IV SA/Wr 140/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: przyznać adwokatowi A. J. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 marca 2013 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka we W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokat A. J. W dniu 22 maja 2013 r., na rozprawie, pełnomocnik z urzędu złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Nie orzekł jednakże w przedmiocie powyższych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. We wskazanym wyżej wyroku z dnia 22 maja 2013 r., Sąd nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi ustawionemu z urzędu za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat adwokata, o których mowa w art. 250 p.p.s.a., reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Przepis § 19 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynika zaś, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w I instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. "a" i "b" 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Z tego względu zasadne jest orzeczenie o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 240 zł, powiększonego o obowiązującą stawkę podatku VAT w kwocie 55,20 zł, co stanowi łącznie kwotę 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 224 p.p.s.a. w związku z art. 250 p.p.s.a oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.