IV SA/Wr 309/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Małgorzata Rutkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 października 2008r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] działając na podstawie rozporządzenia MON z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) po przeprowadzeniu badania M. M. rozpoznała u niego niezborność obu oczu V op 0,2 cc- 2,5 D- cyl oś 20 st = 0,5 i V ol 0,2 cc- §13 pkt 3 1,5 Dcyl oś 170 st. =0,5 i uznała, że jest zdolny do służby wojskowej - Kategoria A. W uzasadnieniu wskazano, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznanie nie stanowi przeciwwskazania do czynnej służy wojskowej. Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący. Podniósł w nim, że z powodu wady wzroku leczy się u okulisty już od kilkunastu lat bez poprawy. Lekarze stwierdzili, że wady nie można wyleczyć, można ją tylko zatrzymać. Dodał, że będąc na badaniach okulistycznych w szpitalu stwierdził, że badanie to nie było do końca poprawnie wykonane, ponieważ 18 grudnia 2007r. był na wizycie u swojego lekarza i pomiędzy tymi badaniami są pewne rozbieżności. Jego lekarz przeprowadziła dokładne badania, ponieważ wcześniej zakropiła oczy i badała pole widzenia. Stwierdził, że odniósł wrażenie, że w szpitalu wojskowym wykonano badanie niedbale. Dodał, że ktoś wprowadza go w błąd - gdyż wcześniej, gdy chciał zostać w wojsku na stałe, członek komisji oświadczył, że z taką wadą wzroku nie przejdzie testów. Dodał, też, że od kilku lat leczy się dermatologicznie z powodu trądziku i co 3 tygodnie chodzi na wizytę lekarską i otrzymuje antybiotyki - kuracji nie może przerwać, a odbywanie służby wojskowej uniemożliwi mu dalsze leczenie. W związku powyższym, wniósł o zwolnienie go od służby wojskowej. Rejonowa Komisja Lekarska we W. orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] po rozpatrzeniu w dniu 28 marca 2008r. odwołania poborowego od orzeczenia Nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] działając na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 i art. 30a Ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 z późn. zm.) oraz §3 ust. 7, §4 ust. 8, §9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu, działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz §22 ust. 1 i 2, §23 ust. 1,2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że skarżący odwołał się od orzeczenia Nr [...] z dnia [...] TWKL we W. nie zgadzając się z kategorią "A" zdolności do czynnej służby wojskowej co umotywował zaburzeniem ze strony narządu wzroku oraz schorzeniem dermatologicznym . Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. Wskazano, że w świetle zgromadzonej dokumentacji oraz przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych TWKL i RWKL (w trybie odwoławczym) we W. badań lekarskich specjalistycznych w konsultacji lekarskiej specjalistycznej okulistycznej wynika, iż stwierdzone u skarżącego schorzenie ze strony narządu wzroku zostało zakwalifikowane zgodnie z §13 p 3 z zał. Nr 2 do rozp. MON z dnia 25 czerwca 2004r. (Dz. U. Nr 151, poz. 1594 z późn. zm.) w myśl w/w rozp. MON- kwalifikuje skarżącego do kategorii "A" - zdolny do czynnej służby wojskowej. Natomiast odnośnie podnoszonego przez odwołującego się w odwołaniu schorzenia ze strony skóry RWKL we W., stwierdziła, że w przeprowadzonym trybie odwoławczym badaniu lekarskim specjalistycznym dermatologicznym nie stwierdzono, aktualnie zaburzeń ze strony skory. Podniesiono również, że przedstawiona przez skarżącego dokumentacja medyczna w ocenie RWKL we W. nie zawiera danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości co do ustaleń dokonanych na potrzeby orzecznicze przez konsultacyjnych lekarzy specjalistów jak i kwalifikacji orzeczniczej dokonanej przez wojskową komisję lekarską I instancji. Biorąc powyższe pod uwagę RWKL we W. postanawia jak na wstępie. W skardze od powyższej decyzji poborowy podniósł argumenty zawarte w odwołaniu. Ponadto zarzucił, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę zaświadczenia lekarskiego dołączonego przez niego do wniosku, z którego wynika, że wada wzroku jest większa niż