IV SA/Wr 20/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwinowska, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant Aleksandra Rygielska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej uchyla decyzję II instancji Orzeczeniem Nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. uznała K. K. za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej Kategoria N. Wskazano, że rozstrzygnięcie zapadło na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 (Dz. U. Nr 151 poz. 1594, Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 10.05.2004 poz. 2130 - ustawa z dnia 29.11.2005 Dz. U. Nr 253. Powyższe orzeczenie wydano po przeprowadzeniu badania lekarskiego, w wyniku którego rozpoznano u poborowego schorzenia z § 34 p 2 - niestabilność kręgosłupa LS. Zaburzenia postulane kręgosłupa szyjnego z katową kifozu na poziomie C3-4 § 14 p 5 Odwołanie od powyższego orzeczenia z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy wniósł K. K. Podniósł, że przed odbyciem zasadniczej służby wojskowej przeszedł kompleksowe badania lekarskie dotyczące jego zdolności do pełnienia jej w jednostkach desantowo-szturmowych. Potwierdziły one jego wysoką sprawność fizyczną i zdrowotną. Do wniosku jak stwierdził dołącza orzeczenie lekarskie [...] wydane przez Centrum Medycyny Lotniczej Głównego Ośrodka Badań Lotniczo-Lekarskich Aeroklubu Polskiego we W. na podstawie którego został uznany za zdolnego do wykonywania czynności lotniczych wg klasy 3, które ważne jest do kwietnia 2008 r. Stwierdził, że te właśnie względy uzasadniają jego decyzję o odwołaniu się od orzeczenia. Orzeczeniem z dnia [...] r. Nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska na podstawie art. 127 § 1, art. 138 kpa w związku z § 4 pkt 1, § 27 ust. 4, § 31, § 32 rozporządz. MON z 10.05.2004 w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich o tych sprawach (Dz. U. Nr 133 poz. 1422) utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie stwierdzono nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Wskazano, że w świetle przeprowadzonych badań lekarskich specjalistycznych (w tym specjalistyczne badanie lekarskie okulistyczne) wynika, że aktualny stopień zaburzeń ze strony narządu wzroku uzasadnia uznanie orzekanego w gr. I badanych (kandydaci do służby w jednostkach desantowo-szturmowych) za niezdolnego do służby w jednostkach desantowo-szturmowych kat. N. W tej sytuacji RWKL we W. stoi na stanowisku, że upośledzenie rozróżnieniem barw mieszczące się w zakresie pojęciowym § 14 pkt 6 z zał Nr 2 do rozp. MON z dnia 25.06.2004 (Dz. U. Nr 151 poz. 1595) kwalifikuje go do kategorii zdolności do służby wojskowej. Skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. K. W uzasadnieniu przywołał dotychczasowy stan faktyczny i stwierdził, że przez Komisję został przebadany pod kątem schorzenia kręgosłupa, na orzeczeniu nie opisano wyników tego badania. Nie jest prawdą aby zostały przeprowadzone specjalistyczne badania dotyczące upośledzenia widzenia barw, jak to stwierdzono w uzasadnieniu orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. Podniósł też, że w okresie [...] - [...] odbywał zasadniczą służbę wojskową w oddziałach desantowo-szturmowych w G. Przed powołaniem do służby zasadniczej stan jego zdrowia nie był przeciwwskazaniem do jej odbycia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarzucił, że rozpoznając odwołanie organ oparł się o wyniki badań lekarskich specjalistycznych przeprowadzonych zarówno w 105 Szpitalu Wojskowego SPZOZ w Ż. jak i 4 WSKzP.SPZOZ we W. , z których wynika, że stwierdzone zaburzenia rozróżniania barw, mieszczące się w zakresie pojęciowym § 14 p 6 z zał Nr 2 do rozp. MON z dnia 25.06.2004 w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach uzasadniają uznanie skarżącego za zdolnego do pełnienia służby w jednostkach desantowo-szturmowych i w charakterze kandydata do zawodowej służby wojskowej. Podniósł, że skarżący nie posiadał dokumentacji, która mogłyby powodować wątpliwości co do dokonanej oceny wady wzroku. Wskazał, że kwestia dodatkowej oceny lekarskiej specjalistycznej neurologicznej i ortopedycznej, dokonanej przez RWKL W. wynikała ze statusu orzekanego, który odbywał służbę wojskową, co w przypadku wcześniej stwierdzanych zaskarżonym orzeczeniem TWKL w Ż. zmian, mieszczących się w zakresie pojęciowym § 34 p 2 z zał Nr 2 do rozp. MON z 25.06.2004 zachodziłaby konieczność oceny jego zdolności w gr. II osób badanych - żołnierze rezerwy (zał. Nr 2 do w/w rozp.). Natomiast wady wzroku dotyczące upośledzenia rozróżniania barw mieszczące się w zakresie pojęciowym § 14 p 5 lub 6 z zał. Nr 2 do rozp. MON z 25.06.2006 nie wpływają na ustalenia zdolności do czynnej służby wojskowej w rezerwie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Według