IV SA/Wr 153/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą w K., G. B., J. D., M. K. na czynność Wójta Gminy D. w przedmiocie wykreślenia z wykazu dziennych opiekunów G. B., J. D., M. K. postanawia: I. odrzucić skargę A Sp. z o. o. z siedzibą w K.; II. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem A Sp. z o. o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Pismem z dnia 11 marca 2016 r., wniesionym za pośrednictwem Wójta Gminy D. (dalej: Wójt Gminy), skarżący A Sp. z o.o. z siedzibą w K., (dalej; A) oraz skarżące: G. B., J. D., M. K., reprezentowani przez radcę prawnego Ł. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Wójta Gminy w przedmiocie wykreślenia G. B., J. D., M. K. z wykazu dziennych opiekunów świadczących usługi opieki na terenie Gminy D. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że powyższa czynność podlega zaskarżeniu na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) O czynności tej skarżący powzięli wiadomość w związku z doręczeniem ich pełnomocnikowi w dniu 30 grudnia 2015 r. pism organu z dnia 23 grudnia 2015 r. nr [...], nr [...] i nr [...] i w dniu 4 stycznia 2016 r. w związku z doręczeniem pisma organu z dnia 31 grudnia 2015 r. nr [...]. Po wezwaniu organu w dniu 12 stycznia 2016 r. (stempel pocztowy w aktach administracyjnych sprawy) do usunięcia naruszenia prawa, skarżący podali, że w dniu 11 lutego 2016 r. została im doręczona odpowiedź organu z dnia 8 lutego 2016 r., w której organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i odmówił usunięcia naruszenia prawa. W skardze tej zarzucono m. in. naruszenie art. 47 i 57 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi do lat 3 (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1457; dalej ustawa o opiece nad dziećmi) w związku z art. 6 kpa, tj. działanie organu bez podstawy prawnej, polegające na wykreśleniu G. B., J. D., M. K. z prowadzonego przez Wójta Gminy wykazu dziennych opiekunów świadczących usługi opieki na terenie Gminy bez uprzedniego doprowadzenia do rozwiązania przez A z dziennymi opiekunami G. B., J. D., M. K. wiążących ich umów cywilnoprawnych, przy czym żaden przepis prawa nie daje organowi podstawy do wykreślenia dziennego opiekuna z wykazu bez uprzedniego rozwiązania z nim umowy. Wynika z tego, że organ winien był najpierw wezwać opiekunów dziennych i A do rozwiązania wiążących ich umów cywilnoprawnych, ewentualnie powinien był wystąpić do sądu cywilnego ze stosownym roszczeniem. Dopiero po dobrowolnym rozwiązaniu umów cywilnoprawnych przez A i dziennych opiekunów albo po uzyskaniu prawomocnego orzeczenia sądu cywilnego, organ byłby uprawniony do wykreślenia dziennych opiekunów z prowadzonego wykazu. W skardze tej przytoczono również pozostałe zarzuty dotyczące bezpodstawnego wykreślenia opiekunów dziennych z wykazu, tj. m in. dotyczące zakwestionowania braku doświadczenia w opiece nad dziećmi, przeprowadzenia u opiekunów w dniu 6 listopada 2015 r. kontroli w sposób pobieżny, oceny kwalifikacji skarżących, tj. dotyczące pominięcia ich referencji, braku zapoznania się z protokołem postępowania kwalifikacyjnego G. B., dotyczące zasad bezpieczeństwa i higieny, czystości, wyposażenia lokalu, w którym sprawowana jest opieka nad dziećmi, warunków pobytu dzieci, placu zabaw, a także zarzuty dotyczące braku ustosunkowania się przez organ do zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżących do protokołu kontroli z dnia 6 listopada 2015 r. W związku z powyższymi zarzutami w skardze wniesiono m. in. o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonych czynności wykreślenia G. B., J. D., M. K. z prowadzonego przez Wójta Gminy wykazu dziennych opiekunów (pkt 1 ), przyznanie skarżącym od organu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego i opłat skarbowych od pełnomocnictw według norm przepisanych (pkt 4 ). W uzasadnieniu skargi wskazano m. in., że skarżący A prowadzi działalność gospodarczą dotyczącą m in. opieki nad dziećmi, w ramach której w posiadanym przez siebie lokalu zatrudnia dziennych opiekunów tj. G. B., J. D., M. K., którzy sprawują opiekę nad dziećmi zgodnie z przepisami ustawy o opiece nad dziećmi do lat 3. W dalszej części tego uzasadnienia opisano stan faktyczny sprawy podając, że