IV SA/Wr 131/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione i odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uznało, na podstawie art. 37 § 2 kpa, za nieuzasadnione zażalenie L. F. na niezałatwienie w terminie przez Kierownika Zespołu ds. Osób Bezdomnych i Uchodźców Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., spraw dotyczących przyznania świadczeń na podstawie wniosków składanych od dnia 14 sierpnia 2007 r. i odmówiło wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu wskazano na brak możliwości postawienia organowi zarzutu niezałatwienia sprawy w terminie skoro L. F., wezwany przez Kolegium do sprecyzowania zażalenia, nie przedstawił żadnych logicznych informacji i danych. Jednocześnie Kolegium pouczyło, że postanowienie to jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Pismem z dnia 2 marca 2009 r. L. F. wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i zwrócił się o zobowiązanie organu I instancji do wydania decyzji administracyjnych oraz "ukarania za opieszałość i biurokratyzm mogące spowodować utratę zdrowia i życia skarżącego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z powyższego wyliczenia wynika, że sądową kontrolą objęte są postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wydane na podstawie art. 37 § 2 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia (zob. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 2174/05, LEX nr 232925). Nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym o istocie sprawy. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 cytowanej ustawy.