IV SA/Wr 258/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie IV SA/Wr 9/04, zakończonej postanowieniem WSA z dnia 2 kwietnia 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło dnia [...] r. pismo J. K. z dnia [...] r., zawierające opis wielu problemów nurtujących autora. W związku z tym Sąd zwrócił się dnia [...] r. o sprecyzowanie treści pisma przez podanie: - czy jest to nowa skarga, a jeżeli tak, to należy wskazać akt administracyjny będący przedmiotem zaskarżenia oraz organ, który go wydał; - jeśli jest to skarga na bezczynność organu, to należy określić jej przedmiot oraz organ, który się jej dopuścił; - czy jest to środek zaskarżenia w sprawie oznaczonej sygn. IV SA/Wr 9/04; - czy pismo ma inny charakter. W wielowątkowym piśmie z dnia [...] r., zawierającym w intencji J. K. odpowiedź na pismo Sądu, J. K. wskazał między innymi, że jego pismo dotyczy: I - spraw cywilnych, które toczą się w sądzie od [...] r. - wyroków wydawanych na fałszywych ekspertyzach - w sprawach przeciwko "A". II - pism sądowych z dnia [...] i [...] r. Pismo z dnia [...] r. powinno być potraktowane jako skarga na bezczynność organów władzy publicznej i dotyczy: Punkt 1. - starostwa - nie wydania prawa jazdy od [...] r.; - Urzędu Miejskiego - Rady Miejskiej - w sprawie uchwały z dnia [...] r. - a dotyczy szkód górniczych; - Rady Miejskiej i Prezydenta Miasta L. - Gminy Miejskiej L. , w sprawie wyroku zaocznego z dnia [...] r. o sygn. akt [...] , SSO M. Ś. - w sprawie nie rozpoznania wniosku D. D. o uwłaszczenie z dnia [...] r. Punkt 2. - pismo to ma też charakter "zażalenia" (zaskarżenia w sprawie IV SA/Wr 9/04, gdyż dotyczy naruszenia KPA, KPC, KK, KPK i prawa górniczego przez "A" , Sąd, Prokuraturę oraz Gminę Miejską L. i również Starostwo; - pismo to ponadto ma charakter zażalenia zgodnie z art. 45 Konstytucji oraz art. 35, 36, 37 KPK oraz art. 233 § 4 KK; - pismem tym J. K. zaskarża postanowienie WSA z [...] r., z [...] r., z [...] r. oraz zarządzenie sędziego z [...] r. Skarżący powołał się na to, że uzasadnienie przedstawionych zarzutów zawarte jest w piśmie z dnia [...] r. oraz w pismach B. S. i C. M. , z dowodami w załączeniu. Skarżący zarzucił, że Sąd rażąco narusza art. 45 i 77 Konstytucji oraz wniósł jako strona o jawne posiedzenie Sądu w wyżej wymienionych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, zwana dalej ustawą ustrojową), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz przez rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "upsa"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W sprawach cywilnych, będących jednym z przedmiotów skargi, które toczą się od [...] r. przed bliżej przez skarżącego nie zidentyfikowanymi sądami, rozstrzyganymi w trybie wyroków wydawanych na fałszywych ekspertyzach, w sprawach przeciwko "A" , właściwe są sądy powszechne. Zatem w sprawie wyroku zaocznego z dnia [...] r. o sygn. akt [...] , SSO M. Ś. - w sprawie nie rozpoznania wniosku D. D. o uwłaszczenie z dnia [...] r. właściwy jest sąd powszechny. Także w sprawach o charakterze karnym, dotyczących według skarżącego naruszenia KK, KPK , "A" , Sąd, Prokuraturę oraz Gminę Miejską L. i również Starostwo; co do których skarżący składa zażalenia zgodnie z art. 45 Konstytucji oraz zgodnie z art. 35, 36, 37 KPK oraz art. 233 § 4 KK; właściwe są sądy powszechne. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest w tym przedmiocie niedopuszczalna. W szczególności dotyczy to sporów prawnych skarżącego z "A" o charakterze cywilnym lub karnym nie należy do właściwości sądownictwa administracyjnego. Sądy administracyjne nie są powołane do kontroli sądów powszechnych, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotycząca właściwości sądów powszechnych niedopuszczalna. Składając pisma w tym zakresie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący nie może zatem osiągnąć zamierzonych przez siebie wyników. W sprawach skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organów administracji publicznej obowiązuje szczególny tryb prawny. Jeśli idzie o starostwo, wykonujące zadania z upoważnienia starosty, nie wydające od [...] r. prawa jazdy, regulują to przepisy art. 36 i nast. kodeksu postępowania administracyjnego. Warunkiem do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu jest, zgodnie z art. 52 § 1 oraz 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uprzednie wyczerpanie drogi zażaleniowej w trybie przepisów art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego, do organu wyższego stopnia, ustalonego na podstawie art. 17 kpa. Z pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby skarżący wyczerpał drogę zażaleniową. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji, bez uprzedniego wyczerpania tego środka prawnego jest niedopuszczalna. Jeśli idzie o uchwały Rady Miejskiej lub zarządzenia Prezydenta Miasta L. (Gminy Miejskiej L. ), w tym wzmiankowanej ogólnie przez skarżącego uchwały z dnia [...] r. dotyczącej szkód górniczych; obowiązuje z kolei tryb określony w art. 101 i nast. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Warunkiem złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę rady gminy bądź na zarządzenie prezydenta miasta, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest wezwanie organu, który wydał kwestionowany akt, do usunięcia naruszenia. Z pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby skarżący wyczerpał w tym zakresie wymagany ustawowo tryb zażaleniowy. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji, bez uprzedniego wyczerpania tego środka prawnego jest niedopuszczalna. Jeśli idzie o podniesione przez skarżącego sprawy czynności oraz rozstrzygnięć Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, należy stwierdzić, co następuje. Od pisma z dnia [...] r., wzywającego skarżącego do sprecyzowania jego żądań, nazywanego przez skarżącego pismem sądowym, nie przysługuje środek zaskarżenia. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zatem w tym przedmiocie niedopuszczalna. Wzmiankowane w skardze postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., z [...] r., z [...] r. oraz zarządzenie sędziego z [...] r. dotyczą sprawy o sygn. akt IV SA/Wr 9/04, zakończonej prawomocnym postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia [...] r., odrzucającym skargę J. K. . W sprawie tej skarżący składał wielokrotnie środki zaskarżenia, które były odrzucane. W ostatnim postępowaniu w tym przedmiocie zapadło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r. sygn. akt IV SA/Wr 17/05, o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r. Wniesione przez skarżącego zażalenie w tym przedmiocie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2005 r., sygn. akt I OZ 1330/05. Pisma skarżącego z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. w zakresie dotyczącym sprawy mają cechy skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 270 upsa, w przypadkach przewidzianych przez tę ustawę można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Należy podkreślić, że ten tryb weryfikacji orzeczeń uregulowany ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy tylko spraw z zakresu właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 271 upsa, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie z art. 272 § 1 upsa, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Zgodnie z art. 273 § 1 upsa, można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Zgodnie z art. 273 § 2 upsa, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie z art. 273 § 3 upsa, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Zgodnie z art. 274 upsa, z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Zgodnie z art. 277 upsa, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 279 upsa, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Sąd stwierdza, że skarżący ani w piśmie z dnia [...] r., ani w piśmie z dnia [...] r. nie wskazał na istnienie żadnej ze wskazanych wyżej ustawowych podstaw wznowienia postępowania, ani też nie uzasadnił skargi w tym przedmiocie. Skarga nie opierająca się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania podlega odrzuceniu przez Sąd. Żądania przez skarżącego przeprowadzenia jawnego posiedzenia Sądu nie może być spełnione. Zgodnie bowiem z art. 280 § 1 upsa, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, a nie na rozprawie, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuca, a dopiero w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W tym stanie rzeczy, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga J. K. , jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 jako niedopuszczalna z innych przyczyn, podlega odrzuceniu.