IV SA/Wr 307/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na pismo Prezesa Zarządu B sp. z o.o. w W. M. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. A sp. z o.o. we W. (dalej: strona skarżąca) pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. wniosła do tut. Sądu skargę na pismo Prezesa Zarządu B sp. z o.o. w W. M. (dalej: spółka zobowiązana) z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], informujące stronę o braku podstaw do spełnienia żądania wyartykułowanego w pkt. 1 wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] kwietnia 2019 r. w postaci udostępnienia treści trzech niezależnych opinii prawnych, na podstawie których zamawiający podjął decyzję o zatrzymaniu wadium wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn.: "[...]", z uwagi na brak możliwości zakwalifikowania tego rodzaju informacji jako informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330, dalej: ustawa o dostępie do informacji publicznej lub w skrócie u.d.i.p.). Strona skarżąca podniosła, iż w jej ocenie mamy do czynienia z decyzją odmawiającą udzielenia informacji publicznej i w tym kontekście zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wnosząc o uchylenie decyzji i zobowiązanie Prezesa Zarządu spółki zobowiązanej do udzielenia informacji publicznej objętej zakresem wniosku. Spółka zobowiązana w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od strony skarżącej na jej rzecz kosztów postępowania wskazując, że przedmiotowe opinie prawne, dotyczą sfery faktów i nie mają charakteru informacji publicznej, a zatem nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Obowiązujące reguły postępowania sądoadministracyjnego nakazują, aby przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd w pierwszej kolejności zbadał z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej u.p.p.s.a.). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 u.p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Oznacza to jednocześnie, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powyższych przepisach. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej precyzują, że podmiot zobowiązany, rozpatrując wniesione do niego żądanie winien zachować się w jeden z następujących sposobów: - przede wszystkim udzielić informacji publicznej pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia i znajduje się ona w jego posiadaniu, lub - poinformować wnioskodawcę w formie zwykłego pisma, że jego żądanie nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, gdyż nie dotyczy informacji mających charakter publicznej lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił lub podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia (art. 4 u.d.i.p.), bądź też zawiadomić stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), lub - umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) albo odmówić udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) w formie decyzji administracyjnej z uwagi na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy, a także w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc wówczas, gdy mimo wezwania strona nie wykaże, w jakim zakresie uzyskanie danej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że spółka zobowiązana żądania wniosku strony skarżącej z dnia [...] kwietnia 2019 r., w części odnoszącej się do udostępnienia treści trzech opinii prawnych, uznała za informacje nie mieszczące się w rozumieniu informacji publicznej i z tego względu zamiast decyzji o odmowie udostępnienia informacji, wystosowała do strony pismo informujące z dnia [...] kwietnia 2019 r. Po ponowieniu przez stronę skarżącą żądania w piśmie z dnia [...] maja 2019 r., powtórnie spółka zobowiązana wypowiedziała się w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. o braku możliwości zakwalifikowania żądanych informacji jako informacji podlegających udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. W tej sytuacji skład orzekający nie miał wątpliwości, iż w świetle regulacji u.d.i.p. pismo spółki zobowiązanej z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], nie jest - wbrew twierdzeniom skarżącej strony - decyzją administracyjną, ani żadnym innym aktem bądź czynnością wymienioną w art. 3 § 2 u.p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że pismo informujące wnioskodawcę o tym, iż informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych w drodze skargi na decyzję administracyjną (por. wyroki NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 i postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem zaskarżone w niniejszej sprawie pismo spółki zobowiązanej, nie mające desygnatu decyzji administracyjnej odmawiającej udostępnienia informacji z uwagi na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy, a także w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to Sąd orzekający nie może w tym postępowaniu badać czy informacje, o które wnioskowała strona skarżąca są informacjami publicznymi. W tej sytuacji kontrola prawidłowości postępowania spółki zobowiązanej może nastąpić tylko w drodze skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania zainicjowanego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Tym samym wniesiona w niniejszej sprawie skarga na pismo informujące z dnia [...] maja 2019 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powołane okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.