IV SA/Wr 265/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły Menadżerskiej w L. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia do odpowiedniego stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń oddala skargę. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. (zwanej dalej: skarżącą), reprezentowanej przez Wicekanclerza dr J. K., od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., (znak:[...]), nakładającej na skarżącą obowiązek doprowadzenia do odpowiedniego stanu sanitarno-technicznego podłogi w salach nr 20 i nr 23 w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r., oraz ścian w salach nr 20, 23, 119, w bibliotece i w czytelni oraz w przedsionku przed salą nr 22 i 23 w terminie do dnia 30 września 2011 r., działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz: art. 138 § 1 pkt 1 - Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 19 października 2010 r. upoważniony przedstawiciel Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. przeprowadził kontrolę w zakresie oceny stanu sanitarnego i zebrania danych do druku sprawozdawczego w Wyższej Szkole Menedżerskiej w L., w obiekcie przy pl. [...] Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości opisane w protokóle kontroli sanitarnej nr [...], tj.: - odpadające płaty farby i wybrzuszenia na ścianie przy oprawach oświetleniowych w sali nr 20, odpadające płaty farby oraz wybrzuszenia tynku powstałe po zawilgoceniu w sali nr 23, odpadające płaty farby i ubytku tynku z prawej strony w przedsionku przed salą nr 22 i 23, - ubytki tynku przy drzwiach w sali nr 119, odpadający tynk przy oknie w bibliotece oraz nad oknem w czytelni, ubytki wykładziny podłogowej na złączach w sali nr 20 i nr 23. Po rozpatrzeniu protokołu z powyższej kontroli Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. mając na względzie, że stwierdzone uchybienia stanowią naruszenie przepisów: § 4 ust. 1 i ust 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. z 2007 r. nr 128, poz. 897), § 14, § 15 ust. 1 i § 46 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r., nr 169, poz. 1650 ze zm.) wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia wymagań higieniczno-sanitarnych. Organ l instancji o wszczęciu postępowania administracyjnego zawiadomił skarżącą pismem nr [...] z dnia 28 października 2010 r. (data doręczenia pisma stronie – 28 października 2010 r.). W dniu 5 listopada 2010 r. Organ I instancji poinformował też skarżącą, że w związku z postępowaniem administracyjnym przysługuje jej przed wydaniem decyzji prawo do zgłoszenia uwag, wniosków, zapytań w ciągu 3 dni od dnia otrzymania pisma. Skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa. W dniu [...] listopada 2010 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał decyzję nr [...] (znak; [...]) nakazującą skarżącej usunięcie stwierdzonych podczas kontroli sanitarnej nieprawidłowości. Od powyższej decyzji w dniu 25 listopada 2010 r. skarżąca wniosła odwołanie do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., za pośrednictwem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L.. Odwołanie Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. zostało opatrzone podpisem Wicekanclerza dr J. K.. Po wpłynięciu odwołania, PPIS w L. przeprowadził czynności wyjaśniające: wezwał skarżącą do wykazania dokumentem, że Wicekanclerz dr J. K., który podpisał odwołanie, jest umocowany do jednoosobowego reprezentowania Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L.. W odpowiedzi na powyższe, skarżąca w dniu 6 grudnia 2010 r. przekazała do PPIS w L. pismo pełnomocnika A.D., w załączeniu którego znajdowało się "Pełnomocnictwo" z dnia 4 grudnia 2010 r. podpisane przez Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. i jej Kanclerza, w którym "...Wyższa Szkoła Menedżerska w L. informuje, że dr J. K. pełni funkcję Wicekanclerza tut. Uczelni i jest uprawniony do reprezentacji we wszystkich sprawach bieżących pod nieobecność Kanclerza lub Rektora...". Ponadto, skarżąca oświadczyła, że ustanawia dr J. K. pełnomocnikiem w sprawach przed organami władzy publicznej, sądami administracyjnymi oraz sądami powszechnymi, w szczególności w zakresie dotyczącym spraw toczących się przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w L. czy D. Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym we W.. Pan dr J. K. jest jednocześnie upoważniony do ustanawiania dalszych pełnomocników według bieżącej potrzeby. Skarżąca potwierdziła też, ustanowione w piśmie odwoławczym z dnia 24 listopada 2010 r. pełnomocnictwo dla A.D.. Do ww. pisma skarżąca dołączyła kopię umowy o pracę dr J. K., oraz kopię Statutu Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L.. Odwołanie Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. wraz z aktami sprawy, PPIS w L. przekazał D. Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W. pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. (data wpływu odwołania wraz z aktami sprawy 13 grudnia 2010 r.). D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. po zapoznaniu się z przesłaną wraz z odwołaniem dokumentacją, w tym Statutem WSM w L., uznał że pismo z dnia 4 grudnia 2010 r. "Pełnomocnictwo" adresowane do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L., nie spełnia wymogu dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego do podpisania ww. odwołania, wobec powyższego zwrócił się do Rektora Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. o przekazanie stosownego dokumentu umocowania Wicekanclerza dr J. K. do reprezentowania Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. w przedmiotowej sprawie. W dniu 28 stycznia 2011 r. do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., wpłynęło pismo skarżącego z dnia 26 stycznia 2011 r. w którym wezwał Organ II instancji "do usunięcia naruszenia prawa" polegającego na kwestionowaniu przez Organ pełnomocnictw udzielonych dr J. K. oraz A. D.. Do pisma załączone zostało "pełnomocnictwo" A. D. z dnia 21 stycznia 2011 r., opatrzone podpisami Rektora i Kanclerza Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. potwierdzające wszelkie czynności przez niego dokonane w imieniu Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L.. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości względnie stwierdzenie jej nieważności, zarzucając jej naruszenie: 1) - art.156. §1, pkt 4 k.p.a. w zw. art. 37 ust.2 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - poprzez niewłaściwe skierowanie przedmiotowej decyzji, gdyż wg skarżącej odpowiedzialnym jest Skarb Państwa oraz Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych w L.. 2) - art.145, § 1, pkt. 4 k.p.a w zw. art. 37 ust.2 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - w związku z pominięciem Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w L. do którego wg skarżącej, należało kierować zaskarżoną decyzję, 3) - art. 10 k.p.a. w zw. art. 37 ust. 2 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - poprzez pominięcie w toku postępowania statutowych organów uczelni. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wydając zaskarżoną decyzję stwierdził, że odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu odwoławczego zarzut skarżącej dotyczący "bezpodstawnego skierowania nakazu do Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L." jest niezasadny. Zgodnie ze Statutem, a to § 2 i § 3 Wyższa Szkoła Menedżerska w L. jest uczelnią, niepaństwową z siedzibą w L., posiadającą osobowość prawną. WSM w L. działa na podstawie przepisów ustawy prawo o szkolnictwie wyższym, zatem WSM w L. posiada status strony w niniejszym postępowaniu. W świetle art. 106 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz.1365 ze zm.) który stanowi: "Prowadzenie przez uczelnię działalności dydaktycznej, naukowej, badawczej, doświadczalnej, artystycznej, sportowej, diagnostycznej rehabilitacyjnej lub leczniczej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r., nr 173, poz. 1807)". Kontrolę sanitarną z dnia 19 października 2010 r. (nr protokołu [...]) przeprowadzono przy pl. [...] L., w zajmowanych i użytkowanych przez Wyższą Szkołę Menedżerską w L. pomieszczeniach. Kontrola wykazała nieprawidłowości i naruszenie wymagań higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniach zajmowanych przez uczelnię. Skarżąca w odwołaniu nie zaprzeczyła ustaleniom i stwierdzonemu podczas kontroli stanowi faktycznemu. Zgodnie z art. 228 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. nr 164, poz. 1365 ze zm.) - Rektor jest zobowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki osobom pobierającym w uczelni naukę lub odbywającym zajęcia praktyczno-techniczne albo wykonującym prace na rzecz uczelni. Zgodnie § 5 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. z 2007 r. nr 128. poz. 897) Rektor jest zobowiązany do utrzymania