy także podzielić argumentację skarżącego, zgodnie z którą dalszym – trudnym do odwrócenia skutkiem przestoju w prowadzeniu działalności przez beneficjenta może być konieczność rozwiązania umów o pracę z częścią pracowników u niego zatrudnionych. W rozpatrywanej sprawie, skoro wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.