wskazuje na to badanie lekarskie przeprowadzone przez komisje wojskowe. Zgodnie z tym zaświadczeniem ma astygmatyzm złożony obu oczu i niedowidzenie oka prawego. Wada wynosi powyżej 3 dioptrii. Natomiast badania lekarskie w szpitalu przeprowadzone przez wojskową komisję lekarską stwierdzono wadę wzroku - 3 dioptrie. Podniósł też, że dopiero po interwencji został przebadany dermatologicznie. Jednakże lekarz potraktował go lekceważąco i stwierdził, że żadnych zmian skórnych nie ma. Dodał, że może zmian i blizn na twarzy nie ma, ale jest to wynik systematycznego przyjmowania antybiotyków, które mają zahamować rozwój choroby. Wskazał, że jeśli przerwie leczenie cały jego wysiłek i pieniądze, które wydał na leki pójdą na marne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i przywołał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Według art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1§2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 §1 w związku z art. 3 §2 pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 §2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§ 1 pkt 1 lit.a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit.b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit.c). Zatem uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 zwanej dalej u.p.s.a. Na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie są organami administracji publicznej wydającymi decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności do zawodowej służby wojskowej i do pełnienia tej służby poza granicami ze względu na stan zdrowia. Dlatego też do tego rodzaju decyzji odnoszą się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r. I SA 2114/97 - LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r. SA/Gd 1655/95- OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135 i inne). Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zatem zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego w tym zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu właściwy organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). W myśl bowiem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 KPA organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, a ocena dowodów aby nie przekształciła się w samowolę musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Przepis art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ orzekający obowiązek zebrania całego materiału dowodowego koniecznego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Z powołanego przepisu prawa wynika między innymi, że jest on zobowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (wyrok NSA z 17.05.1994r. SA/Lu 1921/93) Nadto jak wskazuje orzecznictwo, jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale nie kompletnym czy nie w pełni rozpatrzonym ( wyrok SN z 23.11.1994r. III ARN 55/94) W rozpatrywanie sprawie zadaniem wojskowych komisji lekarskich było ustalenie zdolności M. M. do pełnienia służby wojskowej, w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] oraz poprzedzające je orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]. Zgodnie z treścią § 8 ust.1 wskazanego na wstępie rozporządzenia MON (Dz. U. Nr 151, poz 1595) - orzekając o zdolności do czynnej służby wojskowej, wojskowe komisje lekarskie zaliczają jednocześnie daną osobę do jednej z kategorii zdolności do takiej służby. Według Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa stanowiącego załącznik Nr 2 do rozporządzenia. Tym samym komisja orzekająca w pierwszej instancji na podstawie otrzymanej dokumentacji lekarskiej zakwalifikowała rozpoznane u skarżącego schorzenia zgodnie z wspomnianym wykazem zaliczając skarżącego do kat. A bowiem zdiagnozowane schorzenie tj. wada wzroku została zakwalifikowana jako schorzenie mieszczące się w zakresie pojęciowym §13 pkt 3 wspomnianego rozporządzenia co kwalifikowało skarżącego jako zdolnego do służby wojskowej w Grupie I badanych, kat. A Zgodnie z § 23 ust.2 przywoływanego rozporządzenia Wojskowa Komisja Lekarska wyższego stopnia zajmuje stanowisko na podstawie otrzymanej dokumentacji. W razie potrzeby komisja ta