IV SA/Wr 166/16

|Sygn. akt IV SA/Wr 166/16 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 8 września 2016 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), , Sędziowie, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , , Protokolant, starszy asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 września 2016 r., sprawy ze skargi M. F., na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej A we W., z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], w przedmiocie niezakwalifikowania na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów, , uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji;, zasądza od Rektora – [...] A we W. na rzecz M. F. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego., , , Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia [...] marca 2016r., Nr [...] Uczelniana Komisja Rekrutacyjna Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych [...] we W., powołując się na przepis art. 126 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 1414 ze zm.), a także na § 3 pkt 1, §7 ust.1, § 8 ust.1- 3, ust.4 pkt 1 i § 9 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 listopada 2014r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014r., poz. 1627), art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., oraz w granicach limitu miejsc przyjęć do Studium Oficerskiego określonego decyzją Nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 października 2015 r. w sprawie naboru na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w 2016 r. (Dz. Urz. MON z 2015 r., poz. 284), po rozpatrzeniu odwołania M.F. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej [...] z dnia [...] lutego 2016 r. o niezakwalifikowaniu do sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego, utrzymała w mocy w/w decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że M. F. ubiegał się o przyjęcie do sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych [...] we W. w grupie osobowej rozpoznania ogólnego. W wyniku przeprowadzonego przez Komisję Rekrutacyjną postępowania rekrutacyjnego w dniu [...] lutego 2016 r., decyzją Nr [...] nie został zakwalifikowany do wyżej wymienionej grupy osobowej. Od ww. decyzji M.F. wniósł odwołanie, w którym podniósł fakt przyznania małej ilości punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Wyjaśnił, ze w postępowaniu zasadniczym ubiegał się o przyjęcie w grupie osobowej ogólnologistycznej. Uzyskał wówczas 219 pkt. W postępowaniu rekrutacyjnym zajął 13 miejsce i nie został przyjęty. W postępowaniu uzupełniającym z rozmowy kwalifikacyjnej uzyskał jedynie 4 punkty, z czym się nie godzi. Po analizie dokumentów z przebiegu egzaminu, wyników tego egzaminu oraz rozmowy kwalifikacyjnej Uczelniana Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że rozmowy kwalifikacyjne prowadzone były według schematu zatwierdzonego przez Senat Uczelni. I tak w trakcie rozmowy można było uzyskać za: 1. Zgodność ukończonego kierunku studiów z wymaganym dla danego do korpusu osobowego - wymagany 8 pkt, akceptowany 4 pkt., niezgodny 0 pkt. 2. Zgodność wykształcenia wojskowego z korpusem osobowym, do którego osoba kandyduje - zgodny 8 pkt., niezgodny 4 pkt, brak 0 pkt. 3. Udokumentowane uprawnienia - od 0 do 8 pkt. 4. Doświadczenie i wiedza wojskowa - służba na stanowiskach w danym korpusie osobowym - od 0 do 8 pkt. 5. Udział w misjach pokojowych i stabilizacyjnych - więcej niż jedna 6 pkt., jedna 3 pkt, brak 0 pkt. 6. Prezentowana postawa, prezencja, umiejętność prowadzenia konwersacji, dyspozycyjność, motywacja - od 0 do 6 pkt. 7. Inne, np. znajomość języka obcego na wyższym poziomie niż wymagany, podnoszenie kwalifikacji, studia podyplomowe. