III SAB/Wr 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Prezydenta Miasta w S., postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego; Pismem z dnia [...] r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "bezczynność Prezydenta Miasta w S. w sprawie nierozpatrzenia wniosków o wznowienie postępowania (...)" . Zarządzeniami z dnia [...] i [...] r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie którego i z jakiej daty wniosku o wznowienie postępowania dotyczy jego skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w S. W wezwaniu z dnia [...] r. zakreślony został siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.). Pismem z dnia [...] r. skarżący wskazał, że "nie jest w stanie wskazać dat wniosku wznowieniowego w niniejszym postępowaniu, gdyż są to terminy dla niego odległe, a nie posiada kopii tych wniosków". Stanowisko to skarżący podtrzymał również w piśmie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku wnoszenia skargi ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje inne skutki nieuzupełnienia jej braków formalnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Braki formalne określone zostały w przepisie art. 46 § 1, art. 47 § 1 p.p.s.a. (ogóle warunki formalne pisma w postępowaniu sądowym) oraz w art. 57 § 1 p.p.s.a. (szczególne wymogi formalne stawiane skardze). Dodatkowo wskazać należy, iż przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ustawodawca uznał bowiem, że informacje te są niezbędne dla określenia zarówno granic sprawy jak i przedmiotu skargi, a ich brak uniemożliwia Sądowi przystąpienie do merytorycznego rozpoznania sprawy. W niniejszej sprawie choć skarżący był wzywany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie którego i z jakiej daty wniosku o wznowienie postępowania dotyczy jego skarga na bezczynność Prezydenta Miasta w S., to jak sam to określił, braków tych nie "był w stanie" uzupełnić. W wezwaniu z dnia [...] r. prawidłowo zakreślony został siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.). Pomimo tego jednak, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu i nie sprecyzował swego żądania, złożył jedynie odpowiedź, w której podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] r. wskazujące, że "nie jest w stanie wskazać dat wniosku wznowieniowego w niniejszym postępowaniu, gdyż są to terminy dla niego odległe, a nie posiada kopii tych wniosków". Uniemożliwiło to Sądowi, po pierwsze określić przedmiot sprawy (który bezspornie musi wynikać z treści skargi i informacji w niej zawartych), a po wtóre przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że - na podstawie wcześniej przywołanych przepisów - skarga jako nieuzupełniona winna zostać odrzucona (pkt. I sentencji). Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów (pkt II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s