IV SA/Wr 200/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2015-08-31

Skład orzekający: Henryk Ożóg

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie dokonała równocześnie wymaganej czynności (wniesienia skargi kasacyjnej) i nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ strona skarżąca nie dokonała równocześnie wymaganej czynności, tj. nie wniosła skargi kasacyjnej, ani nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Opinia pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odmowa wyznaczenia nowego pełnomocnika nie stanowiły podstaw do przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który oddalił jej skargę na decyzję Wojewody o odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Skarżąca argumentowała, że została błędnie poinformowana przez pełnomocnika o możliwości złożenia skargi konstytucyjnej zamiast skargi kasacyjnej. Sąd wezwał skarżącą do złożenia skargi kasacyjnej lub podania informacji o jej wniesieniu, jednak skarżąca nie dokonała tej czynności, domagając się ponownego wyznaczenia pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 22 października 2014 r. oddalił powyższą skargę. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2014 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W celu realizacji tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokat K. P. która pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie pismem (bez daty) złożonym osobiście w Sądzie w dniu 30 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu. W piśmie tym podała, że została błędnie poinformowana przez pełnomocnika, że może od razu złożyć skargę konstytucyjną, zaś napisanie pisma do NSA nie odniesie skutku. Od pełnomocnika ustanowionego przez Sąd Rejonowy uzyskała informacje, że nie została wykorzystana droga prawna w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej. Dodała, że gdyby mogła sama sporządzić wymagane pisma to nie miałaby problemów czasowych, gdyż w międzyczasie miała przyznanego pełnomocnika nie posiadającego znajomości prawa konstytucyjnego i czekała na zmianę osoby tego pełnomocnika. Pismem Sądu z dnia 22 lipca 2015 r., sporządzonym w nawiązaniu do powyższego wniosku o przywrócenie terminu, poinformowano skarżącą o tym, że zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała zostać dokonana, w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a zgodnie z § 4 tego przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie tym wezwano skarżącą do podania w terminie siedmiu dni czy została sporządzona i wniesiona skarga kasacyjna oraz do jej nadesłania w tym terminie gdyby taka skarga została sporządzona. W odpowiedzi na to pismo, skarżąca pismem z dnia 1 sierpnia 2015 r., które złożyła w Sądzie w dniu 3 sierpnia 2015 r., wyjaśniła, że nie może sama napisać pism więc musi zwrócić się z ponownym wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, gdyż wyznaczony poprzednio pełnomocnik podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie. Nadała tok sprawie, lecz z tego powodu, że nie została przeprowadzona całkowita droga prawna ponownie złożyła o przywrócenie terminu. Dodała, że nie wie w jakim czasie uda jej się skontaktować z nowym pełnomocnikiem, o którego wyznaczenie zwróciła się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Tego samego dnia skarżąca złożyła odrębne pismo (bez daty ), w którym zwróciła się o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie, gdyż poprzedni podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie i nie znajduje podstaw do napisania pisma do NSA. Dodała, że skontaktowała się z kancelarią adwokacką mecenasa Ż., która została wyznaczona przez Sąd Rejonowy do napisania skargi konstytucyjnej. Zadała pytanie czy kancelaria ta może sporządzić skargę kasacyjną do NSA. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2015 r. umorzono postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte kolejnym wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu z tego względu, że skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w żądanym zakresie, a wyznaczony pełnomocnik udzielił pomocy prawnej składając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r., adresowanym do skarżącej i przesłanym do wiadomości Sądu i wyznaczonej pełnomocnik z urzędu poinformowała w odpowiedzi na wniosek skarżącej z sierpnia 2015 r., że brak jest podstaw prawnych do zmiany pełnomocnika z urzędu, gdyż usługa prawna świadczona z urzędu została wykonana i polegała na odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej. W piśmie tym wskazano również, że z treści wniosku wynika, iż upłynął już termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zawarty w piśmie (bez daty), które wpłynęło do Sądu w dniu 30 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 4 tego przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( § 2 tego przepisu). Z akt sprawy wynika, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie wniosła wymaganej skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została również wniesiona w odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 22 lipca 2015 r. wzywające skarżącą do jej nadesłania w terminie 7 dni lub do podania czy została sporządzona i wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna. W odpowiedzi na to pismo skarżąca bowiem pismem z dnia 1 sierpnia 2015 r. podała, że musi złożyć ponowny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyż poprzednio wyznaczony podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie oraz że zwróciła się do ORA o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu. Dodać należy, że ponowny wniosek o wyznaczenie pełnomocnika został zawarty w odrębnym piśmie złożonym w Sądzie wraz z omawianym pismem i rozpoznany wspomnianym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 sierpnia 2015 r. umarzającym postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte tym wnioskiem. Ponadto z treści pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 6 sierpnia 2015 r., wynika, że brak jest podstaw prawnych do zmiany w niniejszej sprawie pełnomocnika z urzędu, gdyż pomoc prawna została udzielona i polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pisma te potwierdzają zatem, że skarga kasacyjna nie została sporządzona. W rozpoznawanej sprawie została sporządzona jedynie opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś właściwy organ odmówił wyznaczenia nowego pełnomocnika z urzędu, który mógłby ewentualnie sporządzić skargę kasacyjną. Skarżąca więc nie dokonała czynności, której dotyczył wniosek o przywrócenie terminu. Powyższe uzasadnia odmowę przywrócenia terminu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło