III SA/Wr 72/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o zmianę postanowienia tutejszego Sądu, z dnia 8 maja 2015 r., o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 72/15. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.. Spółka wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu takiego wniosku podkreślono, że decyzja nakładająca karę jest rażąco nieprawidłowa, ponieważ strona – w całym okresie, którego decyzja dotyczy – posiadała ważne zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych i działalność tą mogła prowadzić, natomiast zakwestionowany automat posiadał poświadczenie rejestracji. Wskazano dalej, że z załączonej dokumentacji finansowej wynika co prawda, że rok 2013 spółka zakończyła zyskiem w wysokości [...] zł, jednak jej kondycja finansowa ciągle pogarsza się. Podkreślono, że dla strony skarżącej najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%). Decydujące zatem znaczenie – w ocenie strony skarżącej – dla określenia jej stanu finansowego ma dostrzeżenie, że w latach 2014-2015 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach (upłynie 6-letni okres ich ważności), co spowoduje regres w kondycji finansowej Spółki. Strona skarżąca przedstawiła przy tym zestawienie posiadanych zezwoleń, daty ich wydania i utraty ważności. Zauważono dodatkowo, że w 2013 r. nastąpił blisko 11 % spadek przychodów netto, w porównaniu do 2012 r., czego główną przyczyną było wygasanie zezwoleń. W konsekwencji, nawet nieznaczna kara finansowa za rzekomy brak zezwolenia, może doprowadzić do zachwiania kondycji spółki, w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie aktywności gospodarczej. Strona podkreśliła ponadto, że oceniając jej stan finansowy i dokonując prognozy jej sytuacji majątkowej po wykonaniu zaskarżonej decyzji, trzeba także uwzględnić pozostałe grożące spółce kary finansowe w analogicznych postępowaniach, z których praktycznie wszystkie znajdują się na etapie skarg do Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Spółka wymieniła przy tym toczące się wobec niej postępowania, ze wskazaniem wysokości nałożonych kar pieniężnych, które w sumie wynoszą [...] zł (na dowód czego dołączono pierwsze strony rozstrzygnięć nakładających kary pieniężne, odwołań oraz skarg do sądów administracyjnych). Strona skarżąca zauważyła również, iż obecnie została wszczęta znaczna liczba postępowań w przedmiocie wymierzenia jej kar pieniężnych, na potwierdzenie czego dołączono pierwsze strony postanowień wszczynających postępowania przeciwko "A" sp. z o.o. Dodatkowo, o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków świadczy – zdaniem spółki – fakt podjęcia przez organy celne czynności mających na celu wyegzekwowanie wymierzonych już kar pieniężnych, na dowód czego dołączono do skargi upomnienia. Zdaniem strony, wszystkie podniesione okoliczności powinny być rozpatrywane łącznie, ponieważ uiszczenie kilku czy kilkunastu nałożonych kar może skutkować poważnymi konsekwencjami dla dalszego bytu spółki. Zauważono ponadto, że przy obecnie nakładanych karach pieniężnych brany jest pod uwagę zysk wypracowany przez spółkę w 2013 r., podczas, gdy w rzeczywistości potencjalna płatność nastąpi ze środków uzyskanych w 2014 r., w którym zysk będzie znacznie niższy. Końcowo podkreślono, że konieczność bieżącego regulowania wspomnianych kar może mieć znaczący wpływ na regulowanie zobowiązań publicznoprawnych względem Skarbu Państwa. Spółka jako podmiot prowadzący działalność na podstawie udzielonego zezwolenia zobowiązana jest bowiem do uiszczania podatku od gier. Konieczność natomiast regulowania kar pieniężnych w powiązaniu z niestabilną kondycją finansową może w sposób naturalny skutkować tym, że skarżącej zabraknie środków na zapłatę podatków, co z kolei może stanowić przyczynę cofnięcia zezwoleń. Z dołączonych do skargi dokumentów wynikało, że od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. strona skarżąca osiągnęła przychód w wysokości [...] zł, a zysk netto stanowił kwotę [...] zł. Z bilansów wynika ponadto, że kapitał (fundusz) własny Spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. stanowił kwotę [...] zł. W końcowej części sprawozdania za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. wskazano, że – w ocenie zarządu spółki – nawet przy ograniczeniach co do liczby posiadanych zezwoleń strona nadal posiada wystarczający potencjał do wykorzystania w latach następnych i zamierza w dalszym ciągu kontynuować swoją działalność statutową. Zauważono także, że największy wzrost przychodów w 2013 r. spółka odnotowała w kategorii przychodów z kasyna wzrost o 233 % w stosunku do roku poprzedniego, co – w ocenie strony – związane jest z tym, że działalność w kasynie spółka rozpoczęła dopiero we wrześniu 2012 r. Postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 20 maja 2015 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – złożyła zażalenie na to postanowienie, wraz z wnioskiem o zmianę tego samego orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., w trybie art. 61 § 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku o zmianę postanowienia z dnia 8 maja 2015 r. strona skarżąca nie powołała w zasadzie żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę podjętego rozstrzygnięcia, powtarzając argumentację zawartą we wcześniej rozpoznanym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Dodatkowo jedynie podkreślono, że spółka nie osiąga już przychodów z działalności prowadzonej w ramach kasyna gry, bowiem Minister Finansów (decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., znak sprawy [...]) utrzymał w mocy decyzję z dnia[...] września 2014 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji z dnia [...] lutego 2012 r. na prowadzenie kasyna gry w N.S.. Wskazano ponadto, że aktualnie łączna suma nałożonych kar pieniężnych wynosi [...] zł. Podniesiono także, iż wykonanie jakiejkolwiek kary pieniężnej z tytułu rzekomego "braku zezwolenia" może spowodować, że spółka – pragnąc uchylić się przed ponownym, niesłusznym ukaraniem – przestanie gospodarczo wykorzystywać wszystkie wciąż posiadane, a cofnięte decyzją nieostateczną zezwolenia, co doprowadzi (wskutek ich następczego wygaśnięcia) do nieodwracalnych skutków, w postaci trwałej utraty możliwości prowadzenia działalności, która po zakończeniu postępowania o cofnięcie będzie niemożliwa do powetowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Niezbędnym warunkiem takiego rozstrzygnięcia jest jednak zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., I OSK 2495/13). Ponadto wskazuje się, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności (albo ujawnienia faktów dotąd nieznanych), a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, LEX Nr 1104138). Dlatego też wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia. Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wynikające z art. 61 § 4 p.p.s.a. i dokonując pod tym kątem oceny wniosku spółki o zmianę postanowienia z dnia 8 maja 2015 r., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem jakiejkolwiek nowej okoliczności, która uzasadniałaby zmianę przedmiotowego postanowienia. Podniesione w rozpoznawanym obecnie wniosku argumenty, są tożsame z argumentacją wskazaną w pierwotnym wniosku. Spółka wskazała co prawda wyższą, niż podaną we wniosku o wstrzymanie, kwotę nałożonych kar pieniężnych i dodała, że nie prowadzi działalności w zakresie kasyna gry, niemniej jednak okoliczności te nie stanowiły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała, że doszło do zmiany okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., odmówiono zmiany postanowienia z dnia 8 maja 2015 r.