IV SA/Wr 144/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Julia Szczygielska /sprawozdawca/ po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku K. K. o sprostowanie sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu z dnia 27 maja 2013r., sygn. akt IV SA/Wr 144/13 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2013r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a: odmówić sprostowania postanowienia. Powołanym postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 144/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił skarżącemu termin do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 marca 2013 r., odrzucające skargę K. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej. Takie też było żądanie pełnomocnika skarżącego zawarte we wniosku z dnia 15 maja 2013 r. o przywrócenie przedmiotowego terminu. Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sprostowanie sentencji opisanego wyżej postanowienia z dnia 27 maja 2013 r., oświadczając, że prostuje omyłkę pisarską zawartą w tytule pisma "Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18.03.2013, o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody D. nr Ps. [...] z dnia [...].01.2013,." oraz dołączonego do powyższego pisma środka zaskarżenia, wskazując, że prawidłowe oznaczenie powyższych pism to: "Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18. 03.2013r.. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody D. nr [...]z dnia [...].01.2013r. oraz "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18.03.2013r. o odrzuceniu skargi na decyzję Wojewody d. nr [...] z dnia [...].01.2013r.''' Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), zwaną "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania postanowienia (art.156 § 1 w związku z art.166 p.p.s.a.) mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, czyli niebudzący wątpliwości. Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. I tak sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu, przekręceniu jakiejś nazwy lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie NSA z 5 maja 2010 r., I OZ 734/10). Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, co oznaczać może, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. W drodze sprostowania orzeczenie nie może być zmienione co do istoty sprawy, prostowaniu podlegają jedynie błędy w samej treści orzeczenia, a nie błędy w orzekaniu. W przedmiotowej sprawie opisane wyżej postanowienie Sądu z dnia 27 maja 2013 r. nie zawiera określonych w art. 156 p.p.s.a. niedokładności, błędów pisarskich ani innych oczywistych omyłek. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wskazana przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku "omyłka pisarska" nie może zostać zaklasyfikowana do którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w cyt. wyżej art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprostowanie postanowienia w sposób wnioskowany przez pełnomocnika skarżącego, sprowadzałoby się w istocie do zmiany rozstrzygnięcia pod względem przedmiotowym, pozostając przy tym w sprzeczności z uzasadnieniem postanowienia z dnia 27 maja 2013 r. Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak wyżej. Abstrahując od tego, jaki charakter ma wniesiony przez pełnomocnika skarżącego środek odwoławczy od opisanego wyżej postanowienia Sądu z dnia 18 marca 2013 r. odrzucającego skargę K. K. na decyzję Wojewody D.z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], tj. zażalenie lub skarga kasacyjna, to do oceny tej kwestii uprawniony jest jedynie Naczelny Sąd Administracyjny.