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Komisja podkreśliła, że w rozmowie kwalifikacyjnej uczestniczyli przedstawiciele gestora korpusu, co pozwoliło we właściwy sposób ocenić przydatność do służby w danej grupie osobowej. I tak M.F. z rozmowy kwalifikacyjnej uzyskał odpowiednio : 1.- 2 pkt.; 2. - 0 pkt.; 3. - 0 pkt.; 4. - 0 pkt.; 5.- 0 pkt.; 6. -1 pkt.; 7. - 1 pkt, w sumie 4 pkt, co potwierdził własnoręcznym podpisem. W konsekwencji powyższego, Uczelniana Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że analizując przebieg postępowania rekrutacyjnego, zwłaszcza przebieg prowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej, nie doszukała się uchybień w sposobie oceny. Zdaniem Komisji nie doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji, stąd orzeczono jak na wstępie. Pismem z dnia 21 marca 2016r. skarżący M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną wyżej decyzję. Zarzucając organom nieprawidłowy przebieg postępowania rekrutacyjnego, na podstawie art. 169 ust. 12 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U 164, poz. 1365 z 2005 r. ze zm.) oraz pkt. II ppkt.8 Postępowanie Rekrutacyjne, Uchwały Senatu Nr 16/IV/2015 z dnia 25 czerwca 2015 r. Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych, wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że w dniu 29 lutego 2016 r. złożył odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. o niezakwalifikowaniu na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w ramach sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych. Mimo Jego argumentów przemawiających za tym, iż ocena z rozmowy kwalifikacyjnej z dnia 17 lutego 2016r., była wysoce krzywdząca, decyzja nie została uchylona. Skarżący stwierdził, że niezrozumiały jest nadal dla Niego sposób oceniania i różnica w przyznanych punktach na dwóch rozmowach kwalifikacyjnych, pierwszej przeprowadzonej w dniu 13 stycznia 2016 r. oraz drugiej rozmowie przeprowadzonej w postępowaniu uzupełniającym w dniu 17 lutego 2016 r. I tak w dniu 13 stycznia 2016r. z rozmowy kwalifikacyjnej na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w ramach 6 miesięcznego Studium Oficerskiego w roku akademickim 2015/2016 korpus osobowy logistyki, grupa osobowa ogólnologistyczna, otrzymał 44 punkty. Po zakończonej rozmowie, członkowie Komisji poinformowali Go o dokładniej ilości zdobytych przez mnie punktów. Oznajmili, iż przyznali maksymalną liczbę punktów do zdobycia, odliczając 6 punktów za udział w misjach poza granicami kraju. Mimo tak wysokiej noty za rozmowę kwalifikacyjną nie dostał się na Studium, uzyskując ogólną liczbę 219 punktów. W dniu 17 lutego 2016 r. wziął udział w rekrutacji uzupełniającej korpusu osobowego rozpoznania i walki radioelektronicznej, grupa osobowa rozpoznania ogólnego. Na Jego odwołanie otrzymał decyzję nr [...], która tylko utwierdziła Go w przekonaniu, że rozmowa kwalifikacyjna była przeprowadzona w sposób niewłaściwy a ilość przyznanych punktów (4) nie odpowiadała stanowi faktycznemu i była rażąco zaniżona. Skarżący podkreślił, że po zakończeniu rozmowy kwalifikacyjnej z dnia 17 lutego 2016 r. członkowie Komisji podali mu protokół z rozmowy, zasłaniając kartką papieru kryteria oceny. Widoczna dla skarżącego była tylko ilość uzyskanych punktów. Dopiero z zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2016r., nr [...] dowiedział się, jaki był klucz oceny kandydata. Zarzucił, że w postępowaniu rekrutacyjnym nie były określone warunki oceny rozmowy kwalifikacyjnej, a dopiero z w/w decyzji z dnia 7 marca 2016r. dowiedział się, że spełniając określone kryteria można było z rozmowy kwalifikacyjnej uzyskać określoną liczbę punktów. Skarżący zauważył, że zgodnie z warunkami rekrutacji uzupełniającej powinien był otrzymać 8 pkt z tytułu ukończonego kierunku studiów, gdy Komisja w dniu 17 lutego 2016 r. przyznała tylko 2 pkt. Dla porównania - podkreślił skarżący, Komisja w dniu 13 stycznia 2016 