IV SA/Wr 120/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. B. O., działając jako pełnomocnik skarżącego – D. O., złożył skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lutego 2013 r. B. O. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika. Mimo upływu zakreślonego terminu B. O. nie usunął powyższego braku formalnego skargi. Wobec powyższego Sąd, postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. odmówił dopuszczenia B. O. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie , bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżący nie wykonał powyższego wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisu. Wezwanie Sądu do uzupełnienia powyższego braku skierowane zostało do skarżącego na adres jego pełnomocnika wskazany w skardze: ul. [...]. Przesyłkę odebrał B. O. w dniu 31 maja 2013 r. a zatem wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu 7 czerwca 2013 r. Powyższe wezwanie zostało skierowane również na adres skarżącego: ul. [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (dnia 24 maja i 3 czerwca 2013 r.) i nie została przez adresata podjęta w terminie, a zatem dniem doręczenia tego wezwania był 7 czerwca 2013 r. Wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 14 czerwca 2013 r. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Wobec nieuzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi przez skarżącego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.