III SO/Wr 3/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie z wniosku D.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. postanawia: przyznać adwokat M.G. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych), w tym 22% VAT oraz 17 zł (siedemnaście złotych) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona w dniu 11 maja 2009 r. adwokat M. G., której skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 2 września 2009 r. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oraz o zwrot poniesionych wydatków w postaci opłaty od pełnomocnictwa. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki (koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa), tj. łącznie kwotę 236, 60 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.