r. przyznała Mu 8 pkt przy takich samych kryteriach oceny. Także - zdaniem skarżącego, z tytułu ukończenia jako kpr. pchor. Przeszkolenia Wojskowego Studentów Szkół Wyższych winien był otrzymać 4 pkt, gdy Komisja przyznała 0 pkt. Odnośnie trzeciego elementu (kryterium) rozmowy kwalifikacyjnej, a to "Udokumentowane uprawnienia" , skarżący podniósł, że posiada prawo jazdy kat. B, C, świadectwo ukończenia kursu z zasad eksploatacji i kierowania pojazdami specjalnymi i używanymi do celów specjalnych; ukończył szkolenie SERE A przeprowadzone przez DWS, członkostwo w PK HNS i ukończenia stosownego kursu w AON; świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do zajmowania się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci; posiada także poświadczenia bezpieczeństwa: TAJNE, NATO SECRET, UE SECRET. Komisja z dnia 17 lutego 2016 r. przyznała 0 pkt, gdy Komisja z dnia 13 stycznia 2016 r. przyznała 8 pkt, przy takich samych – zdaniem skarżącego, kryteriach oceny. Również skarżący nie zgodził się z przyznaniem przez Komisję jedynie 1 pkt z przedmiotowej rozmowy, a dot. "prezentowanej postawy, prezencji, umiejętności prowadzenia konwersacji, dyspozycyjności, motywacji", wyjaśniając, że od trzech lat ubiega się o przyjęcie na wyżej wymieniony kurs, co roku podnosząc swoje kwalifikacje, by zdobyć jak największą liczbę punktów. Według Jego bezpośredniego przełożonego jest żołnierzem zasługującym na najwyższą ocenę z opinii służbowej, co tylko dowodzi, że całkowicie poświęca się dla służby wojskowej. Jedyne pytanie, jakie zadała skarżącemu Komisja odnośnie Jego motywacji, było czy jest gotowy służyć w innym garnizonie niż dotychczas, na co odpowiedział twierdząco. Dla porównania komisja z dnia 13 stycznia 2016 r. przyznała 6 pkt. przy takich samych – zdaniem skarżącego, kryteriach oceny. Nadto w ocenie skarżącego, zaniżono mu, przyznając tylko 1 pkt z rozmowy kwalifikacyjnej dot. "znajomości języka obcego na wyższym poziomie niż wymagany, podnoszenie kwalifikacji, studia podyplomowe". Skarżący wyjaśnił, że posiada świadectwo z języka angielskiego STANAG 6001 na poziomie 3,2,3,2, co oznacza, że Jego poziom języka angielskiego przewyższa wymagany (2,2,2,2) o dwie sprawności językowe. Ukończył także, studia podyplomowe. Dla porównania Komisja z dnia 13 stycznia 2016 r. przyznała 6 pkt. przy takich samych- zdaniem skarżącego, kryteriach oceny. W związku z powyższym skarżący uważa, że postępowanie rekrutacyjne z dnia 17 lutego 2016r. odbyło się w sposób niewłaściwy, z tej to przede wszystkim przyczyny, że nie zostały przedstawione kandydatom warunki oceny rozmowy kwalifikacyjnej, a po zakończonej rozmowie kwalifikacyjnej kandydat nie został zapoznany z warunkami oceny rozmowy. Zdaniem skarżącego Komisja błędnie Go oceniła przyznając jedynie 4 punkty, gdy powinien był otrzymać taka ilość punktów, która zagwarantowałaby Mu odbycie sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, organ stwierdził, że postępowanie rekrutacyjne, w tym rozmowa kwalifikacyjna ze skarżącym, zostało przeprowadzone zgodnie z załącznikiem do uchwały Nr 16/VI/2015 Senatu Uczelni z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w ramach sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych [...] w roku akademickim 2015/2016. Organ podkreślił, że skarżący uzyskał 179 punktów, w tym 100 pkt z testu znajomości języka angielskiego, 75 pkt ze sprawdzianu sprawności fizycznej oraz 4 pkt z rozmowy kwalifikacyjnej, zajmując 22 lokatę, co przy limicie 19 miejsc skutkowało Jego nieprzyjęciem na Studium Oficerskie. Skarżący nie został przyjęty z powodu wyczerpania limitu miejsc w grupie osobowej rozpoznania ogólnego, bowiem minimalna ilość punktów gwarantująca przyjęcie wyniosła 184 punkty. Zdaniem organu, nie znajduje uzasadnienia powoływanie się przez skarżącego na otrzymanie