w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne użytkowanie posiadanych przez uczelnię obiektów oraz urządzeń. Na podstawie art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia 26, czerwca 1974 r. Kodeks pracy pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy oraz jest zobowiązany chronić - zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy - również warunków edukacji studentów, gdyż budynki i pomieszczenia uczelni powinny spełniać wymagania przepisów powyższej ustawy i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. Postanowienie § 14 i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003 r. nr 169, poz.1650 ze zm.) określa, że pracodawca jest obowiązany utrzymywać pomieszczenia pracy w czystości i porządku oraz zapewnić ich okresowe remonty i konserwacje w celu zachowania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy. Pomieszczenia pracy i ich, wyposażenie powinny zapewniać pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Zatem, zarzut naruszenia przez PPIS w L. art. 156 § 1, pkt 4 k.p.a. poprzez niewłaściwe skierowanie do Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. decyzji nr [...] organ uznał za nieuzasadniony. Zdaniem organu odwoławczego nie zasadny był też zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. ponieważ na każdym etapie postępowania administracyjnego informował on skarżącą o prowadzonym postępowaniu. Skarżąca otrzymała zawiadomienie z dnia 28 października 2010 r. znak [...] informujące o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie naruszenia wymagań higieniczno-sanitarnych, co potwierdziła w dniu 28 października 2010 r. pieczątką kancelarii. Skarżąca otrzymała również pismo PPIS w L. z dniu [...] listopada 2010 r. nr [...] informujące o prawie strony do zapoznania się z aktami sprawy zgodnie z art. 10 k.p.a. oraz do zgłoszenia uwag, wniosków, zapytań w ciągu 3 dni od dnia otrzymania pisma. Odbiór niniejszego pisma skarżąca potwierdziła pieczęcią kancelarii uczelni z datą 8 listopada 2010 r. Zdaniem organu kontrola przeprowadzona w dniu 19 października 2010 r. odbyła się w obecności przedstawiciela uczelni, którym był A. P. - kierownik administracyjny. Przedstawiciel uczelni przyjął protokół, nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Zgodnie z pouczeniem zawartym na stronie 6 protokołu, skarżąca miała prawo do zgłoszenia w ciągu siedmiu dni uwag do ustaleń stanu faktycznego z czego nie skorzystała. Również przy tym zarzucie organ stwierdził, że organizacja obiegu dokumentów jest wewnętrzną sprawą skarżącej. Rozpatrując odwołanie skarżącej organ II instancji stwierdził, że zarzut płynący z art. 145 § 1, pkt 1 k.p.a. został przywołany przez skarżącego na potrzeby zarzutu odwołania, albowiem jako sam w sobie nie może stanowić wniosku o wznowienie postępowania, jako że decyzja będąca przedmiotem rozpatrywania, nie jest decyzją ostateczną. W skardze na decyzję ostateczną skarżący zarzucił decyzji organu II instancji, naruszenie: a) art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez skierowanie decyzji nakazującej wykonanie prac remontowych przez Wyższą Szkołę Menedżerską w L. w obiekcie, z którego użytkowania zrezygnowała - a niekierowanie ww. nakazu do Skarbu Państwa - Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych; b) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez pominięcie ww. Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych - jako strony w niniejszym postępowaniu; c) niezastosowanie art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez niewydanie nakazu unieruchomienia części Zamku Piastowskiego, w którym zostały stwierdzone przedmiotowe nieprawidłowości - zagrażające zdrowiu ludzkiemu; d) art. 10 § 1 k.p.a. przez nie zapewnienie Wyższej Szkole Menedżerskiej w L. czynnego udziału strony w postępowaniu; e) art. 15 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez nienależyte rozpatrzenie odwołania oraz wydanie decyzji w oderwaniu od stanu faktycznego sprawy; f) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez brak uzasadnienia prawnego zaskarżonych decyzji. W odpowiedzi na powyższą skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 19 stycznia 20121 r. pełnomocnik skarżącego stwierdził, że w dniu 19 października 2010 r. kontrola dokonana przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego odbyła się bez zgody Rektora Uczelni. Zdaniem pełnomocnika, taka zgoda była wymagana chociażby z uwagi na autonomię uczelni. Pełnomocnik wskazał, że A.P. był zatrudniony w charakterze konserwatora i stróża budynku i oświadczył, że w dniu przeprowadzenia kontroli nie był on zatrudniony w charakterze kierownika administracyjnego budynku. Pełnomocnik podniósł, że uczelnia zwracała uwagę właścicielowi budynku na stan techniczny budynku, gdyż był on niewłaściwy, ale współpraca w tym zakresie nie była możliwa. Formalnie umowa najmu przestała obowiązywać z końcem marca 2011 r. Ostatnie zajęcia w wynajmowanych pomieszczeniach odbyły się w roku szkolnym 2009/2010. Umowa najmu trwająca do końca 31 marca 2011 r. obejmowała pomieszczenia, sale lekcyjne wskazane w protokole kontroli, natomiast pomieszczenie biblioteki i czytelni nie były objęte umową. Pełnomocnik podkreślił, że w chwili obecnej administratorami budynku są Kolegium Nauczycielskie Języków Obcych i Gimnazjum. Ponadto, w chwili obecnej umowa najmu łączy skarżącego z drugim administratorem (Gimnazjum) i dotyczy innych pomieszczeń, znajdujących się w drugiej części budynku. Na pytanie Sądu pełnomocnik oświadczył, że kwestionuje fakt korzystania ze wskazanych w protokole korytarzy i fakt korzystania z kontrolowanych pomieszczeń w okresie, w którym była dokonana kontrola. Pełnomocnik oświadczył również, że złożył to oświadczenie ze względu na nie zapewnienie czynnego udziału stron w postępowaniu. W związku z powyższym, Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego do przedłożenia w terminie 3 dni umowy najmu łączącej skarżącego z Kolegium Nauczycielskim Języków Obcych, obowiązującej do 31 marca 2011 r., na okoliczność, które pomieszczenia w budynku mieszczącym się przy pl. [...], wynajmował skarżący. Na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. Sąd zobowiązał również pełnomocnika do przedłożenia w terminie 3 dni pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania uczelni, bądź statutu uczelni lub innego dokumentu, z którego wynika pełnomocnictwo do reprezentowania uczelni - pod rygorem pominięcia dokonanych czynności. W zakreślonym przez Sąd terminie, pełnomocnik skarżącego nie przedłożył prawidłowego pełnomocnictwa, ani nie przedstawił stosownej umowy. Na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. Sąd postanowił odmówić dopuszczenia B. H. w charakterze pełnomocnika skarżącego oraz pominął dokonane przez niego czynności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie p.p.s.a.), w tym także na decyzje wydawane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst jedn. Dz. U. z 1998 r Nr 90, poz. 575 ze zm.) w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Z treści powołanego przepisu wynika, że przesłanką konieczną do wydania decyzji na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy jest uprzednie stwierdzenie przez organy inspekcji sanitarnej uchybień naruszających wymagania higieniczne i zdrowotne. Organ nakazując w drodze decyzji usunięcie takich uchybień ma obowiązek wskazania na czym samo uchybienie polega i z jakich przepisów wynikają egzekwowane przez niego w drodze decyzji obowiązki. Kontrola sanitarna przeprowadzona w dniu 19 października 2010 r. przez organ I instancji dotyczyła zajmowanych i użytkowanych na cele dydaktyczne pomieszczeń, których najemcą była skarżąca. Skarżąca w swojej skardze nie neguje ustaleń kontroli, a jedynie to, że nie ona powinna być adresatem przedmiotowej decyzji, wskazując na właściciela tych pomieszczeń. Stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości opisane w protokóle kontroli sanitarnej nr [...], dotyczyły pomieszczeń zajmowanych i użytkowanych przez skarżącą. Powyższa kontrola wykazała nieprawidłowości i naruszenie wymagań higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniach zajmowanych przez uczelnię, zatem PPIS w L. prawidłowo ustalił stronę w wszczętym postępowaniu administracyjnym, tj. Wyższą Szkołę Menedżerską w L. i nakazał decyzją nr [...] usunięcie w terminie stwierdzonych nieprawidłowości. Uchybienia stwierdzone w czasie ww. kontroli bezwątpienia stanowiły naruszenie przepisów § 4 ust. 1 i ust 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. z 2007r. nr 128, poz. 897), § 14 § 15 ust. 1 i § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. nr 169 poz. 1650 ze zm.). Natomiast, zgodnie z art. 228 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005r. nr 164 póz. 1365 ze zm.) - Rektor jest zobowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki osobom pobierającym w uczelni naukę lub odbywającym zajęcia praktyczno-techniczne albo wykonującym prace na rzecz uczelni. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w uczelniach (Dz. U. z 2007 r. nr 128 poz. 897) Rektor jest zobowiązany do utrzymania w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne użytkowanie posiadanych przez uczelnię obiektów oraz urządzeń, a § 13.1 cytowanego rozporządzenia stanowi, że pomieszczenia uczelni powinny być utrzymywane we właściwym stanie sanitarnym. Na podstawie art. 207 § 1 i § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy oraz jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy - również warunków edukacji studentów, gdyż budynki i pomieszczenia uczelni powinny spełniać wymagania przepisów powyższej ustawy i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. Postanowienie § 14 i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r., Nr 169, poz.1650 ze zm.) – określa, że pracodawca jest obowiązany utrzymywać pomieszczenia pracy w czystości i porządku oraz zapewnić ich okresowe remonty i konserwacje w celu zachowania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy. Pomieszczenia pracy i ich wyposażenie powinny zapewniać pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Zatem, zarzut naruszenia art.156, §1, pkt 4 k.p.a. poprzez niewłaściwe skierowanie do Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. decyzji nr [...] uznać należy za nieuzasadniony. Kontrola sanitarna obejmowała pomieszczenia zajmowane przez uczelnię na prowadzenie działalności dydaktycznej i odbywała się w okresie, kiedy skarżący był najemcą tych pomieszczeń. Potwierdza ten fakt pismo z dnia 3 marca 2011 r. dołączone przez skarżącego do skargi. Przywołane powyżej przepisy zaś wskazują jakie obowiązki spoczywają na uczelni. Zgodnie z art. 662 § 2 kodeksu cywilnego, drobne nakłady połączone ze zwykłym używaniem rzeczy obciążają najemcę, natomiast do drobnych nakładów, które obciążają najemcę lokalu, należą w szczególności: drobne naprawy podłóg, drzwi i okien, malowanie ścian, podłóg oraz wewnętrznej strony drzwi wejściowych, jak również drobne naprawy instalacji i urządzeń technicznych, zapewniających korzystanie ze światła, ogrzewania lokalu, dopływu i odpływu wody (art. 681 k.c.). Wydaje się, że opisane przez organy uchybienia miały taki charakter. Z wyżej wskazanych przepisów wynika, zdaniem tutejszego Sądu, że niezasadny jest również zarzut strony naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez pominięcie jako strony ww. prowadzonym postępowaniu Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w L.. Jak zostało wyjaśnione powyżej, przedmiotem kontroli i oceny była działalność WSM objętej nadzorem organów PIS, zatem zaskarżone decyzje zostały skierowane do Strony właściwej w sprawie. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo oceniły stan faktyczny wydając zaskarżone decyzje. Zgodnie - z zapisem art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień, wobec powyższego organ I instancji słusznie zastosował powyższy przepis wydając decyzję nr 903/10. Zarzut skarżącego niezastosowania art. 27 ust.2 ustawy jest bezzasadny, albowiem stwierdzone w protokole kontroli [...] z dnia 19 października 2010 r. nieprawidłowości, a to: odpadające płaty farby, wybrzuszenia na ścianie, wybrzuszenia tynku powstałe po zawilgoceniu, ubytki wykładziny podłogowej na złączach w kilku pomieszczeniach obiektu - w prawidłowej ocenie Organu I instancji nie stanowiły bezpośredniego zagrożenie życia lub zdrowia ludzi i nie stanowiły podstawy do zamknięcia skontrolowanych pomieszczeń. Zdaniem Sądu nie zasadny jest również zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. przez nie zapewnienie Stronie czynnego udziału w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy organy na każdym etapie postępowania administracyjnego informowały skarżącego o prowadzonym postępowaniu. Skarżący otrzymał zawiadomienie z dnia 28 października 2010 r. znak [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie naruszenia wymagań higieniczno-sanitarnych, co zostało potwierdzone w dniu 28 października 2010 r. pieczątką kancelarii. Zawiadomienie było prawidłowe, zaś organizacja obiegu dokumentów jest wewnętrzną sprawą Strony. Skarżący otrzymał również pismo organu I instancji z dniu 5 listopada 2010 r. nr [...] informujące, o prawie