może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. Okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie ustalono na podstawie niezbędnych badań lekarskich i po skompletowaniu wymaganej dokumentacji. Ustalenia poczynione w wyniku wykonanych badań lekarsko -specjalistycznych znalazły swoje odzwierciedlenie w orzeczeniu zarówno komisji lekarskiej I jak i II instancji. Ponadto organ II instancji ustosunkował się do zaświadczenia lekarskiego przedstawionego przez skarżącego a noszącego datę 18 grudnia 2007r. zaświadczenie to dołączono do odwołania. Organ w uzasadnieniu decyzji odwołując się do powyższego dokumentu stwierdził, że nie zmienia ono w żaden sposób oceny zdolności do wykonywania służby wojskowej. Według Sądu diagnozę tą potwierdza brzmienie powołanego wyżej §13 pkt 3 załącznika Nr 2 do omawianego rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004r. oraz wyniki badań. §13 pkt 3 załącznika 2 stanowi, że w grupie I badanych - Kat A odnosi się do ostrości wzroku każdego oka co najmniej 0,5 z korekcją szkłami sferycznymi powyżej -3,0 D do - 6,0 lub cylindrycznymi powyżej - 1,0 do -3D. Organ I instancji rozpoznał niezborność obu oczu V po 0,2 cc - 2,5 Dcyl oś 20 st. =0,5, V Ol 0,2 cc- §13 pkt 3 1,5 D cyl oś. 170 st. =0,5 organ II instancji V 0,2 cc=30 Dcyl ax=10°, 05 03 cc 2,0Dcyl ax 170, 0,5 Zaświadczenie lekarskie z Gabinetu Okulistycznego we W. przy ul. G. [...] z dniem 18 grudnia 2007r. stwierdza zaś: 01 cc =1,5 Dx pli 2 - 3,5 Dxpli 2 25 = 0,6 02 cc + 1,5 Dx pli 2 - 3,5 Dx pli 2 170, 09 Nadto zawiera informację -astygmatyzm złożony obu oczu, niedowidzenie oka prawego ( wada powyżej 3,0 D cyl). Z wyników badań wojskowych komisji lekarskich wynika, że ostrość wzroku 0,5 każdego oka, o której mowa w §13 pkt 3 załącznika można osiągnąć przy wadzie skarżącego, z korekcją szkłami cylindrycznymi odpowiednio 2,5 D ( oko prawo), 1,5 D (oko lewe) - /organ I instancji/ i 3,0 D (oko prawe) i 2,0 D oko lewe - /organ II instancji/. Natomiast zaświadczenie lekarskie złożone przez skarżącego z dnia 18 grudnia 2007r. nie wskazuje przy zastosowaniu jakich dioptrii zostanie osiągnięta ostrość widzenia każdego oka przy zakładanych w pkt 3 §13 załącznika - 0,5 odwrotnie, z zapisu badania wynika, że przy zastosowaniu 3,5 D ostrości widzenia oka prawego zwiększa się do 0,6 czyli przekracza wskazaną w pkt 3 ostrość 0,5, zaś oka lewego do 0,9. Zatem zaświadczenie to wskazuje tylko tyle, że ostrość oka prawego - słabszego - osiągnie współczynnik 0,5 poniżej 3,5 D. Wojskowe organy lekarskie wskazały, że ostrość taką oko prawe osiągnie mając na uwadze drugie badania przy zastosowaniu 3,0 D. W tych okolicznościach nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że złożona przez niego dokumentacja nie była brana pod uwagę przez komisję wojskową, jak również, że zaprzecza ustaleniom dokonanym przez organy. Jeśli chodzi o schorzenia dermatologiczne to skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności ani dokumentów, które mogły spowodować uzasadnione wątpliwości w zakresie ustaleń dokonanych przez organ. Złożona przez niego dokumentacja lekarska potwierdza, że skarżący leczy się u dermatologa z powodu trądziku. Poborowy potwierdza, że z tego powodu nie ma żadnych trwałych zmian na twarzy, jego niepokój budzi nieuzasadnione przekonanie, że odbywając służbę wojskową nie będzie mógł kontynuować leczenia. Lekceważący stosunek do niego lekarza dermatologa, o którym mówi poborowy w skardze, choć gdyby taki był, należy ocenić negatywnie, nie może w żaden sposób wpłynąć na merytoryczną ocenę, która po badaniu w dniu 5 marca 2008r. znalazła wyraz w stwierdzeniu - dermatologicznie bez zmian. Z oczywistych względów nie mogą być również przedmiotem oceny i skutkować polemiką powoływane w skardze i odwołaniu rozmowy i opinie lekarzy spotykanych na korytarzu szpitala, a także wypowiadane w związku z zamiarem wstąpienia do zawodowej służby wojskowej. Z powyższych względów Sąd uznając, że zaskarżone orzeczenie, którym orzeczono o zdolności do czynnej służby wojskowej i przyznano kategorię "A" nie narusza prawa na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.