IV SA/Wr 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 3/10 odrzucającego skargę A. J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialnotechnicznej w postaci przyjęcia i zarejestrowania zgłoszenia pobytu stałego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 3/10 odrzucono skargę A. J. w sprawie ze skargi A. J. i K. J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialnotechnicznej w postaci przyjęcia i zarejestrowania zgłoszenia pobytu stałego. W dniu 12 marca 2010 r. pełnomocnik skarżącego K. J., adwokat M. O.-P. złożyła za pośrednictwem poczty skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r, sygn. akt IV SA/Wr 3/10 odrzucił skargę K. J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialnotechnicznej w postaci przyjęcia i zarejestrowania zgłoszenia pobytu stałego. Powyższa skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Opłatę sądową uiścić można gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Stosownie do § 3 w związku z § 2, ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) od skargi kasacyjnej na wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uiszcza się wpis stały w wysokości 100 zł. Stosownie zaś do treści art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec nie opłacenia skargi w momencie jej wnoszenia, podlega ono - na podstawie powołanego przepisu - odrzuceniu. Wniesienie wpisu stałego przez adwokata lub radcę prawnego jest również skuteczne jeżeli nastąpiło po wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed upływem terminu jego wniesienia (patrz Postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt II FSK 1686/07, lex nr 515665). W przedmiotowej sprawie terminem do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika skarżącego była data 17 marca 2010 r., która wyznaczała ostateczną granicę wniesienia opłaty od skargi kasacyjnej. W tym miejscu należy podkreślić, że w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej, tj. w dniu 12 marca 2010 r. obowiązywał jeszcze art. 210 p.p.s.a., który utracił moc z dniem 10 kwietnia 2010 r. W świetle powyższego nie uiszczenie przez pełnomocnika będącego zawodowym pełnomocnikiem, wpisu sądowego, nie wywołuje zamierzonego skutku i stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako nienależycie opłacona. Na marginesie należy zauważyć, że przedmiotowe postanowienie z dnia 3 lutego 2010 r. odrzucające skargę odnosi się tylko do skargi A. J., gdyż w stosunku do skarżącego K. J. sprawa nadal toczy się, skarżący bowiem uiścił w terminie wpis od skargi, co powoduje, że nie ma przeszkód formalnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.