innych sum punktów podczas dwóch rozmów kwalifikacyjnych przy tych samych kryteriach oceny, bowiem rozmowa w dniu 13 stycznia 2016 r. prowadzona była pod kątem zasadności przyjęcia skarżącego do grupy ogólnologistycznej, zaś w dniu 17 lutego 2016 r. do grupy rozpoznania ogólnego. Ukończony kierunek studiów, wykształcenie, doświadczenie czy wiedza wojskowa skarżącego w zakresie logistyki uzasadniały przyznanie wysokich ocen w trakcie postępowania w sprawie wcielenia do grupy ogólnologistycznej, jednak ich przydatność do służby w innej grupie osobowej - rozpoznania ogólnego - została oceniona inaczej. Organ nie podzielił także zarzutu skarżącego, że zasłonięte zostały skarżącemu kryteria oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718), Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza. Dokonując kontroli legalności podjętych w niniejszej sprawie decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 p.p.s.a. - nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego, materialnego, niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie. Stosując przedstawione wyżej kryteria oceny, Sąd w pierwszej kolejności ocenił prawidłowość zastosowania przy załatwianiu sprawy przepisów postępowania administracyjnego, jako, że przepisy te rzutują na prawidłowość ustalonego stanu faktycznego, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić zasadność zastosowania konkretnych norm prawa materialnego. Przeprowadzona w powyższym zakresie kontrola wykazała, że tak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 lit."c" p.p.s.a., co powoduje, że decyzje te podlegają usunięciu z obrotu prawnego. Na wstępie podkreślić należy, że odwołanie jest instytucją procesową tworzącą możliwości uprawnionym podmiotom zaskarżenia decyzji administracyjnej. Zgodnie zaś z art.140 k.p.a. w administracyjnym postępowaniu odwoławczym w sprawach nieuregulowanych odrębnie w szczególnym przepisie, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Wniesienie odwołania przenosi, zatem na organ odwoławczy kompetencje do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji. Przy czym podkreślić należy, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, wynikającą z treści art. 138 k.p.a., organ odwoławczy nie może się ograniczyć wyłącznie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Rozstrzygnięcie to polega na ponownym rozpoznaniu sprawy merytorycznie w jej całokształcie w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej. Organ ten musi ocenić, czy na tle określonego stanu faktycznego organ pierwszej instancji podjął właściwe rozstrzygnięcie. Ponadto organ odwoławczy obowiązany jest rozpatrzeć wszystkie żądania strony podniesione w odwołaniu i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Zważyć przy tym również należy, że organ odwoławczy – stosownie do art.136 k.p.a. uprawniony jest do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Powyższe pozwala na przyjęcie stwierdzenia, że organ odwoławczy jest obowiązany ocenić prawidłowość decyzji pierwszoinstancyjnej nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej tą decyzją. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organ drugiej instancji nie przeprowadził należycie postępowania odwoławczego, gdyż nie rozpoznał w całokształcie merytorycznie sprawy. Niesporne jest w niniejszej sprawie, że materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 1414 ze zm.). I tak zgodnie z art. 126 ust. 1 tej ustawy, osoby ubiegające się o przyjęcie do uczelni wojskowej, szkoły podoficerskiej lub ośrodka szkolenia składają egzaminy wstępne. Istotne jest przy tym, że postępowanie rekrutacyjne w przypadku podjęcia starań o przyjęcie do wskazanego na wstępie Studium regulują - wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 137 ust. 1 ustawy, przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 