w dniu 6 listopada 2015 r. organ przeprowadził u skarżących kontrolę, z której sporządził doręczony im w dniu 3 grudnia 2015 r. protokół, w którym stwierdzono szereg uchybień i w stosunku do których wyznaczono siedmiodniowy termin na ich usunięcie oraz ewentualne wniesienie zastrzeżeń. Pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. nadanym na poczcie dnia 10 grudnia 2015 r. strony złożyły zastrzeżenia do tego protokołu i poinformowały o usunięciu uchybień. Pismami z dnia 23 grudnia 2015 r., doręczonymi pełnomocnikowi w dniu 30 grudnia 2015 r., organ poinformował, że w związku z niedostarczeniem przez strony w terminie dokumentów potwierdzających kwalifikacje wskazanych wyżej trzech opiekunów dziennych wykreślił ich z prowadzonego wykazu dziennych opiekunów. Pismem z dnia 31 grudnia 2015 r. doręczonym pełnomocnikowi w dniu 4 stycznia 2016 r. organ wskazał, że w jego ocenie powyżsi opiekunowie dzienni nie spełniają wymagań uprawniających do wpisu do wykazu dziennych opiekunów, ponieważ nie legitymują się stosownym doświadczeniem, skoro nie przedłożyli żadnych dokumentów potwierdzających wymagane doświadczenie. Przedłożone referencje od rodziców są bowiem niewystarczające. Następnie pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. wniesionym tego samego dnia do organu, skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że wykreślenie dziennych opiekunów z wykazu narusza szereg przepisów o opiece nad dziećmi do lat 3 oraz przepisów kpa i zażądali stwierdzenia bezskuteczności czynności wykreślenia. Organ pismem z dnia 8 lutego 2016 r. doręczonym skarżącym w dniu 11 lutego 2016 r. odmówił usunięcia naruszenia prawa i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu tym wskazano również, że zaskarżone czynności organu są czynnościami materialno – technicznymi, ponieważ ustawa o opiece nad dziećmi ani też jakikolwiek inny przepis nie wskazuje, że skreślenia należy dokonać decyzją administracyjną. Wynika to z faktu, że wykreślenie opiekunów dziennych z wykazu jest konsekwencją uprzedniego rozwiązania z opiekunem umowy cywilnoprawnej (art. 47 ustawy o opiece). W tej sytuacji kwestie kontroli prawidłowości rozwiązania umowy cywilnoprawnej winny podlegać kognicji sadów powszechnych, a nie organów administracji wyższego stopnia. Skoro w niniejszej sprawie organ dokonał czynności materialno – technicznych nie będąc do tego uprawnionym, tj. bez uprzedniego rozwiązania (polubownie lub na drodze sądowej cywilnej) przez dziennych opiekunów umów cywilnoprawnych, zatem czynności te należy zakwalifikować jako czynności materialno - techniczne w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czyli inne czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego. W kwestii formalnej zwrócono uwagę, że wszyscy skarżący, tj. zarówno opiekunowie dzienni: G. B., J. D., M. K. jak i A są uprawnieni do wniesienia skargi, albowiem wynik niniejszego postępowania dotyczy ich interesu prawnego. O ile w przypadku wymienionych dziennych opiekunów nie powinno budzić to wątpliwości, ponieważ zaskarżone czynności spowodowały wykreślenie ich w właściwego rejestru, to co do A należy zauważyć, że jest on podmiotem zatrudniającym dziennych opiekunów w rozumieniu art. 36 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o opiece nad dziećmi. Interes prawny A polega na stosunku cywilnoprawnym łączącym go ze skarżącymi opiekunami dziennymi i na uzależnieniu możliwości prowadzenia działalności gospodarczej od umieszczenia zatrudnianych dziennych opiekunów w prowadzonym przez organ wykazie. A [...] jest też podmiotem zgłaszającym do wykazu w rozumieniu przepisu art. 46a ustawy o opiece nad dziećmi. Wreszcie w toku postępowania administracyjnego organ nie kwestionował interesu prawnego A wyraźnie uznając go za stronę w rozumieniu art. 28 kpa, choćby poprzez doręczanie mu wszystkich pism w sprawie. Dalej w kwestii formalnej wskazano, że skarżący uiścili od niniejszej skargi wpis stały na podstawie art. 230 i następne p.p.s.a w wysokości trzykrotności wpisu stałego określonego w § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie skarżących sprawa dotyczy uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, tj uprawnień do sprawowania przez dziennego opiekuna opieki nad dziećmi do lat 3. Zastosowanie ma również przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. albowiem A na wspólny interes prawny z każdym ze skarżących dziennych opiekunów, a zatem z każdym z nich uiszcza jeden wpis. Bez wątpienia każdy z dziennych opiekunów ma z A oddzielny od pozostałych skarżących dziennych opiekunów interes prawny we wniesieniu skargi, a więc powinien uiści swój wpis liczony oddzielnie. W konsekwencji od niniejszej skargi zostały uiszczone trzy wpisy podstawowe każdy w kwocie po 200 zł, wniesione razem w łącznej kwocie 600 zł. W skardze tej wniesiono również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w trybie art. 61 § 2 pkt 2 p.p.s.a. (wstrzymanie wykonania przez organ) ewentualnie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (wstrzymanie wykonania przez Sąd) w związku z natychmiastową wykonalnością tej czynności skutkującą tym, że opiekunowie dzienni nie są w stanie zgodnie z przepisami wykonywać powierzonych im obowiązków. Rodzi to po stronie skarżących utratę większości klientów, którzy oddali swoje dzieci pod opiekę dziennych opiekunów, a nie osób wykreślonych z wykazu. Skarżący utrzymują się z prowadzonej opieki nad dziećmi, a zatem utrata klientów będzie oznaczała dla nich wyrządzenie im znacznej szkody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu wskazano m. in, że zgodnie z art. 36 ustawy o opiece nad dziećmi - dziennym opiekunem jest osoba fizyczna zatrudniona przez podmioty, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3 tej ustawy, na podstawie umowy o pracę albo umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Do podmiotów tych należą gminy, a także osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Na mocy art. 46 ustawy wójt gminy prowadzi wykaz dziennych opiekunów. Wyjaśnił, że w związku z wnioskiem pełnomocnika spółki A o wpis skarżących G. B., J. D. i M. K. zostały one wpisane do wykazu dziennych opiekunów świadczących usługi opieki na terenie gminy D. Natomiast art. 54 ustawy o opiece przewiduje, że wójt właściwy ze względu na miejsce sprawowania opieki przez opiekuna sprawuje nadzór nad dziennym opiekunem w zakresie warunków i jakości świadczonej opieki. Pismami z dnia 12 października 2015 r. zawiadomiono skarżących o zamiarze wszczęcia kontroli, w toku której ustalono, że G. B., J. D. I M. K. nie spełniają wymogów o których mowa w art. 39 powołanej ustawy i z tego względu nie powinny figurować w wykazie. Organ dokonał więc wykreślenia skarżących z wykazu dziennych opiekunów. W wykazie tym, który jest jawny i podlega publikacji znajdują się imiona i nazwiska dziennych opiekunów. Jednym, z celów publikowania tego wykazu jest umożliwienie rodzicom, opiekunom sprawdzenie czy osoba, której zamierzają powierzyć opiekę nad dzieckiem jest do tego uprawniona. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy w przypadku stwierdzenia, że podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy albo opiekun dzienny nie spełniają standardów dotyczących sprawowanej opieki, organ sprawujący nadzór, zobowiązuje go do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Z kolei ust. 5 tego przepisu stanowi, że w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie nieprawidłowości wójt, burmistrz lub prezydent miasta wykreśla z rejestru żłobek lub klub dziecięcy albo rozwiązuje umowę z dziennym opiekunem bez zachowania okresu wypowiedzenia. Na mocy ustawy z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy o piece nad dziećmi do lat 3 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 747 ) wprowadzono możliwość zatrudnienia opiekuna dziennego przez osoby prawne i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej nie dostosowując w ocenie organu tej zmiany do wszystkich przepisów ustaw. W tej sytuacji mamy do czynienia z tzw. luką tetyczną w prawie. Przepis prawa określa bowiem, że wójt sprawuje nadzór nad żłobkami, klubami dziecięcymi i opiekunami dziecięcymi i upoważnia wójta do zobowiązania każdego z tych podmiotów do usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Nieusunięcie nieprawidłowości przez żłobek lub klub dziecięcy skutkuje wykreśleniem z rejestru. Brak jest przepisu, który wprost wskazywałby jak postąpić w sytuacji, gdy opiekun dzienny