do zapoznania się z aktami sprawy zgodnie z art. 10 k.p.a. w tym do zgłoszenia uwag, wniosków, zapytań w ciągu 3 dni od dnia otrzymania pisma. Odbiór niniejszego pisma skarżący potwierdził pieczęcią kancelarii uczelni w dniu 8 listopada 2010 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa. Kontrola przeprowadzona w dniu 19 października 2010 r. odbyła się w obecności przedstawiciela uczelni A. P. – skarżący nie wykazał, że nie był on kierownikiem administracyjnym skarżącego, lub pełnomocnikiem uczelni, zresztą ustalenia w tym zakresie nie mają istotnego znaczenia dla sprawy. Skarżący nie kwestionował w odwołaniu otrzymania oznaczonego protokołu. Zgodnie z pouczeniem zawartym na stronie 6 protokołu, skarżący miał prawo do zgłoszenia w ciągu siedmiu dni uwag do ustaleń stanu faktycznego. Skarżący nie wniósł zastrzeżeń do ustaleń faktycznych. Zdaniem Sądu nie jest trafny zarzut naruszenia art. 15 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez nienależyte rozpatrzenie odwołania oraz wydanie decyzji w oderwaniu od stanu faktycznego sprawy. Ustalenia stanu faktycznego są prawidłowe. Stan faktyczny istotny dla sprawy – stan pomieszczeń i stan prawny dotyczący podmiotów wynajmujących pomieszczenia został wyjaśniony. Na marginesie należy również zauważyć, że skarżący nie poinformował organu o tym, że z dniem 31 marca 2011 r. kończy się umowa najmu pomieszczeń w kontrolowanym obiekcie, ani o przygotowaniach do opuszczenia pomieszczeń zajmowanych przez Wyższą Szkołę Menedżerską w obiekcie przy pl. [...] w L.. Skarżąca nie podnosiła tego faktu w swoich pismach, jak i w odwołaniu z dnia 24 listopada 2010 r. od decyzji PPIS w L. nr [...] oraz w Skardze/odwołaniu z dnia [...] grudnia 2010 r. od decyzji PPIS w L. nr [...]. Zarzut nienależytego rozpatrzenia odwołania oraz wydania decyzji w -oderwaniu od stanu faktycznego, gdy Skarżąca zrezygnowała z najmu pomieszczeń w obiekcie przy pl. [...] w L. Skarżąca podniosła w dniu 21 marca 2011 r. tj. w skardze do WSA we Wrocławiu. Ponadto organ odwoławczy orzekał w dniu, gdy strona była jeszcze podmiotem wynajmującym sporne pomieszczenia. Dodać też należy, że skarżąca nie przesłała dokumentów, które wskazywałyby, iż którekolwiek z pomieszczeń objętych protokołem z dnia 19 października 2010 r. oraz wskazanych w zaskarżonych decyzjach, zostały wyłączone z umowy najmu. Zarzut naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. z uwagi na brak uzasadnienia prawnego decyzji jest bezzasadny. Decyzje PPIS w L. nr [...] jak i decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. są prawidłowo wydane. Organ I instancji ustalił stan faktyczny i przywołał prawidłowe podstawy prawne, na podstawie których wydał decyzje. Również uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszystkie elementy określone art. 107 § 1 i 3 k.p.a., do każdego przytoczył właściwy przepis prawa, który został przez Stronę naruszony. Każdy przywołany przepis opatrzono krótkim jego wyjaśnieniem. Skoro organy przeprowadziły postępowanie administracyjne bez naruszenia zasad procedury administracyjnej oraz prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, to zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem. Na marginesie w związku z postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 r. odnośnie niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika B. H. i pominięcia czynności przez niego dokonanych, Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 66 ustawy o szkolnictwie wyższym, uczelnię wyższą reprezentuje rektor. Zatem to on w ramach swoich kompetencji może udzielać pełnomocnictwa do reprezentowania szkoły. B.H. nie przedstawił pełnomocnictwa rektora. W ocenie Sądu jeżeli B. H. pełni funkcję radcy kanclerza, na którą się powołał – to może zgodnie z art. 30 ust. 3 statutu, dołączonego przez uczelnię, reprezentować kanclerza tylko w sprawach, które mieszczą się w jego kompetencjach (kanclerza). Kanclerz nie jest uprawniony do reprezentacji uczelni (§ 25 statutu). Uprawnienia określone w § 25 ust. 3 pkt 8 – do składania oświadczeń woli w imieniu uczelni, przed organami władzy publicznej, w tym przed sądami administracyjnymi, w sprawach należących do jego kompetencji (określonych również w ust. 3) nie są równoznaczne z reprezentowaniem uczelni. Zatem B. H. nie posiadał umocowania do występowania w charakterze pełnomocnika. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.