III SAB/Wr 157/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: K.R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 lutego 2026 r. K. R. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga zawierała braki formalne. Pismem z dnia 25 marca 2026 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków poprzez złożenie pełnomocnictwa i wskazanie nr PESEL strony skarżącej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 marca 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 7 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił brak formalny w postaci nr PESEL, natomiast w kwestii pełnomocnictwa brak ten nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei w myśl art. 46 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r. sygn. akt III OPS 2/25, podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca działająca przez pełnomocnika, została prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, a wezwanie w tym przedmiocie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu 30 marca 2026 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 7 kwietnia 2026 r. (poniedziałek 6 kwietnia 2026 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). W ustawowym terminie uzupełniono brak formalny w postaci nr PESEL, lecz nie uzupełniono braków formalnych skargi poprzez przedstawienie pełnomocnictwa upoważniającego N. H. do działania w imieniu skarżącej. W przedmiotowej sprawie – w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi – pełnomocnik skarżącej nie nadesłał dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Ponieważ w zakreślonym terminie wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony złożona skarga podlegała odrzuceniu. Sąd wyjaśnia przy tym, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jest niedopuszczalny. Na podstawie art. 84 p.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Z przepisu tego wynika, że przedłużenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku terminów sądowych. Termin do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego (w tym wypadku skargi) jest natomiast terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Oznacza to, że termin ten nie może być przedłużany lub skracany (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 159/11, postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 679/14, publ. CBOSA). Na marginesie należy dodać, że stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, wobec nieuzupełnienia wszystkich braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - postanowił odrzucić skargę.