IV SA/Wr 229/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. K. (zwany dalej skarżącym), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na oczywisty charakter naruszeń prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z przytoczoną wyżej regulacją prawną, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. W realiach analizowanej sprawy należy zwrócić uwagę na niesporny fakt, że zaskarżona decyzja o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 marca 2018 r. została już wykonana. Natomiast warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest istnienie możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ma zatem podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji, już wystąpiły. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania ma funkcję wyłącznie prewencyjną i nie daje możliwości odwrócenia dokonanych już czynności lub wywołanych przez nią skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 59/08 i z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 716/09 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 .p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.