art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne ( art. 3 §1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 §2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit.b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy(lit.c). Zatem uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 zwanej dalej u.p.s.a.). Na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie są organami administracji publicznej wydającymi decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do zawodowej służby wojskowej i do pełnienia tej służby poza granicami ze względu na stan zdrowia. Dlatego też do tego rodzaju decyzji odnoszą się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r. I SA 2114/97 - LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r. SA/Gd 1655/95- OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135 i inne). Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zatem zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego w tym zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego , z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu właściwy organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). W myśl bowiem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 KPA organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, a ocena dowodów aby nie przekształciła się w samowolę musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Przepis art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ orzekający obowiązek zebrania całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanego przepisu prawa wynika między innymi, że jest on zobowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (wyrok NSA z 17.05.1994r. SA/Lu 1921/93). Nadto jak wskazuje orzecznictwo, jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale nie kompletnym czy nie w pełni rozpatrzonym ( wyrok SN z 23.11.1994r. III ARN 55/94) Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego -Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie zadaniem wojskowych komisji lekarskich było ustalenie zdolności K. K. do pełnienia służby wojskowej, w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. oraz poprzedzające je orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Zgodnie z treścią § 16 wskazanego na wstępie rozporządzenia MON (Dz. U. Nr 133, poz 1422) - orzekając o zdolności do zawodowej służby wojskowej, wojskowe komisje lekarskie zaliczają jednocześnie daną osobę do jednej z kategorii zdolności do takiej służby, według Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia. Tym samym komisja orzekająca w pierwszej instancji na podstawie otrzymanej dokumentacji lekarskiej zakwalifikowała rozpoznane u skarżącego schorzenia zgodnie z wspomnianym wykazem zaliczając skarżącego do kat. Z. Zgodnie z § 32 ust. 2 przywoływanego rozporządzenia Wojskowa Komisja Lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby komisja ta może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie zdolności fizycznej i psychicznej do służby wojskowej oraz odbywania takiej służby poza granicami państwa skarżącego (załącznik Nr 2 do rozporządzenia MON z 10.05.2004 r.). Tym samym komisja orzekająca w pierwszej instancji na podstawie otrzymanej dokumentacji lekarskiej zakwalifikowała rozpoznane u skarżącego schorzenia zgodnie z wspomnianym wykazem zaliczając skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Przypomnieć należy, że organ I instancji, stwierdził dolegliwości w zakresie niestabilności kręgosłupa LS, zaburzenia posturalne kręgosłupa szyjnego z kątową kifozą na poziomie C 3-4 - § 34 p 2 oraz § 14 p 5. To ostatnie rozpoznanie zgodne z załącznikiem Nr 2 do rozporządzenia z 10.05.2004 (Dz. U. Nr 133 poz 1422) to nieznaczne upośledzenie rozróżniania barw co w grupie I kwalifikuje N lub Z - czyli zdolnych lub niezdolnych do pełnienia służby wojskowej. Organ II instancji rozpoznając odwołanie kwalifikuje opisaną dolegliwość do § 14 p 6 załącznika Nr 2 do w/w rozporządzenia co oznacza po myśli tego załącznika upośledzenie rozróżniania barw i w grupie I - kategorię N. Przy czym nie odniósł się do rozstrzygnięcia organu I instancji, nie wyjaśnił dlaczego w jego ocenie schorzenie skarżącego odpowiada § 14 pkt 6. Zatem Sąd a także skarżący nie ma wiedzy jakie czynniki choroby zadecydowały o zmianie oceny stanu zdrowia (oczu) i nie dają możliwości Sądowi dokonania kontroli. Ponadto organ II instancji nie ustosunkował się do złożonych przez skarżącego dowodów, z których wynika jego stan zdrowia - decyzji TWKL z [...] r. orzeczenia Centrum Medycyny Lotniczej z [...] r. Zatem zaskarżone orzeczenie rażąco narusza art. 107 kpa co w tych okolicznościach po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej. LB 22.05.07