IV SA/Wr 304/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 7 maja 2009 r. nr . w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia 9 maja 2007 r. Nr Prezydent W orzekł o obowiązku zwrotu przez J.W nienależnie pobranego świadczenia w postaci kosztów szkolenia w wysokości zł. Powyższa decyzja po kilkakrotnych próbach doręczenia stronie została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, oznaczonym na dzień 20 lipca 2007 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2009 r. strona wniosła odwołanie od tej decyzji, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Nr Wojewoda Dolnośląski odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta W z dnia 9 maja 2007 r. Nr orzekającej o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Od wskazanego postanowienia strona wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W , który wyrokiem z dnia 29 września 2009 r. oddalił (sygn. akt IV SA/Wr 303/09). Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r. Nr Wojewoda Dolnośląski stwierdził, że odwołanie strony od decyzji Prezydenta W z dnia 9 maja 2007 r. Nr orzekającej o obowiązku zwrotu nienależenie pobranego świadczenia w wysokości zł. jest niedopuszczalne z powodu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W motywach postanowienia wskazano, że skarżący złożył odwołanie (e-mailem) w dniu 10 kwietnia 2009 r. wraz z wnioskiem o przywróceniem terminu do złożenia odwołania. Jednakże postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Nr odmówiono stronie przywrócenia tegoż terminu. Wobec tego skoro , po pierwsze ; odwołanie skarżącego wpłynęło do kancelarii Powiatowego Urzędu Pracy we Wiu w dniu 10 kwietnia 2009 r., a zatem po upływie 14 dni od dnia doręczenia stronie w dniu 20 lipca 2007 r. skarżonej decyzji Prezydenta W 9 maja 2007 r., a po drugie : nie uwzględniono wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do jego wniesienia, to wniesienie odwołania należy bezspornie uznać za niedopuszczalne. Strona wywiodła skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wiu, podnosząc zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i wskazując na szereg nieprawidłowości związanych z jego adresem do doręczeń, popełnionych w zaskarżonym postanowieniu. Według skarżącego nie wskazywał on adresu do korespondencji na ul. N. 5/11 we Wiu, jak również skrytki pocztowej ... Skarżący zarzucił, że z niewiadomych dla niego przyczyn organy zrezygnowały z doręczania mu przesyłek na adres ul. K. .. Jego zdaniem nie doręczenie przesyłki na adres skrytki pocztowej obciąża Pocztę Polską. Dodatkowo skarżący wskazał, że Urząd Pracy posiadał jego numer telefonu komórkowego, za pośrednictwem którego informował go o zmianach terminu odbywania kursu, a ponadto podniósł szereg zarzutów dotyczących niewłaściwego postępowania przez pracowników Urzędu Wojewódzkiego. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Pozostaje poza sporem w badanej sprawie, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 303/09 oddalono skargę J.W na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 maja 2009 r. Nr w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Powyższy wyrok ma walor prawomocności. A w jego uzasadnieniu stwierdzono, że wskazaną decyzję doręczono skarżącemu prawidłowo (w dniu 20 lipca 2007 r.), w sposób przewidziany w art. 44 k.p.a., a po drugie, że skarżący nie dochował należytej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw, co przejawiało się między innymi w nie odbieraniu przesyłki zawierającej tę decyzję, wysyłanej wielokrotnie przez organ administracji na adres do korespondencji wskazany przez niego w karcie rejestracyjnej z dnia 22 lutego 2007 r. oraz wynikający z adnotacji urzędowej sporządzonej w Powiatowym Urzędzie Pracy we Wiu w dniu 30 kwietnia 2007 r. Ponadto w omawianym wyroku wskazano, że skoro skarżący informację o wydaniu decyzji z dnia 9 maja 2007 r. Nr adresowanej do niego powziął w dniu 30 marca 2009 r., natomiast prośbę o przywrócenie terminu wniósł w dniu 10 kwietnia 2009 r., to powyższego bezspornie dokonał z przekroczeniem 7 – dniowego terminu, określonego w § 2 art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z materiału aktowego analizowanej sprawy wynika, że skarżący wskazał, aby adresowaną do niego korespondencję z Urzędu Pracy przesyłać na adres: Urząd Pocztowy – W, ul. K , W, skrytka pocztowa .. bądź na adres ul. N. , we Wiu, o czym świadczy treść adnotacji urzędowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. oraz sporządzone przez stronę jej pisemne oświadczenie z dnia 30.04.2007r. W świetle powyższej okoliczności zasadnie decyzję wysłano na adres skarżącego (ul. N., we Wiu) w dniu 2 lipca 2007 r. Natomiast z relacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki adresowanej do strony wynika, że nie podjęła ona przesyłki w terminie, pomimo dwukrotnego jej awizowania. Przy czym decyzja Prezydenta W z dnia 9 maja 2007 r. orzekająca o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia była kilkakrotnie wysyłana na wskazany przez skarżącego adres W ul. N. tj. 13 września 2007 r., 20 lutego 2008 r., 12 czerwca 2008 r. oraz w dniu 10 maja 2008 r. na adres Urząd Pocztowy-W ul. K. skrytka pocztowa ... Jak wynika z relacji poczty wszystkie te przesyłki nie były podejmowane przez adresata w terminie i w konsekwencji zwracane nadawcy tj. Powiatowemu Urzędowi Pracy we Wiu. W świetle powyższych okoliczności sprawy trafnie organ - posiłkując się domniemaniem doręczenia, o którym mowa w art. 44 k.p.a. - uznał, że skoro doręczono stronie skutecznie decyzję organu I instancji z dnia 9 maja 2007 r. Nr w dniu 20 lipca 2007 r., zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia od niej odwołania, to termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 3 sierpnia 2007 r. Wobec tego odwołanie skarżącego, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 10 kwietnia 2009 r. (e-mailem), a zatem z niemal dwuletnim uchybieniem terminu jest niedopuszczalne. Natomiast rozpoznanie merytoryczne odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony oznaczałoby, że organ podjął działania bez podstawy prawnej, a wydanie przez niego w takich okolicznościach rozstrzygnięcie dotknięte byłoby wadą nieważności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1263/08 (LEX nr 519738)). Konkludując powyższe Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, co obligowało go do oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) .