III SO/Wr 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku R. Z. o wymierzenie grzywny Wojewodzie D. w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 500 zł (słownie: pięćset zł); W dniu [...] sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył skargę – za pośrednictwem Wojewody D. we W. – na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga ta wpłynęła do organu [...] sierpnia 2018 r. Do dnia [...] września 2018 r, skarga ta nie została przekazana przez organ do WSA we Wrocławiu. W dniu [...] września 2018 r., skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiódł do tutejszego Sądu – wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarga została przekazana do WSA we Wrocławiu w dniu [...] września 2018 r. z opóźnieniem, które wynikało z reorganizacji Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców tut. Urzędu oraz bardzo trudnej sytuacji w Urzędzie związanej z intensywną fluktuacją pracowników, a także dużą ilością wniosków jakie wpływają do organu. Do akt sprawy organ załączył kserokopię odpowiedzi na skargę datowaną na dzień [...] września 2018 r. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu [...] października 2018 r. i została zadekretowana pod sygn. akt III SAB/Wr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Jednakże powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarga nadana przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu [...] sierpnia 2018 r. – za pośrednictwem Wojewody D. we W. – na przewlekłe prowadzenie postępowania, wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2018 r. Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ winien przekazać ww. skargę do WSA we Wrocławiu do dnia [...] września 2018 r. Skoro uczynił to dopiero w dniu [...] września 2018 r., to niewątpliwie uczynił to z przekroczeniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, przekraczając go o 19 dni. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku, okoliczności usprawiedliwiające ten stan rzeczy w postaci trwającej reorganizacji Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Urzędu oraz fluktuacji pracowników przy licznym napływie skarg do Urzędu, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłość postępowania organu), jak i stosunkowo niedługi (19 dni) okres uchybienia terminowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 895/10, publ. Lex nr 653783). Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, iż celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę D. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny (w szczególności wobec trudności z jakimi boryka się Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Urzędu) osiągnie cel przewidziany w przywołanej normie prawnej.