listopada 2014r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2014r., poz. 1627). I tak w myśl § 8 ust.4 pkt 1 w/w rozporządzenia w ramach postępowania rekrutacyjnego dla osób ubiegających się o przyjęcie do uczelni wojskowej na szkolenie wojskowe dla kandydatów na oficerów zawodowych (§ 3 pkt 1), przeprowadza się egzamin wstępny w zakresie, o którym mowa w ust.1 pkt 1 i 2, czyli przeprowadza się sprawdzian sprawności fizycznej oraz test znajomości języka angielskiego, a także rozmowę kwalifikacyjną. Stosownie zaś do § 8 ust.5 rozporządzenia, poszczególne elementy postępowania rekrutacyjnego w uczelni wojskowej, o którym mowa w cyt. wyżej § 8 ust. 4 pkt 1, oceniane są zgodnie z regułami ustalonymi przez senat uczelni. Postępowanie rekrutacyjne w uczelni przeprowadza komisja rekrutacyjna (§ 9 ust. 1 rozporządzenia), powoływana przez rektora – komendanta uczelni wojskowej (§ 9 ust.2). Komisja ta po zakończeniu postępowania rekrutacyjnego - zgodnie z § 9 ust. 4 rozporządzenia, wydaje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni zaświadczenie o zakwalifikowaniu lub w terminie do 14 dni od dnia zakończenia postępowania rekrutacyjnego decyzję o niezakwalifikowaniu osoby zainteresowanej do uczelni wojskowej, szkoły podoficerskiej albo ośrodka szkolenia Niesporne jest w niniejszej sprawie, że w dniu 25 czerwca 2015r. Senat Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych [...] podjął uchwałę nr 16/VI/2015 w sprawie warunków i trybu przyjmowania na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w ramach sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego w WSzOWL w roku akademickim 2015/2016. W załączniku do tejże uchwały postanowiono, że postępowanie rekrutacyjne ma charakter konkursowy i obejmuje trzy etapy: Etap I – postępowanie wstępne – polegające na skompletowaniu Teczki Akt Personalnych (TAP) kandydata, Etap II – egzamin wstępny obejmujący: a) test znajomości języka angielskiego. (...) Test składa się ze 100 pytań. (...) Za prawidłowe rozwiązanie testu można uzyskać maksymalnie 100 punktów. Warunkiem zaliczenia egzaminu z języka angielskiego jest uzyskanie co najmniej 60% punktów. (...). b) sprawdzian sprawności fizycznej ; Etap III – postępowanie końcowe polegające na przeprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej. W pkt 1 dotyczącym tegoż etapu postanowiono, cyt.: "Do rozmowy kwalifikacyjnej przystępują wszyscy kandydaci (podoficerowie), którzy pozytywnie przejdą etapy I i II. Na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej, Komisja przyznaje kandydatowi od 0 do 50 punktów, oceniając predyspozycje do kształcenia w uczelni wojskowej oraz predyspozycje do pełnienia zawodowej służby wojskowej w danym korpusie osobowym (grupie osobowej), prezentowaną postawę, motywację do zawodu oficera, a także inne elementy na przykład posiadane kwalifikacje, doświadczenie, uprawnienia, osiągnięcia sportowe .... Rozmowę kwalifikacyjną uważa się za pozytywnie zaliczoną, jeżeli kandydat uzyska co najmniej 1 punkt. Całość postępowania rekrutacyjnego realizowana będzie w oparciu o skalę punktową przedstawioną w tabeli:. | | | | |OCENIANY PRZEDMIOT |Udział % w postępowaniu rekrutacyjnym |Maksymalna | | | |ilość punktów | |Egzamin z języka angielskiego |40 |100 | |Egzamin ze sprawności fizycznej |40 |100 | |Rozmowa kwalifikacyjna |20 |50 | |RAZEM |100 |250 | Postępowanie rekrutacyjne ma charakter konkursowy, w którym podstawę do przyjęcia, z uwzględnieniem limitów miejsc stanowi pozytywne zaliczenie: 1) testu z języka angielskiego, 2) testu sprawności fizycznej, 3) rozmowy kwalifikacyjnej (pkt 3 uchwały Senatu dotyczący Etapu III egzaminu). Punkty uzyskane z egzaminu wstępnego i rozmowy kwalifikacyjnej sumuje się (pkt 3 uchwały Senatu dotyczący Etapu III egzaminu). Komisja Rekrutacyjna podejmuje