III SA/Wr 714/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia należności wynikających z długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. B R – działając za pośrednictwem adwokata – zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję D I C we W z dnia [...] Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie określenia należności wynikających z długu celnego, podatku akcyzowego i podatku VAT, nie uiszczając przy tym wpisu stałego w kwocie [...] zł. Nadto zarządzeniem z dnia [...] wezwano wskazanego przez skarżącego pełnomocnika – adwokata J T do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego B R przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 i 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie adwokat wskazał, że w aktach sprawy znajduje się już pełnomocnictwo z dnia [...], które zgodnie z jego treścią obejmuje umocowanie dla pełnomocnika do reprezentowania B R również we wszystkich instancjach postępowania sądowoadministracyjnego, do odpowiedzi dołączono kserokopię pełnomocnictwa z dnia [...]. Zarządzeniem z dnia [...] wezwano pełnomocnika skarżącego do przedłożenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu B R przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone na adres Kancelarii Adwokackiej podany w skardze. Odbiór wezwania pokwitowała osoba uprawniona do odbioru przesyłki w dniu [...] (środa). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął więc w dniu [...] (środa). Z akt sprawy wynika, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Według przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego uregulowania pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z przyjętymi zasadami proceduralnymi nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedstawiona zasada doznaje jednak pewnego ograniczenia w przypadku, gdy pismo wnoszone jest przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 221 przywołanej wyżej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Dodać należy, że według przepisu art. 220 § 1 zdanie pierwsze, na skutek pisma, od którego nie wpłynęła należna opłata, sąd nie może podjąć żadnej czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wydana trybie wznowienia postępowania administracyjnego zatem skarga podlega opłacie stałej. Stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi w sprawach skarg, wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego 200 zł. Taka też opłata, po myśli art. 221 p.p.s.a. powinna być – bez wezwania Sądu – uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika w terminie jaki dopuszczalny jest dla złożenia danego pisma – w tym przypadku dla skargi (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., III CRN 136/69, LEX nr 6505; postanowienie SN z dnia 25 września 1970r., III CZP 58/70, OSNCP 1971, Nr 9, poz. 146). Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jak orzekł Trybunał treść tego przepisu pozostawała w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczania opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. W konsekwencji z datą ogłoszenia wyroku Trybunału obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania dotyczył również wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokat lub radcę prawnego do sądu pierwszej instancji. Na podstawie akt sprawy można ustalić, że pełnomocnik skarżącego, nie uiścił w terminie właściwym dla wniesienia skargi, należnej kwoty wpisu stałego a tym samym uchybił wymogowi formalnemu, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec nie wykonania ciążącego na reprezentującym stronę pełnomocniku obowiązku, Sąd uznając, że skarga nie została należycie opłacona – zgodnie z powołanym wyżej art. 221 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. – zobowiązany był do jej odrzucenia. Ponadto według art. 49 § p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Odnosząc się do treści pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwsze czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny opis tego pełnomocnictwa. Niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, w tym wypadku przy wnoszeniu skargi, stosownie do obowiązku przewidzianego w art., 37 § 1 p.p.s.a., jest usuwalnym brakiem formalnym i wymóg zawarty w tym uregulowaniu spełnia pisemne potwierdzenie udzielonego pełnomocnictwa również wówczas, gdy zostanie sporządzone po wniesieniu skargi. Obowiązek dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu potwierdza treść art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo winien dołączyć do niego pełnomocnictwo, jeżeli przedtem go nie złożył, tak więc gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi – tak jak miało to miejsce w rozstrzyganej sprawie - to należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. Należy przy tym zastrzec, że na pełnomocniku bezspornie ciąży obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym pomimo okoliczności, że pełnomocnictwo zostało przedłożone w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygnatura akt FSK 1551/04, niepubl.). Skoro zatem w tej sprawie zarządzeniem z dnia [...] wezwano pełnomocnika - adwokata J T do przedłożenia uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego B R przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w terminie siedmiu dni prawidłowo pouczając o konsekwencjach jego niewykonania i skoro wezwanie niniejsze zostało skutecznie doręczone w dniu [...], to bezspornie termin do uzupełnienia upłynął bezskutecznie w dniu [...] o godz. 24.00 Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.