III SA/Wr 842/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku radcy prawnego A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. ma decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w postaci umorzenia opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za parkowanie postanawia przyznać radcy prawnemu A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80zł (słownie: osiemdziesiąt dwa 80/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W sprawie, postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C.D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B.. Ustanowiony z urzędu radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji i, następnie, sporządził i w dniu 21 kwietnia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 5 lutego 2016 r., rozpoznaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 28 czerwca 2018 r. na rozprawie, na której, w obecności pełnomocnika substytucyjnego strony skarżącej, wydał wyrok oddalający ten środek odwoławczy, sygn. akt I OSK 1660/16. W treści wyżej wskazanej skargi kasacyjnej wyznaczony z urzędu pełnomocnik sformułował wniosek o przyznanie kosztów udzielenia pomocy prawnej według norm przepisanych, oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do radców prawnych powyższe zasady od dnia 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805 – dalej powoływanego jako Rozporządzenie). W sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny występował w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2016 r. oddalającego skargę na decyzję w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi w postaci umorzenia opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za parkowanie oraz, za pośrednictwem pełnomocnika substytucyjnego, wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dlatego stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2) lit. a Rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł. Stawkę maksymalną w sprawie określa natomiast § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c w kwocie 480 zł W związku z tym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać opłatę za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 360 zł (75% kwoty 480 zł). Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 82,80zł (23% kwoty 360 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu koszty sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 360 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 82,80 zł, w łącznej kwocie 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100). Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa, w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1715 ze zm.). Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.