decyzję o przyjęciu kandydatów na szkolenie wojskowe w ramach Studium Oficerskiego na podstawie ilości punktów uzyskanych w rankingu na pozycji zgodnej z limitem miejsc określonym przez Ministra Obrony Narodowej w danym korpusie osobowym – grupie osobowej (pkt 5 uchwały Senatu dotyczący Etapu III egzaminu). Niesporne jest w niniejszej sprawie, że decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 października 2015r.,Nr 397/MON w sprawie naboru na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w 2016r. (Dz.Urz.MON z 2015r.,poz.284), oraz pisma Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia 25 stycznia 2016r., Nr DK/III/1061/16, limit miejsc dla kandydatów w korpusie osobowym/grupie osobowej: rozpoznania i walki radioelektronicznej/rozpoznania ogólnego do studium oficerskiego w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we W. określono na 19 miejsc. Niesporne jest także w sprawie, że w postępowaniu rekrutacyjnym przeprowadzonym przez organ I instancji w ramach przyjęcia do sześciomiesięcznego Studium Oficerskiego w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we W. skarżący został poddany egzaminowi z języka angielskiego, sprawdzianowi sprawności fizycznej oraz przeprowadzono ze skarżącym rozmowę kwalifikacyjną w dniu 17 lutego 2016r.. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że skarżący ze znajomości języka angielskiego uzyskał 100 punktów, ze sprawdzianu sprawności fizycznej 75 punkty, zaś z rozmowy kwalifikacyjnej uzyskał 4 punkty. Ogółem skarżący uzyskał 179 punktów, co dało mu 22 pozycję na liście rankingowej, gdy zgodnie z powołaną wyżej decyzją Ministra Obrony Narodowej, do Studium Oficerskiego WSOWL w roku 2016 przewidziano przyjęcie 19 kandydatów, w grupie osobowej: rozpoznania i walki radioelektronicznej/rozpoznania ogólnego, o przyjęcie do której ubiegał się skarżący. W niniejszej sprawie, istota sporu sprowadza się do oceny przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego, a w zasadzie do oceny, czy przyznana skarżącemu wielkość punktów z rozmowy kwalifikacyjnej odbytej w dniu 17 lutego 2016r. znajduje potwierdzenie w materiale sprawy. Istotne jest przy tym, że skarżący już w toku postępowania odwoławczego zarzucał organowi I instancji przyznanie zbyt małej liczby punktów z przedmiotowej rozmowy kwalifikacyjnej, zarzucając m. innymi pominięcie przez organ zgodności kierunku studiów (zarządzanie), ukończenia studiów podyplomowych, znajomości języka angielskiego na poziomie 3-2-3-2, siedmioletniej praktyki dowódczej, posiadania prawa jazdy kat. B, C, posiadania uprawnień do kierowania pojazdami specjalnymi, ukończenia szkolenia SERE A przeprowadzonego przez DWS, członkostwa w PK HNS i ukończenia stosownego kursu w AON oraz posiadania poświadczenia bezpieczeństwa TAJNE, NATO SECRET, UE SECRET. Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że decyzją z dnia [...] lutego 2016r., Nr [...] Komisja Rekrutacyjna Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we W. orzekła o niezakwalifikowaniu skarżącego na przedmiotowe szkolenie wojskowe. Zdaniem Sądu, decyzja ta nie zawiera uzasadnienia spełniającego wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. (art. 107 § 3 k.p.a.) W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę, opisana wyżej decyzja z dnia 18 lutego 2016r. nie spełnia wymogów określonych w przytoczonych wyżej przepisach, a tym samym uchyla się spod kontroli. Motywy decyzji organu I instancji, ograniczające się do przywołania postanowień w/w uchwały Senatu, stwierdzających, że przedmiotowe postępowanie miało charakter konkursowy i podanie jedynie ogólnej liczby uzyskanych przez skarżącego punktów, zwłaszcza z rozmowy kwalifikacyjnej, niewątpliwie uchybia wymogom należytego uzasadnienia decyzji administracyjnej. Zasadne są tym samym zarzuty skargi dotyczące naruszenia procedury administracyjnej, poprzez utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy decyzji niezawierającej uzasadnienia spełniającego wymogi art.107 § 3 k.p.a. Uchybienie powyższe jest o tyle istotne, że również uzasadnienie zaskarżonej decyzji, choć przytacza poszczególne kryteria brane pod uwagę podczas rozmowy kwalifikacyjnej i ilość punktów możliwą do otrzymania z każdego kryterium, to nie można przyjąć, by decyzja ta była zgodna z art.107 § 3 k.p.a. Sąd formułując powyższy wniosek odwołuje się do cyt. wyżej zapis pkt.1 Etapu III uchwały Senatu, zgodnie z którym na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej, Komisja przyznaje kandydatowi od 0 do 50 punktów. Tak sformułowany zapis uchwały, jednoznacznie zdaniem Sądu wskazuje, że ilość przyznawanych kandydatowi punktów z rozmowy kwalifikacyjnej pozostawiona została uznaniu Komisji. Potwierdzeniem tegoż jest znajdujący się w aktach sprawy Protokół z przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej (...) z dnia 17 lutego 2016r., oznaczony : Grupa:M58 K05 R , gdzie zawarte są ilościowe kryteria (punktacja) , służąca do oceny uzyskiwanych od kandydata odpowiedzi. I tak dla przykładu, odpowiedź dot.: "Udokumentowane uprawnienia ( w tym ukończone kursy wojskowe) i osiągnięcia przydatne w służbie wojskowej w danym korpusie osobowym /grupie osobowej (specjalności)", była oceniana w przedziale od 0 pkt do 8 pkt. Podobnie było w pozostałych sześciu ocenianych elementach rozmowy kwalifikacyjnej. Skoro zatem zasady oceny rozmowy kwalifikacyjnej, określone zostały w wyżej podany sposób, to w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach należało wykazać (uzasadnić) z czego wynika konkretna liczba punktów przyznanych (bądź nie) skarżącemu za daną odpowiedź (element rozmowy kwalifikacyjnej). W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że przestrzeganie w niniejszej sprawie przepisów procedury administracyjnej jest o tyle istotne, że wydana decyzja jest w istocie decyzją uznaniową. Oznacza to, że podejmowana w ramach uznania administracyjnego przedmiotowa decyzja nakłada na organ obowiązek szczególnie wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego i dokonania równie szczegółowej analizy (oceny) tegoż materiału dowodowego. Uzasadnienie zaś takiej decyzji, zwłaszcza o negatywnych dla strony konsekwencjach – a co ma miejsce w niniejszej sprawie - powinno zaś szczegółowo wskazywać także przyczyny, argumenty, na których oparł się organ rozstrzygający sprawę, jak i powody dla których organ zastosował takie rozstrzygniecie. Brak prawidłowego uzasadnienia przedmiotowej decyzji, nie tylko, że nie wyjaśnia stronie zasadności zastosowania takiego rozstrzygnięcia, lecz także – jak to już wyżej Sąd zauważył, uniemożliwia właściwą kontrolę Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę. Korzystanie z uznania administracyjnego oznacza wprawdzie, że organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, jednakże wybór taki nie może być dowolny, lecz odwrotnie - musi on wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie, jak i w orzecznictwie, gdzie przyjęte zostało, że z decyzjami uznaniowymi wiąże się ukierunkowana kontrola sądowa, przy której rolę, zadania i zakres kompetencji Sądu rozumie się znacznie szerzej i głębiej niż w innych sytuacjach. Kontrolę tę zaś musi umożliwiać szczegółowe uzasadnianie takich decyzji. Stąd nie tylko nie są one zwolnione z takiego obowiązku, ale ich uzasadnienie musi wskazywać w sposób jasny i czytelny na motywy, jakimi kierowano się, podejmując określone rozstrzygnięcie (por. M.Jaśkowska, Uznanie administracyjne w orzecznictwie sądów administracyjnych, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 5-6/2010, str.174 –175). Zgodnie zaś z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. obowiązkiem organu administracji publicznej, a w niniejszej sprawie Komisji Rekrutacyjnych było podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że orzekające w niniejszej sprawie organy, w tym organ odwoławczy, związany był rygorami procedury administracyjnej, co oznacza że zobligowany był do przestrzegania ogólnych zasad postępowania statuowanych przepisami k.p.a., w tym zasady praworządności, zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa jak i zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 7, 8 i 10 § 1 k.p.a.). Z zasad tych przede wszystkim wynika wymóg praworządnego prowadzenia postępowania przy ścisłym przestrzeganiu prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) i konkretnego ustosunkowania się w uzasadnieniu do żądań i twierdzeń strony, zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.. Tak jak to już wyżej Sąd podkreślił, wydane w sprawie decyzje winny były wskazywać w treści uzasadnienia nie tylko sumę uzyskanych punktów, lecz także uzyskaną punktację w odniesieniu do poszczególnych kryteriów wraz ze szczegółowym omówieniem przyczyn przyznania czy też nie przyznania punktów. Jednakże tych wymogów wydane w sprawie decyzje nie spełniają. Stwierdzenie to jest o tyle istotne, że załączonych do skargi licznych dokumentów, potwierdzających podnoszenie przez skarżącego kwalifikacji, jak i obrazujące Jego postawę - kopia Opinii służbowej z dnia 1 października 2015r., sporządzonej przez Dowódcę Eskadry (k.14 akt sądowych) jednoznacznie wynika, iż skarżący otrzymał ocenę ogólną wzorową, w tym również wzorową ocenę w liczbie 91 punktów za wywiązywanie się z obowiązków lub zadań służbowych oraz za kompetencje i predyspozycje. Nadto stwierdzić należy, że skarżącemu nie zapewniono czynnego udziału w postępowaniu, naruszając tym samym przepis art. 10 k.p.a., w myśl którego organy obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Powyższy przepis, gwarantujący udział strony w postępowaniu administracyjnym, ma przede wszystkim na celu zapewnienie należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy. Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych sprawy, nie wynika, aby umożliwiono skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że poprzez udział w postępowaniu administracyjnym należy rozumieć udział stron w całym ciągu czynności tego postępowania. Przy tym, to nie strona winna wykazać dostateczną aktywność, aby zapewnić dla siebie czynny udział w postępowaniu, lecz stosownie do art. 10 § 1 k.p.a. taki obowiązek spoczywa na organach administracji publicznej. Zawarte w art. 10 § 1 k.p.a. sformułowanie – przed wydaniem decyzji – jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o ten moment postępowania, w którym organ, po zakończeniu postępowania dowodowego, przechodzi do fazy podjęcia rozstrzygnięcia, dotyczy to zarówno postępowania przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1239/08, z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa1153/09, z dnia 1 lipca 1999 r. IV SA 595/99 - LEX nr 47888). Zważyć przy tym także należy, że w orzecznictwie powszechnie zostało przyjęte, że obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia skarżącego oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym Mu prawie, uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył nie tylko obowiązek ustalony w art. 10 § 1 k.p.a., lecz także przepis art.81 k.p.a., w myśl którego, okoliczność faktyczna może być uznana zza udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Podsumowując dotychczasowe rozważania stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem w/w przepisów postępowania, stąd Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązany był uchylić obie funkcjonujące w obrocie prawnym decyzje. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. H.B.27.09.2016 r.