IV SA/Wr 26/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Ewa Kamieniecka, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy z wniosku Z. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia 6 września 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku , domagając się jego uzupełnienia o następujące dodatkowe rozstrzygnięcia , a mianowicie: 1/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie orzeczone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Bk 280/05, gdyż wyrok ten stanowi tak zwane orzeczenie abstrakcyjne, które swym rozstrzygnięciem wiąże tutejszy Sąd w niniejszej sprawie, "co stwierdziła sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Jolanta Rajewska w zarządzeniu z dnia 11 grudnia 2015 r. opublikowanym pod sygn. akt I OSK 2152/14, w którym stwierdzono, iż "Uchwała ta, jako uchwała abstrakcyjna, ma pośrednią moc wiążącą polegającą na tym, że zajęte w jej treści stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych". Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, więc ma on rangę wykładni, która winna być uwzględniona i w tym orzeczeniu WSA we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 r." 2/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie w przedmiocie jakie winno być orzeczone w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wr 530/15, gdyż sprawy te są ze sobą w związku i winny być rozpoznane i rozstrzygnięte łącznie". 3/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie, w przedmiocie wniosku zawartego w skardze z dnia 16 grudnia 2016 r. oraz w piśmie do Sądu z dnia 8 sierpnia 2016 r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego w trybie art. 115 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny za odmowę uzupełnienia zaskarżonej decyzji Kolegium o dodatkowe rozstrzygnięcie, jakie orzeczono decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w celu ich połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny". 4/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie, które zostało zapisane do protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r., postanawiające o nieuwzględnieniu odwołania skarżącego "do Przewodniczącego Sądu Orzekającego w trybie art. 114 p.p.s.a. na wcześniejsze postanowienie Sądu z tego samego dnia o odmowie zarządzenia połączenia spraw skarżącego zawisłych przed tutejszym Sądem pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15." Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że doręczony mu odpis wyroku jest częściowy i winien zostać uzupełniony, gdyż nie rozstrzyga o całości żądania, jakie zawarł w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. Dodatkowo powołał brzmienie art. 114 p.p.s.a. podkreślając, że wniósł odwołanie, o jakim stanowi ten przepis, co wynika z protokołu rozprawy i winno być ono "uwidocznione w sentencji wyroku", bowiem stanowi nierozłączny element orzeczenia kończącego sprawę i pozwala zgodnie z art. 191 p.p.s.a. na to, aby Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony rozpoznał również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Według skarżącego "wyrok częściowy i postanowienie zapisane do protokołu bez takiego uzupełnienia wyroku częściowego jest nie do zaskarżenia do NSA, nawet na drodze kasacyjnej przez zawodowego adwokata." W dniu 16 grudnia 2016 r., na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu , skarżący rozszerzył swój wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia. Przy czym wskazać należy ,że z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas , gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie , nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia . Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony , jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia , które według przepisów powinien zamieścić w wyroku. Innymi słowy , strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). A zatem uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia niniejszej sprawie, albowiem Sąd w wyroku z dnia 23 sierpnia 2016 r. , orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W takim przypadku przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W tym miejscu należy zauważyć , na co zresztą wskazuje sam skarżący, że na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2016 r. sąd orzekł o jego żądaniach dotyczących połączenia zawisłych przed tutejszym Sądem spraw pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15. Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie – uwidocznionym w protokole rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r. - Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego w tym przedmiocie, albowiem wskazane sprawy miały odrębne przedmioty zaskarżenia i nie mogły być objęte jedną skargą. Jak wynika z materiału aktowego (protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r. ) skarżący niezwłocznie, na rozprawie z ostrożności procesowej odwołał się od postanowienia Sądu do przewodniczącego posiedzenia wskazując, że pomimo odrębnych przedmiotów zaskarżenia sprawy pozostają w ścisłym związku. Postanowieniem Sądu nie uwzględniono wspomnianego odwołania skarżącego z uwagi na odrębność trybu obu postępowań. Natomiast fakt, że powyższe żądania skarżącego nie zostały załatwione przez Sąd w formie i trybie przez niego oczekiwanym, nie może mieć żadnego wpływu na dokonaną odmowę uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku o treści przez niego wskazane. Z kolei wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną za przewlekłość postępowania i odmowę uzupełnienia decyzji, zawarty w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. (pkt 1 skargi ), został wyłączony z niniejszej sprawy zarządzeniem z dnia 15 lutego 2016 (k. 16) i zarejestrowany pod odrębną sygnaturą akt – IV SO /Wr 25 /16 , a następnie został już załatwiony postanowieniem z dnia 2 września2016r. , które uzyskało walor prawomocności z dniem 18 października 2016r. Nie może być zatem przedmiotem uzupełnienia orzeczenia w sprawie niniejszej. Tytułem wyjaśnienia skarżącemu wskazać również należy , że skład orzekający w niniejszej sprawie nie jest w żaden sposób związany stanowiskiem wyrażonym w powołanym przez niego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r. sygn. II SA/Bk 280/05. Zważywszy ,że zaskarżona przez skarżącego decyzja administracyjna wydana była w trybie nadzwyczajnym , w którym badana są ściśle określone przez ustawodawcę przesłanki wydania takiej decyzji. Natomiast brak podstawy prawnej , która uprawniałaby do tego , aby wyrok tutejszego Sądu uzupełniać jakimkolwiek rozstrzygnięciem wydanym przez inny sąd. Jako nieuprawniony przedstawia się również zgłoszony na rozprawie przez skarżącego wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego". Żądanie takie nie ma uzasadnienia normatywnego . Abstrahując od tego, że wydany w sprawie wyrok, o czym była już mowa wyżej , zawiera wszystkie elementy świadczące o jego kompletności, zaznaczenia wymaga, że od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przy wykorzystaniu tego środka zaskarżenia można go ewentualnie kwestionować. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.