IV SA/Wr 225/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 kwietnia 2013 r. skarżący E. R. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 kwietnia 2013 r. skarżący został również wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2013 r., co skarżący poświadczył własnym podpisem. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił należnej opłaty i nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Pismem wniesionym w dniu 30 kwietnia 2013 r. skarżący wskazał, że "praca Sądu w tym temacie nie ma żadnego sensu (...). Dlatego moją sprawą proszę sobie nie zawracać głowy. Szkoda czasu pracy pracowników Sądu i papieru na pisanie tego o czym nic nie wiedzą. Zejdę z tego świata w poczuciu krzywdy jakiej doznałem ze strony okupanta i władz polskich". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, nie nadesłał do Sądu podpisanej skargi. Termin zaś do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 30 kwietnia 2013 r. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 30 kwietnia 2013 r. Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało więc odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Na marginesie tylko dodać można, iż choć charakter pisma skarżącego z dnia 30 kwietnia 2013 r. może przemawiać za wolą cofnięcia skargi, Sąd jednak nie wzywał do sprecyzowania treści tego pisma, ponieważ mimo ewentualnego cofnięcia skargi w sprawie, orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi ma pierwszeństwo, gdyż cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia.