III SA/Wr 90/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. z/s w B.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie doradztwa gospodarczego, wniosła w treści skargi kasacyjnej o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że obecnie uzyskuje zysk umożliwiający utrzymanie zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. Rok 2012 Spółka zakończyła odnotowując stratę. Stan finansowy nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych, a tym bardziej wymierzonej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 50.000 zł, a wartość środków trwałych według bilansu za poprzedni rok (2012) – 37.430,93 zł. Zgodnie z bilansem strata wyniosła 36.919,95 zł. Spółka posiada jeden rachunek bankowy, którego saldo wynosiło na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku 0 zł. Z przedłożonych na wezwanie dokumentów wynika, że do listopada 2013 r. przychód spółki wyniósł 770.637,75 zł a strata, 47.471,98 zł. Za 2013 r. strona zeznała przychody w wysokości 910.880,85 zł i stratę w kwocie 72.306,97 zł. W styczniu 2014 r. spółka osiągnęła przychód o wartości 148.628,21 zł. Zgodnie z deklaracjami VAT-7 za listopad i grudzień 2013 r. oraz za styczeń 2014 r. strona dokonała dostawy towarów i usług w tych miesiącach w kwotach odpowiednio 118.035 zł, 121.768 zł i 120.836 zł. Na wezwanie do przedłożenia wydruków historii rachunku bankowego za wymienione wyżej miesiące strona przedłożyła wydruk salda (0 zł) na dzień 31 marca 2013 r. Jako znane z urzędu wskazać należy, że wpis od skargi w sprawie został wyznaczony na kwotę 400 zł. Przedstawione wyżej dane nie dają podstaw do uwzględnienia żądania przedmiotowego wniosku. Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z ich brzmieniem, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W świetle przytoczonej wyżej regulacji, zdaniem rozpoznającego niniejszy wniosek referendarza sądowego, uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, który wynosi połowę wpisu od skargi, nie wpłynęło znacząco na działalność strony skarżącej. Zwrócić należy uwagę, że Spółka odnotowuje wysokie przychody – w 2013 r. wyniosły one ponad 900.000 zł, w styczniu 2014 r. – ponad 140.000 zł. Regularnie w ostatnich miesiącach dokonuje dostaw towarów i usług na kwoty ponad 100.000 zł. Fakt jednoczesnego odnotowania straty lub niskiego dochodu jest tylko skutkiem ponoszenia wysokich kosztów uzyskania przychodów. Świadczy też o tym, że Spółka dysponuje środkami na ponoszenie tych kosztów. Poza tym zauważyć należy, że nadwyżka kosztów nad przychodem skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty możliwości płatniczych, a co za tym idzie, sama ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienia NSA: z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 112/11 oraz z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 260/08, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 260/08, Lex nr 479125). Spółka natomiast nie przedłożyła żądanej historii rachunku bankowego, co jednak nie zmienia dokonanej wyżej oceny, iż jest w stanie opłacić wpis od skargi kasacyjnej, który zostanie wyznaczony w kwocie równej połowie wpisu od skargi, wynoszącego 400 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.