III SA/Wr 708/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi E. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r, Nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] r., nr [...], postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r., [...]. Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) wydaną z upoważnienia Prezydenta W., odmówiono udzielenia skarżącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., a następnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Opisanym w osnowie niniejszego orzeczenia postanowieniem organ II instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia – decyzji z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, w żaden sposób nie uzasadniając złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle art. 61 § 3 zd. 3 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., rozszerzającego instytucję ochrony tymczasowej także na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, objęte są nie tylko akty będące przedmiotem zaskarżenia, którymi są akty II instancji, ale także akty wydane w I instancji. W okolicznościach sprawy dotyczy to zaś decyzji z dnia [...] r. (nr [...]). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, którą odmówiono wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, nie uzasadniając tego żądania. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek argumentacją, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić bowiem należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. Decyzja o odmowie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny (lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji) do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.