zatrudniony przez osobę prawną nie usunie nieprawidłowości. Odwołując do analogii legis należy przyjąć, że podobnie jak w przypadku żłobka czy klubu dziecięcego organ może wykreślić taki podmiot z wykazu. Organ dodał również, że wniosek skarżących, w tym A o wstrzymanie wykonania czynności nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż ujęcie w jawnym wykazie osób, których kwalifikacje do opieki nad małymi dziećmi są kwestionowane mogłoby wprowadzić w błąd rodziców i opiekunów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie rozważeniu podlega m. in. kwestia, czy A posiada legitymację do wniesienia skargi. W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5a. W ocenie Sądu skarga A podlegała odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot nie posiadający legitymacji do jej wniesienia. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się, tym, iż działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., II SA 74/16 – ONSA 1997 Nr 2 poz. 89). W orzecznictwie przy tym przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83). W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, str. 424), z tym że wspomniane oddalenie skargi nie dotyczy w obecnym stanie prawnym sytuacji wskazanej w art. 58 § 1 pkt 5a, gdy interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. W niniejszej zaś sprawie skarga A została wniesiona na czynność Wójta Gminy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., polegającą na wykreśleniu z wykazu opiekunów dziennych G. B., J. D. i M. K. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in.: na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Instytucja dziennego opiekuna została uregulowana w treści art. 36 ustawy o opiece, w którego ust. 1 postanowiono, że dziennym opiekunem jest osoba fizyczna zatrudniana przez podmioty, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, na podstawie umowy o pracę albo umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Z ust. 2 tego przepisu wynika zaś, że dzienny opiekun sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia. Natomiast ust. 3 tego przepisu reguluje treść umowy, o której mowa w ust. 1, stanowiąc, że powinna ona określać w szczególności: strony umowy; cel i przedmiot umowy; czas i miejsce sprawowania opieki; liczbę dzieci powierzonych opiece; obowiązki dziennego opiekuna; wysokość wynagrodzenia oraz sposób i termin jego wypłaty; czas, na jaki umowa została zawarta; warunki i sposób zmiany, a także rozwiązania umowy. Przepis art. 8 ust. 1 ustawy, do którego nawiązuje art. 36 ust. 1 określa podmioty mogące tworzyć i prowadzić żłobki i kluby dziecięce, przy czym w pkt 1 wymienia gminy, a w pkt 3 wymienia osoby prawne i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej. W niniejszej sprawie A jest osobą prawną, spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której przedmiotem przeważającej działalności przedsiębiorcy, jest opieka dzienna nad dziećmi. A, reprezentowany przez Prezesa Zarządu G. B. jest w niniejszej sprawie podmiotem, który w dniu 1 września 2015 r. zawarł umowy o świadczenie usług przez opiekuna dziennego ze skarżącymi J. D., M. K. A, reprezentowany przez Z. L., działającą jako pełnomocnik powołany uchwałą nr 1 z dnia 21 sierpnia 2015 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki, zawarł również, w dniu 1 września 2015 r. umowę o świadczenie usług przez opiekuna dziennego, skarżącą G. B. A jest zatem w rozpoznawanej sprawie podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o opiece nad dziećmi, czyli osobą prawną, zatrudniającą opiekunów dziennych, którzy na podstawie zaskarżonej do Sądu czynności Wójta Gminy zostali wykreśleni z wykazu opiekunów dziennych. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że A jest najemcą nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym (pomieszczenia na parterze), którą wynajmuje na podstawie umowy najmu z dnia 26 sierpnia 2015 r. od skarżącej G. B. w celu zapewnienia lokalu zatrudnionym opiekunom dziennym. W ocenie Sądu A nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu do Sądu czynności polegającej na wykreśleniu z wykazu dziennych opiekunów G. B., J. D., M. K. Czynność ta bowiem nie dotyczy bezpośrednio uprawnień i obowiązków A, który jedynie jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie opieki dziennej nad dziećmi, zatrudniającym opiekunów dziennych. A [...] posiada jedynie interes faktyczny wynikający z faktu zatrudnienia opiekunów dziennych. Tym samym niezasadny jest argument podniesiony w skardze, że interes prawny A polega na stosunku cywilnoprawnym łączącym go ze skarżącymi opiekunami dziennymi i na uzależnieniu możliwości prowadzenia działalności gospodarczej od umieszczenia zatrudnianych dziennych w prowadzonym przez organ wykazie. Interes prawny w zaskarżeniu omawianej czynności mają zaś opiekunowie dzienni, którzy zostali wykreśleni z wykazu tych opiekunów. Wpis do wykazu, prowadzonego przez wójta gminy na podstawie art. 46 ustawy o opiece nad dziećmi potwierdza bowiem, że wpisane osoby pełnią funkcję opiekuna dziennego. W świetle powyższego nie można się zgodzić z twierdzeniem skargi, iż interes prawny A można wywodzić z faktu, że A [...] jest podmiotem zgłaszającym opiekunów dziennych do wykazu w rozumieniu przepisu art. 46a ustawy o opiece nad dziećmi, zgodnie z którym podmiot zatrudniający dziennego opiekuna zobowiązany jest do zgłaszania dziennych opiekunów do wykazu dziennych opiekunów, o którym mowa w art. 46 ust. 1. Takie zgłoszenie jeszcze nie sprawia, że zgłaszający nabywa cech uprawnionego do wniesienia skargi. Interes prawny wnoszącego skargę musi bowiem znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego, niekiedy może mieć swoje źródło w przepisach o postępowaniu (por. np. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 478/12; LEX nr 1372097). Wykreślenie z wykazu nastąpiło po przeprowadzeniu przez Wójta kontroli u dziennych opiekunów zatrudnionych przez A wpisanych do wykazu prowadzonego przez Wójta wskutek zgłoszenia [...] A. Z treści protokołu tej kontroli wynika, że jej przedmiotem było ustalenie spełniania standardów dotyczących opieki sprawowanej przez dziennych opiekunów. Z informacji z dnia 23 grudnia 2015 r. o wykreśleniu dziennych opiekunów z wykazu prowadzonego przez Wójta wynika, że wykreślenie każdego z opiekunów nastąpiło wskutek niedostarczenia w terminie dokumentów potwierdzających kwalifikacje do sprawowania opieki nad dziećmi jako opiekun dzienny. Okoliczność ta świadczy o tym, że interes prawny w zaskarżeniu czynności polegającej na wykreśleniu z wykazu opiekunów dziennych ma osoba, które została wykreślona. Kwalifikacje tej osoby do pełnienia funkcji opiekuna dziennego podlegały bowiem ocenie przez organ prowadzący wykaz. Tym samym zaskarżona czynność dotyczy możliwości posiadania uprawnień do wykonywania funkcji dziennego opiekuna i skargę w takiej sprawie może wnieść osoba, która wskutek wykreślenia z wykazu została tych uprawnień pozbawiona. Oceny tej nie zmienia fakt, że A brał udział w postępowaniu administracyjnym np. poprzez to, że informacje o wykreśleniu z wykazu opiekunów dziennych, odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostały doręczone pełnomocnikowi [...] A. Tym samym o posiadaniu interesu prawnego nie świadczy również okoliczność na którą powołuje się A w skardze wskazując, że w toku postępowania administracyjnego organ nie kwestionował interesu prawnego [...] A wyraźnie uznając go za stronę w rozumieniu art. 28 kpa, choćby poprzez doręczanie mu wszystkich pism w sprawie. Powyższej oceny potwierdzającej brak interesu prawnego do wniesienia w niniejszej sprawie skargi przez A nie zmienia również stanowisko A wyrażone w skardze, iż ma on wspólny interes prawny z każdym ze skarżących dziennych opiekunów. Zatem wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, bowiem skarga pochodzi od podmiotu, który skarżącym być nie może. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 2 pkt 6 p.p.s.a. orzekł w pkt I sentencji, o odrzuceniu skargi. W świetle powyższego, skoro skarga podlega odrzuceniu, bezprzedmiotowe stało się postępowanie wszczęte wnioskiem A, zawartym w tej skardze, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. W myśl bowiem art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w pkt II sentencji umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem A o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 61 § 3 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji .