IV SA/Wr 183/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 23 marca 2016 r. P. W., dalej: skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata K. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnił ten wniosek możliwością poniesienia szkody, która mogłaby nastąpić w przypadku prowadzenia egzekucji na podstawie powyższej decyzji, gdyż zostałby pozbawiony środków niezbędnych dla utrzymania siebie i rodziny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odmawiając jednocześnie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odmowy organ wskazał, że skarżący nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, nie powołał ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania. Nie przedstawił również swojej obecnej sytuacji finansowej i majątkowej. Zdaniem organu tak skonstruowany wniosek, zawierający jedynie ogólnikowe twierdzenia, uniemożliwia dokonania oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić dla skarżącego w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez skarżącego szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze przedstawione rozważania należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowuje znaczną szkodę lub też nieodwracalne skutki. Wskazanie w skardze, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę, bez skonkretyzowania okoliczności, w jakich miałoby dojść do tego, nie może być uznane za wypełnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący we wniosku nie przedstawił takich okoliczności, a przez to uniemożliwił dokonanie oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Stąd należy zgodzić się z organem administracyjnym, że tak sformułowany wniosek, zawierający jedynie ogólnikowe twierdzenia, nie może być skuteczny. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.