IV SA/Wr 224/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant apl. Prok. Krzysztof Duszeńko, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia na I rok studiów wyższych oddala skargę. [...]r. J. B. złożył wniosek o przyjęcie na studia – w części 13 wniosku dotyczącej życiorysu i przebiegu nauki – wskazał, że podjął studia prawnicze, które w [...]r. zostały przerwane decyzją uczelni. Pismem z dnia [...]r. Sekretarz Wydziałowej Komisji Egzaminacyjnej poinformował skarżącego, że przyjęcie na studia zaoczne odbywa się na podstawie wymaganych dokumentów. W dokumentacji przez niego przesłanej brakuje opłaty – dlatego też podanie na I rok studiów nie może być uwzględnione i podlega zwrotowi. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Rektor Uniwersytetu W. decyzją nr [...] z dnia [...]r. stwierdził, że utrzymuje w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej w sprawie odmowy przyjęcia na I rok zaocznych studiów prawa. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...]r. i na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.06.1960r. kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. z 2000rr. Nr 98 poz. 1011 ze zm./ po rozpoznaniu wniosku skarżącego stwierdziło nieważność decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. W uzasadnieniu stwierdzono, że pismo Sekretarza Wydziałowej Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...]r. nie jest decyzją administracyjną a tylko pismem informacyjnym. Tym samym decyzja Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. utrzymująca w mocy nieistniejącą decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej rażąco narusza prawo art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Decyzją z dnia [...]r. Prorektor d/s Nauczania Uniwersytetu W. umorzył postępowanie. Stwierdził bowiem, że skarżący decyzją Prorektora d/s Nauczania Uniwersytetu W. z dnia [...]r. został przyjęty na [...] rok [...] semestr zaocznych studiów prawa na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. Tym samym wydanie decyzji w sprawie przyjęcia na studia stało się bezprzedmiotowe wobec spełnienia dyspozycji art. 105 § 1 kpa. Decyzją z dnia [...]r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu stwierdził nieważność decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. nr [...]. Minister uznał, że decyzję z [...]r. Rektor wydał z naruszeniem przepisów dotyczących właściwości – co po myśli art. 156 § 1 pkt 1 kpa stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji. Nie została bowiem wydana decyzja przez organ I instancji stosownie do art. 141 ust. 5 ustawy z 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. Nr 65 poz. 385 z póź. zm./. Pismem z [...]r. Sekretarz Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej wezwał J. B. do uzupełnienia braków podania określonych w zasadach przyjęć i warunkach egzaminu wstępnego na [...] rok studiów roku [...] przez nadesłanie między innymi wypełnionego formularza. [...]r. skarżący złożył wymagane dokumenty w tym formularzu o przyjęcie na studia. Wcześniej pismem z dnia [...]r. – odwołując się do pisma z [...]r. oświadczył, że składa dokumenty złożone 4 lata temu a zwrócone przez uczelnię. Natomiast żądanie wniesienia opłaty jest niezasadne bo już zaliczył [...] semestr, a uchwała senatu U.W. nie przewiduje takiego obowiązku. Decyzją Wydziałowej Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...]r. skarżący został przyjęty na [...] rok studiów zaocznych kierunek Prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w roku akademickim [...]. Jako podstawę prawną tej decyzji powołano art. 104 § 1 kpa, art. 141 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. Nr 65 poz. 385 z późn. zm./ § 22 ust. 2 pkt 5 Statutu Uniwersytetu W. i uchwałę Senatu Uniwersytetu W. z dnia [...]r. podjętą na podstawie wniosków Rad Wydziałów, określających zasady i tryb przyjmowania oraz warunki egzaminu wstępnego na [...]rok studiów w Uniwersytecie W. na rok akademicki [...]. [...]r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji o przyjęciu na [...] rok studiów. Twierdzi, że powinien być przyjęty na rok wyższy. Podniósł, że zaznaczył okoliczność, że studiował już [...] semestry. [...]r. skarżący złożył pismo kierowane do Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii, Uniwersytetu W. o przyjęcie na studia /reaktywowane/ zaoczne /kierunek Prawo/ rok [...] semestr [...]. Stwierdził, że ostatnia decyzja o skreśleniu z listy studentów została wydana dnia [...]r. Również [...]r. wezwał Rektora Uniwersytetu W. do usunięcia naruszenia prawa – zarzucał bezczynność w przedmiocie załatwienia odwołania z [...]r. – a następnie wniósł skargę na bezczynność organów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Ostatecznie skargę tę wnioskodawca cofnął. Sąd postępowanie w sprawie umorzył /IV SAB/Wr 3/07/. Równolegle z powyższą sprawą toczyło się przed organami Uniwersytetu postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego o przyjęcie na [...] rok studiów [...]semestr. Negatywna w tej materii decyzja Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...]r. została utrzymana w mocy decyzją Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. nr [...] . W związku z wniesioną skargą od powyższych decyzji przez zainteresowanego Wojewódzki Sąd Administracyjny ostatecznie wyrokiem z dnia 28 marca 2007r. – uchylił między innymi zaskarżone decyzje – IV SA/Wr 23/07. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Rektor Uniwersytetu W. na podstawie art. 104 § 1 kpa, art. 257 ust. 2 i art. 141 ust. 5 ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym /Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm./ utrzymał w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...]r. o przyjęciu J. B. na [...] rok studiów niestacjonarnych na kierunku Prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w roku akademickim [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że skarżący składając wniosek o przyjęcie na studia wybrał tryb przewidziany prawem dla kandydatów na I rok studiów. Ten fakt zaważył na dalszym trybie postępowania i doprowadził do wydania decyzji z dnia [...]r. Podniósł również, że domaganie się zmiany decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej i przyjęciu skarżącego na wyższy niż I semestr studiów nie znajduje podstaw prawnych w przyznanych komisjom rekrutacyjnym kompetencjach – ani Wydziałowa ani Uczelniana Komisja Rekrutacyjna nie są władne reaktywować w prawach studenta osoby, która z listy studentów została skreślona. Takie uprawnienia posiada dziekan wydziału jako ustawowy, jednoosobowy organ. Skargę na powyższą decyzje oraz decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...]r. o przyjęciu na [...] rok studiów z wnioskiem o uchylenie zaskarżonych decyzji i zasądzenie od organów kosztów procesu złożył J. B. Zaskarżonym decyzjom zarzucił 1) orzekanie o czymś co żądaniem strony nie było; żądaniem strony było wznowienie studiów rozpoczętych w roku akademickim [...], 2) naruszenie słusznego interesu strony przez uniemożliwienie kontynuowania studiów na wyższych latach, nieuwzględnienie okoliczności, iż status prawny skarżącego kształtuje prawomocna decyzja o przyjęciu – wznowieniu studiów na [...] semestrze z dnia [...]r. [...]. Podniósł, że zaskarżona decyzja ma degradacyjny charakter, została wydana po dwóch latach zwłoki i w połowie semestru letniego [...] i jest niewykonalna. Semestr zimowy [...] zakończył się. Uczelnia uprawia fikcję edukacyjną, gdyż nie jest w stanie zorganizować i świadczyć skarżącemu zajęć dydaktycznych semestru [...]. Wskazał, że zaskarżona decyzja stwarza pozory korzystności ponieważ wpisuje się w ciąg degradacji i uporczywego uniemożliwiania skarżącemu kontynuowania studiów – na co się nie godzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a w uzasadnieniu przedstawiając stan faktyczny sprawy podniósł, że w żaden sposób nie naruszył interesu strony, a do skreślenia z listy studentów dochodziło z przyczyn leżących po stronie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przedmiotem skargi jest decyzja Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. utrzymująca w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...]r. o przyjęciu skarżącego na [...] rok studiów niestacjonarnych na kierunku Prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w roku akademickim [...]. Według twierdzeń skarżącego organy orzekły o czymś co żądaniem nie było. Oczywistym jest, że decyzje te zostały podjęte w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem. Zatem podstawową rzeczą dla rozpoznania skargi jest ustalenie z jakim wnioskiem, żądaniem wystąpił skarżący. Postępowanie w sprawie zostało zainicjowane podaniem skarżącego do Rektora Uniwersytetu W. o przyjęcie na studia zaoczne Wydział Prawa, Administracja kierunek Prawo. Podanie to nosi datę [...]r. Druk podania, jego treść jest jednoznaczna – skarżący złożył wniosek o przyjęcie na [...] rok studiów i taki wniosek był przedmiotem rozpoznania organów. Sekretarz Komisji Wydziałowej pismem z dnia [...]r. zwrócił powyższe podanie wskazując, że wnioskodawca nie może być przyjęty na [...] rok studiów z uwagi na brak opłaty; decyzja Rektora Uniwersytetu W. z [...]r., która została wydana w związku ze złożonym odwołaniem dotyczyła zasadności zwrotu podania o przyjęcie na [...] rok studiów. Również decyzje Ministra Edukacji Narodowej i Sportu podjęte w trybie art. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm./ z dnia [...]r. [...] stwierdzająca nieważność decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. [...] oraz z [...] stwierdzająca nieważność decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. znak [...] – dotyczyły zasadności decyzji Rektora Uniwersytetu W. w sprawie przyjęcia skarżącego na [...] rok studiów zaocznych na Wydział Prawa i Administracji, Kierunek Prawo. Wskazane wyżej decyzje Ministra Edukacji Narodowej i Sportu zostały wydane co wynika z ich treści w związku z podaniem wnioskodawcy. Wnioskodawca bardzo żywo uczestnicząc w postępowaniu administracyjnym i wnosząc odpowiednie żądania w tym między innymi do Ministerstwa nie wskazał błędnego rozumienia jego wniosku nie zaprzeczył, iż ubiega się o przyjęcie na studia [...] semestr [...] rok studiów. Odwrotnie w piśmie z dnia [...]r. po wezwaniu przez Wydziałową Komisję Rekrutacyjną, Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. pismem z dnia [...]r. do dostarczenia dokumentów wskazanych w tym piśmie a określonych w zasadach przyjęć i warunkach egzaminu wstępnego, na [...] rok studiów w Uniwersytecie W. w roku [...] – skarżący ponownie złożył podanie o przyjęcie na studia noszące datę [...]r. i między innymi dowód wpłaty opłaty rekrutacyjnej. Ponadto dodatkowo w dniu [...]r. ponownie złożył kwestionariusz - podanie o przyjęcie na studia w roku akademickim [...]. Prawdopodobnie podanie z [...]r. miało aktualizować podanie dostarczone ponownie a noszące datę [...]r. /podania dołączono do pisma organu z [...]r./; podanie z [...]r. dotyczyło przyjęcia na studia w roku [...], podanie z [...]r. przyjęcia na studia w roku akademickim [...]. Zatem poza wszelkimi wątpliwościami jest to, że skarżący wystąpił i do dnia wydania decyzji przez organ I instancji domagał się przyjęcia na [...] rok studiów i w toku postępowania tego wniosku nie cofnął. Zatem decyzja organu I i II instancji odpowiadała jego żądaniu. Trafne jest zatem orzeczenie organu II instancji, który utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję mimo zarzutów odwołania, że wnioskodawca powinien być przyjęty na rok wyższy. Zaznaczył bowiem, że studiował już [...] semestry. Istotnie w podaniu z dnia [...]r. skarżący wskazał, że podjął studia prawnicze które w roku [...]r. zostały przerwane przez decyzję uczelni. Informacja ta jest zawarta w części 13 podania w której wnioskodawca przedstawił swój życiorys i nie była związana z żadnym wnioskiem. Niewątpliwie organy rozpoznając sprawę, muszą brać pod uwagę wszystkie okoliczności – wskazuje na to choćby art. 134 § 2 kpa mówiący, że decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Nie mniej jednak tak w dacie wydania decyzji, przez organ I instancji jak i też organ II instancji skarżący nie był studentem Wydziału Prawa. Z akt sprawy IV SA/Wr 651/06 toczącej się przed tut. Sądem a dotyczącej skargi J. B. w przedmiocie skreślenia z listy studentów wynika, że decyzję Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. został on skreślony z listy studentów [...] roku niestacjonarnych studiów. Wcześniejsze ponowne przyjęcie na studia w roku akademickim [...] zakończyło się również skreśleniem z listy studentów decyzją Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...]r. Wreszcie, dodać należy iż niezależnie od powyższych decyzji w postępowaniach administracyjnych i sądowych toczyło się również postępowanie w związku z wnioskiem skarżącego z dnia [...]r. o przyjęcie na studia zaoczne, rok [...] semestr [...]. Postępowania te w ocenie Sądu nie mogły mieć żadnego wpływu na rozpoznanie wniosku z dnia [...]r., w dacie wydania zaskarżonych decyzji – decyzje wydane w opisywanych sprawach były ostateczne. Mając powyższe na uwadze zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione. Żądaniem strony wyartykułowanym podaniem z [...]r. było przyjęcie na [...] rok studiów a nie żądanie wznowienia studiów rozpoczętych w roku akademickim [...]. Nie można się również zgodzić z twierdzeniami, że status skarżącego kształtuje prawomocna decyzja o przyjęciu na studia z dnia [...]r. [...]. Skarżący bowiem istotnie na podstawie tej decyzji podjął studia w roku akademickim [...] – ale ostateczną decyzją Rektora z dnia [...]r., utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. z dnia [...]r. został skreślony z listy studentów. Nie jest również ostatecznie trafny zarzut, że zaskarżona decyzja została wydana w połowie semestru letniego roku akademickiego [...] a tym samym jest niewykonalna. Istotnie zaskarżona decyzja została wydana w połowie semestru letniego [...] – ale decyzja organu I instancji umożliwiająca podjęcie studiów została podjęta na początku roku akademickiego [...] bo [...]r. zatem osoba zainteresowana podjęciem studiów mogła uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych semestru [...]. Kwestia bezczynności organu była rozważana w odrębnym postępowaniu sądowo-administracyjnym. W przedstawionych wyżej okolicznościach – skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 151 poz. 1270 ze zm./ należało oddalić.