IV SA/Wr 225/10

Wrocław 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. L. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi Ż. G. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2008 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 225/08 ze skargi Ż.. G. na decyzję Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z dnia 27 marca 2008 r. nr ... w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela mianowanego postanawia: przyznać adwokatowi T. L. kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych (w tym 22% VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2009 r. sygn. akt IV SA/Wr 85/09, przyznano Ż. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. L., który reprezentował stronę również w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie prawomocnie zakończonej o sygn. akt IV SA/Wr 85/09. Pełnomocnik skarżącej po wydaniu w dniu 19 października 2010 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 225/10 wyroku oddalającego skargę, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, jednocześnie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone na jego rzecz w całości ani w części. Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do udokumentowania w terminie 14 dni faktu dostarczenia stronie skarżącej opinii z dnia 3 grudnia 2010 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oraz przedłożenia w terminie siedmiu dni oświadczenia podatnika otrzymującego przychody za świadczoną pomoc prawną osobiście i na zlecenie sądu. Orzeczeniem referendarskim z dnia 31 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 22510 odmówiono przyznania adwokatowi T. L. kosztów zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy. W jego motywach wskazano, że z pełnomocnik skarżącej nie wykazał wykonania ciążącego na nim obowiązku świadczenia pomocy prawnej na rzecz skarżącej, bowiem nie zastosował się do wezwania z dnia 9 grudnia 2010 r. i nie udokumentował faktu doręczenia skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie referendarza sądowego samo sporządzenie takiej opinii nie prowadzi bowiem do osiągnięcia podstawowego celu pomocy prawnej z urzędu, tj. pełnej realizacji prawa strony skarżącej do sądu, poprzez – w realiach sprawy - fachową ocenę szans na uwzględnienie żądania strony w toku postępowania sądowoadministracyjnego w II instancji. Dlatego o wykonaniu tego obowiązku przez wyznaczonego w sprawie adwokata nie świadczy przedłożenie przedmiotowej opinii do akt sprawy, a dopiero umożliwienie stronie skarżącej zapoznania się z tą opinią. W konsekwencji, na przyznanie kosztów tak wykonanej czynności pomocy prawnej pozwala dopiero wykazanie przez działającego w sprawie z urzędu profesjonalnego pełnomocnika co najmniej podjęcia przezeń starania w celu umożliwienia stronie skarżącej zapoznania się ze sporządzoną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik strony wniósł w dniu 12 stycznia 2010 r. sprzeciw od postanowienia z dnia 31 grudnia 2010 r., podnosząc zarzut naruszenia art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że w dniu 6 grudnia 2010 r. wniósł do tutejszego Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z adnotacją, że przedmiotowa opinia została przedłożona do wiadomości Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej oraz skarżącej. Według twierdzeń pełnomocnika skarżącej wspomnianą opinię doręczono Okręgowej Radzie Adwokackiej we W. w dniu 9 grudnia 2010 r. zaś do skarżącej wysłano ją listem poleconym w dniu 8 grudnia 2010 r., na potwierdzenie czego przedłożył on odpis opinii z prezentatą wpływu do Okręgowej Rady Adwokackiej oraz potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr ...do skarżącej Ż.G. Ponadto wnioskodawca podniósł, że warunkiem uzyskania przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego w ramach instytucji prawa pomocy jest złożenia stosownego wniosku oraz złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jego zdaniem przepisy ustawy normującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości dokonania przez sąd weryfikacji działań pełnomocnika w zakresie kontaktów z klientem, a w szczególności wykonania obowiązku doręczenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Finalnie podał, że skarżąca nie wnosiła zastrzeżeń w zakresie zastępowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe unormowanie dotyczące wynagrodzenia czynności dokonanych przez adwokata znajduje się w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm.) (zwanego dalej rozporządzeniem) Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji; za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł [...]. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika wprost, jakie wynagrodzenie przysługuje profesjonalnemu pełnomocnikowi (adwokatowi) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brzmienie cytowanego przepisu jest klarowne i nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych, a jego hipoteza nie obejmuje kwestii doręczenia, bądź zapoznania reprezentowanej przez pełnomocnika strony postępowania sądowo-administracyjnego z treścią opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W badanej sprawie pozostaje poza sporem fakt, że pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku postaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą wniósł do tutejszego Sądu, zatem wykonał czynności, o których mowa w powołanych wyżej przepisach. Jednocześnie z treści oświadczenia pełnomocnika z dnia 13 grudnia 2010 r. (k. 184) wynika, że w dniu 8 grudnia 2010 r. nadał on przesyłkę poleconą adresowaną do skarżącej, zawierającą opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, na poparcie tego zaoferował – w postaci załącznika – dowód wysłania przesyłki poleconej. Wspomnianego załącznika jednak faktycznie nie przedłożył i nie został wezwany do jego przedstawienia. Fakt wysłania do skarżącej odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej został przez jej pełnomocnika udokumentowany na etapie złożenia przez niego sprzeciwu. Tym samym uzasadnione jest stwierdzenie, że prawo strony do sądu nie doznało żadnego ograniczenia, zaś przyznane jej prawo pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika zostało zrealizowane z zachowaniem przysługujących jej gwarancji procesowych. Stwierdzenie powyższego uzasadnia przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, związanych ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 260 orzeczono jak w sentencji postanowienia.